I was around six years old when I started listening the first foreign songs. My sisters legacy I guess. Having a four years older sister has it’s positive side. Well for me, actually, it turn out to be all positive.
Her favourite singer was thing, skinny white American guy, named “Michael Jackson“. By that time he was already a huge star but how would I know? Well I did though. In the early 1990 we were still listening to Bad and Thriller hits.
Of course for me growing up with his lyrics, voice and music it was like an idol of sorts. I liked very much his appearance and style in “Bad” video. Of course, I was trying to dance like him, got some moves, never got most of them.
I never stopped listening to his music. Yesterday, to mention an example, I went for my daily quick run on the hill next to my place. On the iPod after Ms Nina’s Sinnerman, the iPod switched to “Don’t stop till get enough“. Michael Jackson was not just a performer. Some of his songs where amazing in my ears. Of course, I’m not a fair judge here, the man was my childhood’s soundtrack, how can I be just? Does it really matter? I really liked songs like “Dirty Diana”, “Smooth Criminal”, “Billy Jean”, “Liberian Girl”, “Give in to me”, “Jam”, “Speed Demon”, “Bad”, etc.
I still remember people on suburbs, friends on mine, dancing like him. Whoever had a better copy of his moves was the most popular among girls. It’s a bit idiotic with today’s standards, I guess it’s natural, but at the time it was a serious skill, dancing like MJ.
When I start dating girls of course, he already was out of fashion. My strong memories of him and his songs are mostly through my sister. But at that tender age, whatever you listen it sits there for life. I still enjoy his music, like his lyrics and consider him the best pop artist ever along with Madonna.
I admire the artist but I don’t have a clue about the kind of person that he was. A pervert or just different. To tell the truth I was mostly about the second version, but I can’t really tell. He was queer, especially after the release of “Dangerous“, which I loved, he was really queer. For what it matters, he was a living proof that money and success does not mean happiness in any way.
R.I.P. Michael Jackson. You will always be remembered and this is something.
I am not a games fan. Yes I enjoy playing Pro Evolution Soccer 2009 with my friend George on his PS3, but that’s it. I have a couple of games on my iMac but I rarely play with them.
Out of curiosity and low price, I have purchased a couple of games from the Appstore for my iPod Touch. It’s a 1st generation 16 GB iPod Touch, pretty useful if you are on the road often. I never believed that this device will be so useful and time consuming on the airports, trains, cars, etc.
When I bought Need For Speed Undercover for the iPod Touch I thought, hey that’s another wanna-be game. It’s only 5,49 €, how good can this be? Well it is. If you have played the original game on your Macintosh computer or on a Playstation, you will see that it’s very very similar.
The Need For Speed for the iPod Touch takes advantage of the build-in accelerometer to make driving easy. I think that other prodigious racing games are on the way, but NFSu has put the standards on another level. The action is flawless on my 1st generation iPod. You can imagine how will this run on the new iPhone? It will be amazing!
The cars are real and you can still improve and adjust them as you like! You can change the colour of the car, improve the handling, the speed or the nitro supercharger! It takes some time to find the right moves sure, but it’s not that hard to do.
It’s a worthy title for 5,49 € you can’t get so much fun in any other platform, I tell you. A PS3 game will cost you more than 25 USD or 35 EUR. This one costs less than a drink on a Greek night club!
If you have an iPhone / iTouch and you like games give it a go. It will pay back, I promise!
The last few days, I start making exercise on a regular basis. I go to basketball games with my friends and when basketball is not possible, I run across a small hill that is situated almost 3 km from home. There’s a small church there and you can see the entire north part of the city. I like very much doing exercises like push ups, abdominal exercising and various others cardio exercises enjoying the view from the small hill.
The vision is not spectacular, I’ve seen better, but it’s enough to give you the tranquility to free your mind and think about yourself and your issues1. The bad thing about this specific hill is that you can see too many garbage down the hill. I’d like it much better if it would be clean. But Greece is not Swiss and it will never be, so you can’t expect people to respect a hill. It’s a matter of culture more than anything else after all.
This neighbourhood is as vivid as it can be. You can see children and old people, mostly, walking around all the time, so you’re not actually alone in the fields or anything like it. I like running, with a slow but steady pace. I need to lose some pounds so it’s the best choice for me I guess.
I’d always like adrenaline sports like snowboard, basketball, mountain bikes, jet skiing, track racing, etc. Running though, with some nice R & B music to give me rhythm, makes me relax and feel good. I must regulate my alimentary habits also. It’s not hard to do if you are alone, but these days, almost once every two days we meet with friends and we always east something at night before going to bed. I’ve seen too many people making exercise at least 30 minutes per day for a year or so and still being really fat. They had an excellent physical condition, ready for skiing or biking, but their image was not “optimal”. That’s because the didn’t follow any exact diet. Nutrition quality and bad habits are of importance here!
Running on the this neighbourhood although is relaxing and enjoyable has it’s drawbacks also. It’s not a rare thing to encounter a car or a bike that passes by and pollute the atmosphere. For someone who is walking there, especially with a slow pace, it’s not much of an issue. For me though it’s really unpleasant, because all that smoke goes directly into my chest. I hate the smell of it, not to mention that I have every now and then small asthma attacks when I get tired. I need to get a medicine to breath normally when this happens, so for me clean air is really important. This is the only reason for which I’m considering switching place of exercise.
Running these last days in this open environment, despite all the issues that may rise, it’s by far better than the gym. It’s the direct contact with nature that has no artificial substitute. You relax and enjoy the ride and the view that’s maybe the best part of it all…
Everybody has more or less serious issues requiring an answer [↩]
Το Phrack είναι το πιο γνωστό ηλεκτρονικό περιοδικό, e-zine, σχετικά με τις νέες τεχνολογίες και την ασφάλεια υπολογιστικών συστημάτων. Πλέον μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι ανήκει στην σφαίρα του θρύλου. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο Phrack άλλαξαν τον τρόπο σκέψης γύρω από τον τομέα της ασφάλειας των υπολογιστών, των δικτύων αλλά και τον τρόπο σκέψεις και αντίδρασης της κοινότητας των ατόμων που ασχολούνται αποκλειστικά με την ασφάλεια δικτύων.
Η ιστορία του Phrack είναι λίγο πολύ γνωστή στην μικρή μερίδα που ασχολείται με την ασφάλεια υπολογιστικών συστημάτων, αλλά παραμένει άγνωστη για το ευρύ κοινό. Ήταν το 1985 ένας hacker με nickname King Lightning δημιούργησε το συγκεκριμένο περιοδικό. Υπάρχουν πολλές αναφορές σε βιβλία ακόμη και σε comics που σχετίζονται με την παγκόσμια hacking σκηνή που έχουν αναφορές, διαφόρων ειδών, στο συγκεκριμένο περιοδικό.
Το Phrack έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κουλτούρα των απανταχού hackers στον πλανήτη. Άρθρα του όπως για παράδειγμα το smashing the stack for fun and profit του θρυλικού Elias Levy (alias Aleph One) , αποτελούν σημείο αναφοράς για όλους όσους ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα.
Η ασφάλεια υπολογιστών έχει γίνει κάνει τρομακτικά βήματα τα τελευταία χρόνια. Εδώ κι αρκετό καιρό υπάρχουν σε όλα τα λειτουργικά συστήματα δικλίδες ασφαλείας τις οποίες για να τις παρακάμψει κανείς πρέπει να γνωρίζει πολλές κι επί μέρους λεπτομέρειες. Απαιτεί εξαιρετικές ικανότητες και μελέτη. Υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση στα λειτουργικά συστήματα και μια στροφή προς την χρήση του διαδικτύου για οποιαδήποτε υπηρεσία, τα πρωτόκολλα ασφαλείας έχουν τελειοποιηθεί και είναι πλέον δύσκολο να βρεις τρύπες ασφαλείας. Οπότε, το γενικότερο επίπεδο του τομέα της ασφάλειας υπολογιστικών συστημάτων και δικτύων έχει ανέβει κατακόρυφα. Η κρυπτογραφία πλέον βρίσκεται δυνητικά σε κάθε σύστημα σήμερα, ενώ από το 2001 όλα τα συστήματα άρχισαν να υποστηρίζουν τεχνικές όπως: stack randomization, stack protection, position independent executables, PIE deployment, κλπ. Πριν το 2000 τα πράγματα ήταν πάρα πολύ πιο απλά. Η ασφάλεια των λειτουργικών συστημάτων αυξάνετε και αναπτύσσετε χάρη σε άρθρα όπως αυτά που βγαίνουν στο Phrack1. Άρθρα που περιγράφουν τρύπες ασφαλείας προγραμμάτων, κακές υλοποιήσεις προγραμμάτων ασφαλείας, πρωτοκόλλων επικοινωνίας, κλπ. Φέρνουν στο φως προβλήματα, συχνά και την λύση τους, κι έτσι την επόμενη φορά πρέπει να ξεπεράσουν τον εαυτό τους για να βρουν ένα ακόμη σφάλμα… Είναι σαν τον Tom & Jerry, το παιχνίδι του ποντικιού και της γάτας!
Μετά το 2000 με 2002 αλλάζει αρκετά αισθητά ο γενικότερος τομέας της ασφάλειας καθώς και το ύφος του περιοδικού. Σταματάει να είναι underground, σταματάει σε μεγάλο ποσοστό η χρήση slang γλώσσας και τα άρθρα του αρχίζουν να αποκτούν τεχνικές λεπτομέρειες που τα κάνουν δύσκολα για μια μεγάλη μερίδα. Το Phrack πλέον γίνεται τόπος έμμεσης διαφήμισης των επαγγελματιών πλέον. Κατηγορείτε από πολλούς ότι χάνει την underground ταυτότητα του. Πλέον δεν γράφεται από hackers για hackers αλλά από επαγγελματίες για επαγγελματίες. Αυτές δεν είναι δικές μου απόψεις, είναι οι φήμες που κυκλοφορούσαν, καθώς πολλοί ήταν δυσαρεστημένοι με την ομάδα που ανέλαβε το Phrack. Άλλοι κατηγορούν ακόμη και το επίπεδο των άρθρων, υποστηρίζοντας ότι τα άρθρα του αν και άκρως τεχνικά με αρκετές καινοτόμες ιδέες, δεν έχουν την ίδια απήχηση στον τομέα ασφαλείας υπολογιστικών συστημάτων. Η καινούρια συντακτική ομάδα έχει που αναλαμβάνει έχει πολλά μέλη από την κεντρική Ευρώπη2 Μια αλλαγή κουλτούρας, που μαζί της φέρνει και την αλλαγή του ύφους του περιοδικού. Θα ήταν άδικο να πούμε ότι στην αλλαγή αυτή, προς ένα πιο σοβαρό ή σοβαροφανές αν θέλετε περιοδικό, ήταν καθαρά επιλογή της καινούριας τότε, ομάδας πίσω από το Phrack. Ήταν κατά την άποψη μου, οι καιροί περισσότερο που άλλαζαν και λιγότερο η επιλογή της ομάδας δημοσίευσης.
Στο Νο63 η επίμαχη ομάδα, ανακοίνωσε έναν άτυπο διαγωνισμό για το ποιος θα συνεχίσει να εκδίδει το περιοδικό. Το ζητούμενο ήταν να βρεθεί μια ομάδα ατόμων που έχουν την τεχνική κατάρτιση για να κρατήσουν το επίπεδο του περιοδικού ψηλό. Η καινούρια ομάδα, αν και ονομάστηκε “The Circle of Lost Hackers”, πιστεύεται ότι έχει ως κύρια μέλη της, πάλι Ευρωπαίους3 . Το Νο64 ήταν αρκετά επιτυχημένο, στην ίδια γραμμή ποιότητας με τα προηγούμενα.
Πάρα τις κατηγορίες το Phrack συνεχίζει να αποτελεί φάρο και πόλο έλξης γι αυτούς που τους αρέσει αν ασχολούνται με την ασφάλεια υπολογιστών. Τα άρθρα του, αποτελούν ακόμη και σήμερα την κορυφή της τεχνολογίας στο συγκεκριμένο τομέα. Ο λόγος όμως που γράφω όλα τα παραπάνω είναι για να σας πω ότι στο ιστορικό Νο 66 είχαμε 3 Έλληνες αρθρογράφους!!! Το δίχως άλλο η Ελληνική hacking σκηνή δεν έχει γνωρίσει τέτοιες δόξες!
Τους άλλους δύο δεν τους γνωρίζω προσωπικά ούτε εξ ακοής όμως αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτε4. Είναι Έλληνες κι αξίζουν συγχαρητήρια γιατί, έχουν πετύχει κάτι το εξαιρετικό.
Δεν ασχολούμαι καθόλου πλέον με οτιδήποτε έχει να κάνει με την ασφάλεια υπολογιστών. Έχω την εντύπωση ότι αυτοί είναι οι πρώτοι 3 Έλληνες που καταφέρνουν να δημοσιεύσουν κάποιο άρθρο σε αυτό το περιοδικό.5. Είναι δύσκολο άθλημα, απαιτεί ικανότητες κι αφοσίωση. Επειδή όμως, ασχολήθηκα παλαιότερα και γνωρίζω τι σημαίνει για έναν παθιασμένο χρήστη να δημοσιεύετε άρθρο σου στο Phrack θέλω να πω συγχαρητήρια λοιπόν στους argp, huku και ithilgore που κατάφεραν αυτό που πολλοί θέλουν αλλά λίγοι μπορούν . Η Ελληνική hacking σκηνή, είναι πιο ζωντανή παρά ποτέ!
Εντελώς τυχαία βλέπω ότι στην έκδοση Νο 66 στο profile οι TCLH παίρνουν συνέντευξη από την ομάδα PAX που ήταν αυτή που εισήγαγε την έννοια του stack randomization μαζί με το OpenBSD? Αν ψάξετε στο διαδίκτυο θα δείτε ένα από τα γνωστά flames σχετικά με το ποιος υλοποίησε πρώτος την ιδέα… [↩]
Αυτό το γνωρίζω με σιγουριά γιατί παλαιότερα ήμουν μέλος ενός crew… Και είχα πάρει interview για ένα website από τον τότε “υπεύθυνο” στο ircs network [↩]
Hint-hint μήπως είναι μέλη από γνωστό Ιταλικό crew το οποία σε ποιότητα άρθρων κάποιες φορές ξεπέρασε και το ίδιο το Phrack? [↩]
huku.. hmmm stands for hk@r00thell.org ? If that’s it, “respect bro” you reached the sky I guess ssl-snooooop! [↩]
Υπάρχουν αναφορές σε άλλους Έλληνες σε άρθρα του Phrack αλλά ποτέ αρθρογράφος, από όσο γνωρίζω τουλάχιστον [↩]
Ο νόμος HADOPI κρίθηκε αντισυνταγματικός! Κάποια μέλη της αριστερής παράταξης της Γαλλικής δημοκρατίας, κρίνοντας τον νόμο εξωφρενικό κι αβάσιμο, οδήγησαν το νομοσχέδιο στα δικαστήρια.
Το νομοσχέδιο κρίθηκε από το δικαστικό σώμα ως αντισυνταγματικό κι έτσι το νομοσχέδιο απορρίφθηκε.
Δυνατό χτύπημα στην κυβέρνηση Σαρκοζί και στα συμφέροντα των εταιριών του Hollywood που αποτυγχάνουν για μια ακόμη φορά να επιβάλουν τους δικούς τους κανόνες στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Αυτήν την φορά, για να πούμε την αλήθεια, έφτασαν πολύ κοντά στον στόχο τους. Ευτυχώς όμως, η δικαστική εξουσία έπραξε ανάλογα.
Το τρομακτικό είναι ότι το κόμμα του Σαρκοζί βγήκε πρώτο και στις Ευρωεκλογές, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι αποδυναμωμένο
Πέρασαν κι αυτές οι Ευρωεκλογές Η αποχή έφτασε στο ιστορικό 47%, ένας στους δύο Έλληνες δεν ψήφισε, πράγμα που σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό επέλεξε να διαλέξουν οι άλλοι, αυτοί που ξέρουν καλύτερα, την γνώμη του.
Ενδιαφέρων αποτέλεσμα, ειδικά αν πούμε ότι ήμαστε στα μισά μιας κρίσης. Τελικά, μόνο κρίση δεν βλέπω. Αν είχαμε πραγματική κρίση θα είχαν πάει στις κάλπες ένα ποσοστό 95-98%. Αυτό σημαίνει κρίση, το αποτέλεσμα αυτό δηλώνει απλή αδιαφορία. Εξαιρετικό το άρθρο στο blog G700. Η γενιά λοιπών των G700 ψήφισε φραπέ. Έχω φίλους που έχουν ισχυρή πολιτική άποψη και επέλεξαν διακοπές στην Χαλκιδική αντί μια ψήφο. Την επόμενη φορά που θα τους ακούσω να διαμαρτύρονται φυσικά, η αντιμετώπιση θα είναι χειρότερη από αυτήν της κακιάς πεθεράς.
Πρέπει να το χωνέψουμε τελικά, έχουμε την κυβέρνηση που μας αξίζει. Δυστυχώς αυτοί που δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να ψηφίσουν είναι οι δύο τάξεις που δεν θα έπρεπε να ψηφίζουν: οι ηλικιωμένοι & οι διαπλεκόμενοι. Συνήθως πάνε μαζί αυτά τα δύο.
Διαπλεκόμενοι είναι αυτοί που έχουν άμεσο προσωπικό κέρδος, με την νίκη του ΧΥ κόμματος. Ισχύει για τα δύο πρώτα κόμματα που έχουν τα τσιράκια τους σε κάθε πόλη αλλά ισχύει και για το ΚΚΕ, το ΛΑΟΣ, κλπ. Είναι το Ελληνικό “σοσιαλιστικό” σύστημα. Δεν νομίζω ότι λέξεις όπως “Δεξιά“, “Αριστερά“, “Σοσιαλισμός” σημαίνουν κάτι. Γι αυτό ακριβώς θέλω να αλλάξω το σύστημα και να σταματήσω τον δικομματισμό. Δεν με ενδιαφέρει αν αυτός που θα έρθει από πίσω θα αλλάξει τα πράγματα ή θα είναι χειρότερος. Απλά δεν μου αρέσει καθόλου το τοπίο.
Οι ηλικιωμένοι είναι αυτοί που ψηφίζουν όχι με βάση το τι γίνεται, αλλά με βάση το τι έγινε το 1920, τι έπαθε η γιαγιά τους ή ο παππούς όταν ήταν μικροί. Ήταν αριστερός και του έκαναν την ζωή πατίνι οι δεξιοί; “Να μου κοπεί το χέρι αν ψηφίσω ποτέ δεξιά! Ξέρω τι έκανα οι δικοί σας!“, κι αντίστροφα φυσικά. Οι περισσότεροι αγνοούν ότι υπάρχουν κι άλλες επιλογές και δεν θα μάθουν ποτέ, αφού είναι τόσο πεπεισμένοι για τα ακλόνητα επιχειρήματα της πολιτικής τους πεποίθησης! Κανείς δεν μπήκε στην διαδικασία να τους πει ότι ο εμφύλιος τέλειωσε κάπου εκεί, όταν πέθανε ο παππούς τους… Γίνομαι κυνικός; Τότε αυτοί τι γίνονται; Απλά ηλίθιοι; Κι ως γνωστών οι ηλίθιοι είναι ανίκητοι!
Αν συνέβαινε όμως μόνο στην Ελλάδα θα ήμουν ευχαριστημένος, αρκετά ευχαριστημένος, για να πω πως, εντάξει θα μας βάλουν φρένο οι Ευρωπαίοι. Δυστυχώς στην Γαλλία συνεχίζουν να στηρίζουν τον Σαρκοζί που είναι τσιράκι Αμερικανικών συμφερόντων. Από την μια του αρέσει να κοκορεύεται για το Γαλλικό μοντέλο τώρα που η Αγγλία και οι ΗΠΑ έπιασαν πάτο, ως οικονομικό μοντέλο, αλλά από την άλλη δεν χαλάει χατίρι στους κύριους χρηματοδότες τους και περνάει νόμους που καταπατούν βασικές ελευθερίες του πολίτη όπως το HADOPI.
Στην Ιταλία η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη. Στην πρώτη μορφή σύγχρονης δικτατορίας η χώρα-ντροπή της Ευρώπης με τον πρωθυπουργό-τσίρκο και το δικηγορικό του επιτελείο για βουλευτές, έδωσαν τέτοιο ρεσιτάλ δύναμης, που παρά τα γνωστά σκάνδαλα, οργίων στην βίλα του, λίγες μέρες μετά την ηθική στάση του απέναντι στο θέμα της Eleonora Englano, κατάφερε να αποσπάσει μεγάλο ποσοστό ασφαλείας, αρκετές μονάδες πάνω από τα άλλα κόμματα. Φυσικά εδώ και πολλά χρόνια, κανείς δεν γνωρίζει τον πολιτικό του αντίπαλο στις εκλογικές αναμετρήσεις. Οι άλλοι απλά δεν υπάρχουν στο Berlusconistan.
Οπότε ας δούμε και την θετική πλευρά των πραγμάτων. Ένα μικρό κόμμα στην Σουηδία και το αντίστοιχο του στην Γερμανία, τα πήγαν περίφημα. Να κι ένα κόμμα που πρεσβεύει κάτι ορθολογικό: την ελευθερία στο διαδίκτυο. Το Pirate Party κατάφερε να αποσπάσει 1 θέση για την ώρα, στο Ευρωκοινοβούλιο αν και το πιο λογικό είναι να πάρει δύο θέσεις έως το τέλος του 2009. Το αντίστοιχο κόμμα στην Γερμανία κέρδισε αρκετές ψήφους έτσι ώστε να χρηματοδοτηθεί από το κράτος για τις επόμενες εκλογές. Πράγμα που σημαίνει ότι θα είναι σαφώς ενισχυμένο στο μέλλον.
Αν υπήρχε δυνατότητα να ψηφίσω το συγκεκριμένο κόμμα από Ελλάδα, που λογικά θα έπρεπε να υπάρχει, αφού δεν υπάρχει κάτι που να με αντιπροσωπεύει σε μεγάλο ποσοστό εγχώρια, θα έπρεπε να μπορώ να ψηφίσω στο εξωτερικό.
Εν Ελλάδι υπάρχουν μικρά πολιτικά κόμματα όπως η Φ. Σ. του κ. Περλίκου, οι Οικολόγοι Πράσινοι του κ. Τρεμόπουλου και άλλα νέα κόμματα της Αριστεράς τα οποία δεν γνωρίζω, αλλά σίγουρο κάτι παραπάνω θα έχουν να πουν από την κ. Παπαρήγα και τον κ. Τσίπρα που προσγειώθηκε σαν πυροτέχνημα. Υπάρχουν κι άλλα μικρά κόμματα τα οποία θα μπορούσα να έρθουν στο προσκήνιο. Όχι όμως με το 47% της αποχής.
Θα προτιμούσα να είχαμε 5% ποσοστό αποχής κι ας ψήφιζαν όλοι ΠΑΣΟΚ η ΝΔ. Αλλά το να βλέπω αδιαφορία από τους νέους που υποτίθεται ότι βγαίνουν μόνο για να τα σπάσουν, να διαμαρτυρηθούν, είναι εξωφρενικό…
Το μήνυμα που πήραν τα ΜΜΕ ήταν μήνυμα διαμαρτυρίας. Προσωπικά, το μόνο μήνυμα που εξέλαβα ήταν αυτό του STAR Channel: “Ψηφίζω Μύκονο“. Ε ψήφισε Μύκονο, είναι δικαίωμα σου. Θα ήθελα να αναφέρω το εξής ποίημα του Martin Niemoller, διότι πιστεύω ότι έρχονται άσχημες ημέρες για την δική μου γενιά και οι περισσότεροι νέοι πλέουν σε πελάγη ανοησίας…
“In Germany, they came first for the Communists, And I didn’t speak up because I wasn’t a Communist;
And then they came for the trade unionists, And I didn’t speak up because I wasn’t a trade unionist;
And then they came for the Jews, And I didn’t speak up because I wasn’t a Jew;
And then… they came for me… And by that time there was no one left to speak up.”
Βλέπω στην ιστοσελίδα της Ναυτεμπορικής τον τίτλο “Μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή σε εταιρείες ηλεκτρονικού εμπορίου“. Το συνολικό πόσο φοροδιαφυγής του άρθρου, για τις εταιρίες εμπορίου είναι: 230.000 € στην 1η περίπτωση + 3.000 mp3 players (ας βάλουμε 40 € το 1) = 120.00, κάποια μεταφραστικό γραφεία, το ένα λειτουργούσε χωρίς έναρξη, είχε ετήσιο εισόδημα 50.000 € αφορολόγητα. Αναφέρονται και κάποια άλλα στοιχεία, πολύ θολά για να τα πάρουμε υπόψην. Τα ποσά που αναφέρονται είναι 20.000 € και 25.000 €.
Εξωφρενικά ποσά έτσι; Νομίζω ότι το λύσαμε το πρόβλημα. Το αστείο είναι ότι αυτοί, θα κατηγορηθούν και θα δικαστούν για φοροδιαφυγή. Οι γνωστές πολιτικές οικογένειες που έχουν μπλεχτεί σε σκάνδαλα δισεκατομμυρίων, ποσά που θα άλλαζαν σε όψη τον κρατικό ισολογισμό, όχι μόνο δεν διαφημίζονται από κανένα αλλά είναι ικανά να κλείσουν και την βουλή προκειμένου να προστατέψουν τα συμφέροντα τους. Βλέπω ότι η εφορία κάνει την δουλειά της, εκεί που την παίρνει φυσικά, γιατί τα σημαντικά ποσά όπως είπα, δεν τα αγγίζει για κανένα λόγο.
Δεν μου κάνει εντύπωση. Έτσι ήταν, έτσι είναι & έτσι θα είναι. Αλλά μην μας περνάτε και για ηλίθιους, πιάσατε το χρυσόψαρο στην γυάλα και μας το περνάτε για καρχαρία. Τα ποσά αυτά είναι γελοία την στιγμή που δημοσιογράφοι τύπου Τριανταφυλλόπου & Θέμου, μιλούν για εκατομμύρια λες και είναι στραγάλια. Το ίδιο κάνουν και οι πολιτικοί μας. Το μήνυμα είναι σαφές: Μερικοί είναι Too big to care. Πως λέμε too big to fail. Κάπως έτσι.
Είναι εκπληκτικός ο Νόαμ Τσόμσκι. Η συνέντευξη του για τον Barrack Obama είναι πάρα πολύ καλή. Εξαιρετικές οι ερωτήσεις της δημοσιογράφου. Με Ελληνικούς υπότιτλους:
Μου έκανε εντύπωση ο λόγος για τον Χίτλερ. Όντως ο Χίτλερ όπως κι ο Στάλιν ήταν αδιάφθοροι. Και οι δύο ήταν πραγματικά, πολιτικά αδιάφθοροι. Μετά την άνοδο τους στην εξουσία, δεν θα τολμούσε κανείς να τους διαφθείρει. Φαντάζεστε κάποιον που να πλήρωνε τον Χίτλερ για να αφήσει νέγρους ή Εβραίους να διαφύγουν; Και μόνο η ερώτηση, θα στοίχιζε την ζωή του ανθρώπου που θα την έκανε.
Πολλά άλλα μου έκαναν εντύπωση. Θεωρώ τον Τσόμσκι τον κορυφαίο κοινωνιολόγο. Μου άρεσε επίσης η ανάλυση που έκανε στο πολιτικό επιτελείο του Obama. Τονίζοντας την απομάκρυνση του Krugman, που βραβεύτηκε πρόσφατα με το βραβείο nobel οικονομίας για τις θεωρίες για το φιλελεύθερο μοντέλο.
Εξαιρετικές και οι παρατηρήσεις του για το ΔΝΤ και τις ακριβώς αντίθετες πολιτικές που παίρνουν τα κράτη των δυτικών χωρών. Αντιμετωπίζουν την ίδια κατάσταση, με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση σου στο Too Big To Fail μοντέλο.
Δήλωνα φιλελεύθερος αλλά βλέπω ότι αυτό το μοντέλο επιδέχεται βαριάς κριτικής και είναι άκρως επικίνδυνο καθότι παράγει εγγενώς παρόμοιες κρίσης, οι οποίες οδηγούν σε ακραίες καταστάσεις. Παρόλα αυτά, το Κομουνιστικό μοντέλο, είναι αποτυχημένο και το σοσιαλιστικό μου φαίνεται μη βιώσιμο, βλέποντας π.χ. το Ελληνικό δημόσιο.
Δεν μένουν και πολλά, οπότε πραγματικά τι ψηφίζεις στις Ευρωεκλογές; Αν δεν πάω αν ψηφίσω δεν θα είναι επειδή αδιαφορώ, όχι, κάθε άλλο. Θα είναι επειδή πραγματικά, δεν ξέρω τι πρέπει να ψηφίσω…
Σήμερα έφτασε το καινούριο εργαλείο! Το ήθελα διακαώς εδώ και δύο μήνες. Πριν δέκα ημέρες πήρα τελικά την απόφαση! Ένα Macbook 13″ Aluminium!!! Επιτέλους, ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.
Η συσκευασία του είναι εξαιρετική και η εμφάνιση του είναι επίσης κάτι το απίστευτο. Η Apple δεν έχει αντίπαλο σε ότι αφορά το design. Τα προϊόντα είναι με διαφορά τα πιο όμορφα της αγοράς!
Πρόσφατα είδα ένα Sony Vaio. Είναι πολύ όμορφα τα sony αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τα προϊόντα της Apple.
Η παραγγελία έγινε από την Αγγλική Cancom UK. Είχα φυσικά τον φόβο, μήπως μου έρθει σπασμένο ή χτυπημένο. Για την ώρα1 μοιάζει σε άριστη κατάσταση. Η αποστολή άργησε βέβαια, έκανε περίπου 10 ημέρες να έρθει από την Αγγλία και χρειάστηκα κι extra 2,5 € για τον power adaptor. Η αλήθεια είναι πως είμαι τυχερός που έφτασε Τρίτη κι όχι Δευτέρα ας πούμε, γιατί θα είχα πάθει παράκρουση στην ιδέα ότι είναι σπίτι το Macbook και δεν μπορώ να “παίξω” μαζί του λόγο του Αγγλικού power adaptor!
Η τιμή του ήταν στα 1005,15 £ δηλαδή 1141,55 ευρώ με την σημερινή ισοτιμία. Πριν 10 ημέρες όμως, η ισοτιμία ήταν περίπου στα 1115 €! Οι τιμές είναι αρκετά χαμηλότερες από τις Ελληνικές, όπου το ίδιο μοντέλο κοστολογείται 140 € επάνω.
Φυσικά έχω “τρελαθεί” στο configure και δεν πρόκειται να σταματήσω ούτε τις επόμενες ημέρες! Σκέφτομαι πλέον να αγοράσω και το 1passwd για να έχω την δυνατότητα να μοιράζομαι πιο complex passwords.
Δεν ξέρω ακόμη με πιον τρόπο θα μοιράζω μουσική ανάμεσα στα δύο μηχανήματα, contacts κλπ. Για φέτος σίγουρα, θα αποφύγω το MobileMe. Έχω άδεια για ένα Google Sync software αλλά θα δω πως θα το χρησιμοποιείσω. Τελευταία με έχει πιάσει μια μορφή παράνοιας και δεν θέλω να έχω πολύ σχέση με το Google αν και προσωπικά μου φαίνονται υπερβολικά χρήσιμα τα Google Apps, απλά όπως είπα, είμαι σε μια φάση παράνοιας!
Αυτά τα λίγα από το καινούριο μηχάνημα, που σας γράφω τώρα! Φιλιά!
Δεν το έχω ανοίξει ακόμη, περιμένω να πάει η μπαταρία στο 100% [↩]
Πολλοί είναι πλέον οι χρήστες που έχουν υπολογιστές Macintosh. Οι υπολογιστές της Apple τρέχουν MacOSX και θεωρούνται ασφαλείς, σε σχέση με το standard της αγοράς, που είναι τα Microsoft Windows. Αν και κανένα λειτουργικό σύστημα δεν είναι μπορεί να θεωρηθεί ασφαλέστερο από κάποιο άλλο, από μόνο του, το MacOSX γενικά, έχει την φήμη του συστήματος για το οποίο “δεν υπάρχουν ιοί“, κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Δεν υπάρχει λειτουργικό σύστημα, για το οποίο δεν μπορεί να δημιουργηθεί ή να υπάρξει ιός.
Παρόλα αυτά, η δομή του MacOSX καθώς και η βάση του συστήματος μας επιτρέπει να ανεβάσουμε αισθητά την ασφάλεια του λειτουργικού συστήματος μας. Είτε πρόκειται για desktop είτε για laptop καλό θα είναι να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ασφάλεια του υπολογιστή μας καθώς και των δεδομένων μας. Οι περισσότεροι χρήστες, έχουν γραμμές broadband. Οι πιο συνηθισμένη είναι η ADSL. Μαζί με την σύνδεση έρχεται συνήθως κι ένας router, τον οποίο χρησιμοποιούμε για να μπούμε στο internet. Ο router ή δρομολογητής στην Ελληνική, παίζει και τον ρόλο του Firewall τις περισσότερες φορές. Καθότι η default συμπεριφορά των περισσότερων router είναι να μην δέχονται συνδέσεις από το διαδίκτυο προς το τοπικό δίκτυο, οι περισσότεροι χρήστες είναι προστατευμένοι, από το μεγαλύτερο μέρος των επίδοξων εισβολέων.
Τι γίνεται όμως όταν είμαστε μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου υπολογιστών ή όταν κάποιος προσπελάσει με κάποιο τρόπο client-side-attack1, σπάζοντας το ασύρματο δίκτυο του σπιτιού μας κλπ. Τις περισσότερες φορές, δεν έχουμε απλά ιδέα του τι ακριβώς γίνεται.
Αυτόν τον ρόλο έρχεται να παίξει το Firewall κι άλλα εργαλεία που θα δούμε σε αυτό το post. Το Firewall είναι για έλεγχο των συνδέσεων του υπολογιστή μας, αλλά ο κύριος ρόλος του είναι η πληροφόρηση του χρήστη, στο τι γίνεται στον “έξω” κόσμο.
Για να ολοκληρώσεται τις εργασίες σας θα χρειαστείτε τα MacPorts και λίγη βοήθεια για όσους δεν έχουν καμιά σχέση με την γραμμή εντολών. Αν θέλετε βοήθεια για την εγκατάσταση των macports, στείλτε μου ένα email ή ρωτήστε σε ένα από τα γνωστά Ελληνικά Forums: macEphemera, MacLife και ThesMac. Είναι και τα τρεία αξιόλογα και οι χρήστες τους είναι υψηλού επιπέδου, αν δεν είστε είδη αξίζει να γραφτείτε σε τουλάχιστον ένα από αυτά.
Η ασφάλεια έχει πολλά επίπεδα και γι αυτό θα χωρίσω αυτά τα howto σε διάφορα μέρη, μέχρι να καλύψω το μεγαλύτερο εύρος των παραμέτρων ασφαλείας που πρέπει να έχει ένας υπολογιστής σπιτιού. Φυσικά, υποθέτω ότι είστε “παρανοϊκοί” γι αυτό θα δημιουργήσουμε και τις ανάλογες συνθήκες, για μπορούμε να λειτουργήσουμε ως …paranoids.
1) Εσωτερικό firewall ανά application
Για αρχή πάμε στο System Preferences -> Security -> Firewall κι επιλέγουμε: Set access for specific services and applications. Καλύτερα να αποφασίζουμε εμείς πια προγράμματα θα έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, πια προγράμματα θα δέχονται συνδέσεις κλπ. Αρχικά μπορεί να είναι λίγο επίπονη διαδικασία αλλά αξίζει τον κόπο, για να έχουμε τον έλεγχο της κατάστασης.
Από αυτήν την στιγμή, για κάθε πρόγραμμα που ανοίγουμε θα δεχόμαστε μια ερώτηση με τις επιλογές Allow και Deny. Είναι προφανές νομίζω ότι όταν επιλέγουμε allow ο mac αφήνει το πρόγραμμα να δεχτεί συνδέσεις, κι όταν πατάμε deny ο mac δεν αφήνει το πρόγραμμα να δεχτεί συνδέσεις.
Προσοχή, για το 90% των περιπτώσεων η απάντηση θα είναι “allow” καθότι τα περισσότερα προγράμματα ανοίγουν κάποια ports. Για παράδειγμα το Transmission ανοίγει κάποια ports. Πολλές φορές αυτά είναι περισσότερα από ένα, οπότε μπορεί να μας ρωτήσει δύο φορές για το ίδιο πρόγραμμα.
Από τον πίνακα που βλέπετε στα δεξιά, όπου έχουμε ορίσει το “set access…” μπορούμε να ορίσουμε και πια προγράμματα δέχονται συνδέσεις. Το “allow incoming connections” είναι αρκετά επεξηγηματικό.
2) IPFW – Το Firewall του MacOSX
Το επόμενο βήμα είναι ένα πρόγραμμα που θα μας επιτρέπει να κάνουμε χρήση του ipfw. Το πολύ ισχυρό εσωτερικό Firewall που μας έρχεται μαζί με το MacOSX.
Για όσους γνωρίζουν γραμμή εντολών, θα μπορούσαν απλά να διαβάσουν το manual και να γράψουν τους δικούς τους κανόνες. Για τους περισσότερους, που δεν θέλουν να μπλέξουν με την γραμμή εντολών, υπάρχει το waterroof.
Το wateroof είναι ένα όμορφο και πρακτικό front-end για το ipfw. Δεν θα σας βάλω στην διαδικασία να γράψετε όλους τους κανόνες. Άλλωστε για να το κάνει κάποιος αυτό πρέπει να έχει καλή γνώση του δικτυου και του πως λειτουργεί το κάθε πρωτόκολλο του TCP/IP. Θα σας πω απλά ότι το wateroof έχει κάποιος κανόνες έτοιμους για χρήση και πολλά άλλα καλούδια με τα οποία μπορείτε να παίξετε. Εάν σας δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα και π.χ. δεν έχετε internet, απλά κάντε “Flush”. Το Flush σήμαίνει reset, σβήνει όλους τους κανόνες που έχετε ορίσει.
Ανοίγουμε το wateroof κι επιλέγουμε wateroof -> ready rules set -> block nmap και πατάμε “Add RuleSet“. Θα δούμε ότι προστέθηκαν κάποιες γραμμές “deny ip from any to any ipoptions rr” κλπ. To θρυλικό nmap είναι ο πιο γνωστός ανιχνευτής δικτύου και υπηρεσιών στο διαδίκτυο. Εμείς με αυτήν την σειρά γραμμών μπλοκάρουμε τα βασικά scans δυσκολέυοντας έτσι τον επίδοξο εισβολέα, στο να μαζέψει πληροφορίες σχετικά με τον υπολογιστή μας. Όποιος ενδιαφέρεται για τεχνικές λεπτομέρειες θα βρει άφθονο υλικό στην ιστοσελίδα του nmap.
Με τον ίδιο τρόπο προσθέτουμε τις επιλογές Block dangerous Traffic και Safe icmp. Από εκεί κι έπειτα, μπορείτε λίγο να ρίξετε μια ματιά και στις άλλες επιλογές. Για να δείτε ενεργές συνδέσεις δικτύου πατήστε “Net Processes”. Πρέπει να γνωρίζετε όλα τα προγράμματα που ανοίγουν συνδέσεις. Εάν κάποιο πρόγραμμα δεν το γνωρίζετε, ρωτήστε αρχικά στα Forums. Μην κάνετε το λάθος να διαγράψετε ή να μπλοκάρετε κάποια σύνδεση χωρίς να είστε 100% ότι αποτελεί δυνητικά κίνδυνο. Το πιο πιθανό είναι να δημιουργήσει πρόβλημα στο πρόγραμμα που προσπαθεί να συνδεθεί στο διαδίκτυο.
3) Περιγραφή των services που τρέχουν
Μια περιγραφή των περισσοτέρων υπηρεσιών συστήματος που μπορεί να αγνοείτε θα την βρείτε στο αρχείο /etc/services. Μπορείτε να το διαβάσετε με την εντολή cat ή grep. Οπότε αν για παράδειγμα θέλω να ξέρω πια είναι τα προγράμματα που τρέχουν στην πόρτα 4000 ανοίγω το Terminal.app και γράφω την εντολή:
Angel:~ atma$ grep 4000 /etc/services
terabase 4000/udp # Terabase
terabase 4000/tcp # Terabase
####### PORT 4000 also used by ICQ <www.icq.com> ###################
# 13823-14000 Unassigned
med-ltp 24000/udp # med-ltp
med-ltp 24000/tcp # med-ltp
safetynetp 40000/tcp # SafetyNET p
safetynetp 40000/udp # SafetyNET p
# 40001-40840 Unassigned
Όπως βλέπεται υπάρχει μια περιγραφή, που είναι αρκετή για να ρωτήσετε σε κάποιο Forum “Τι είναι αυτό;“, να ψάξετε λεπτομέρειες στο Google και να έχετε μια εικόνα.
Επίσης, το MacOSX Leopard έρχεται με το πολύ καλό Network Utility. Είναι πολύ καλό εργαλείο. Αξίζει να διαβάσετε στο link τις υπηρεσίες που προσφέρει όπως το whois και το port scan που δεν περιγράφονται εδώ.
4) Littlesnitch και εξερχόμενες συνδέσεις
Τέλος στο MacOSX υπάρχει ένα πρόγραμμα που θα έπρεπε να έχει κάθε παρανοϊκός που σέβεται τον εαυτό του: το Littlesnitch 2. Το μικρό αυτό διαμάντι, θα μετατρέψει το σύστημα σας σε ένα μικρό ψηφιακό οχυρό!
Το Littlesnitch μπλοκάρει όλες τις συνδέσεις που ξεκινούν τα πρόγραμματα που χρησιμοποιείτε προς το διαδίκτυο. Όταν δείτε πόσες είναι αυτές, θα εκπλαγείτε! Υπάρχουν πάρα πολλά προγράμματα που στέλνουν δεδομένα στο διαδίκτυο χωρίς να το γνωρίζει ο χρήστης. Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση που έχετε το Littlesnitch!
Όλα τα προγράμματα για MacOSX, από το iPhoto έως το VLC, προσπαθούν να συνδεθούν με την ιστοσελίδα του κατασκευαστή για ελέγξουν αν έχει γίνει κάποιο update. Σε αυτήν την περίπτωση τίποτε ύποπτο. Υπάρχουν όμως προγράμματα που συνδέονται και σε άλλες ιστοσελίδες με σκοπό να στείλουν δεδομένα του χρήστη. Αν θέλετε τα αφήνετε ή τα εμποδίζεται. Το Littlesnitch σε κάθε περίπτωση θα σας ρωτήσει! Για κάθε πρόγραμμα θα έχετε κάποιες επιλογές: Allow Once, Allow Forever, Deny Once, Deny Forever, κλπ. Είναι ένα πραγματικό διαμάντι της παράνοιας το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Κοστίζει περί τα 29,95 € αλλά τα αξίζει!!!
5) Portsentry και εξωτερικές επιθέσεις
Τέλος, με την βοήθεια των macports να φτιάξουμε ένα σύστημα, όπου θα γίνονται display τα logs οποιασδήποτε κακόβουλης προσπάθειας επίθεσης από το διαδίκτυο με το Portsentry και την χρήση του Geektool και το lingon. Η εγκατάσταση του Geektool είναι η κλασική υπό MacOSX το ίδιο και του lingon.
Σε ότι αφορά το Porsentry, πληκτρολογούμε στην γραμμή εντολών:
$sudo port install portsentry
Αν έχετε εγκαταστήσει τα macports, τότε δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Όταν εγκατασταθεί το portsentry, ανοίγουμε το lingon και πάμε στις επιλογές “USERS DAEMONS” πατάμε το + για να προσθέσουμε μια υπηρεσία και γράφουμε:
1) Portsentry-tcp
2) /opt/local/libexec/portsentry -tcp
3) Run it when it is loaded by the system (at start time or login)
Αν όλα έχουν γίνει σωστά δεν θα έχουμε πρόβλημα. Κάνουμε το ίδιο και το για το πρωτόκολλο UDP:
1) Portsentry-udp
2) /opt/local/libexec/portsentry -udp
3) Run it when it is loaded by the system (at start time or login)
Αφού προσθέσαμε τις δύο γραμμές είμαστε έτοιμοι να εγκαταστήσουμε το Geektool και να έχουμε πληροφόρηση στην επιφάνεια εργασίας.
Αρχικά εγκαθιστούμε το Geektool. Οι επιλογές του θα είναι ορατές στο System Preferences. Δημιουργούμε μια καινούρια υπηρεσία στο default group με το “New Entry” επιλέγουμε όνομα υπηρεσίας “portsentry”. Στις επιλογές έχει File/Shell/Picture. Εμείς επιλέγουμε Shell και γράφουμε την εξής εντολή:
grep portsentry /var/log/system.log |tail -n 8
Θα εμφανιστεί στα αριστερά ο “πίνακας” με τα logs. Μπορείτε να κάνετε επιλογής της γραμματοσειράς του μεγέθους καθώς και των frames αν θέλετε περαιτέρω tweaking, για να διαβάζεται καθαρά τα logs.
Τώρα αν δοκιμάσετε να κάνετε scan στον υπολογιστή σας από το τοπικό δίκτυο θα δείτε αυτό:
βλέπεται στην επιφάνεια εργασίας την κατάσταση που επικρατεί και τις ενδεχόμενες επιθέσεις που μπορεί να δέχεστε από κάποιον άλλο. Υπάρχει ένα 20% πιθανότητα να είναι false allarm, αλλά το portsentry δεν κάνει συχνά λάθος!
Με τα παραπάνω εργαλεία, μπορούμε να έχουμε την πληροφόρηση που απαιτούμε από το σύστημα μας. Άλλα προγράμματα που μπορεί να μας βοηθήσουν είναι το Console.log που βρίσκεται στον κατάλογο /Applications/Utilities/ μέσα από το οποίο μπορούμε να δούμε τα αρχεία: system.log, appfirewal.log και secure.log. Καλό είναι αραιά και που να ρίχνουμε μια ματιά κι εκεί!
Καλή συνέχεια.
π.χ. ένα XSS πρόβλημα που ο Safari ή Firefox δεν μπόρεσαν να καταπολεμήσουν, μπορεί να δώσει πρόσβαση στο σύστημα μας, σε κάποιον κακόβουλο χρήστη [↩]
Ο κ. Σανιδάς και το απόρρητο των bloggers Ο κ. Σανιδάς εξέδωσε μια “γνωμοδότηση” για την άρση του απορρήτου εάν κάποιος blogger διαπράξει αδίκημα. Η γνωμοδότηση από όσο καταλαβαίνω είναι κάτι σαν μετάφραση του παρόντος νομικού πλαισίου. Ο Γιώργος Κεραμιδάς έχει αναπτύξει τα θέματα που προκύπτουν από τεχνικής πλευράς σε μια τέτοια προσπάθεια. Είναι ενδιαφέρων post και μας αφορά όλους. (0)
The Author
My name is Panagiotis. I am Greek-Italian with double citizenship. My main interest, except my day to day job, is whatever has to do with computers. I am addicted to Apple products and I support the Open Source community! Read more in the about section.
![Need For Speed [Undercover]](http://www.convalesco.org/wp-content/uploads/2009/06/NSFu1-300x200.jpg "NSFu")
I am not a games fan. Yes I enjoy playing
Στο Νο63 η επίμαχη ομάδα, ανακοίνωσε έναν άτυπο διαγωνισμό για το ποιος θα συνεχίσει να εκδίδει το περιοδικό. Το ζητούμενο ήταν να βρεθεί μια ομάδα ατόμων που έχουν την τεχνική κατάρτιση για να κρατήσουν το επίπεδο του περιοδικού ψηλό. Η καινούρια ομάδα, αν και ονομάστηκε “The Circle of Lost Hackers”, πιστεύεται ότι έχει ως κύρια μέλη της, πάλι Ευρωπαίους
. Η Ελληνική hacking σκηνή, είναι πιο ζωντανή παρά ποτέ!
ssl-snooooop! [
Ο νόμος 
Πέρασαν κι αυτές οι Ευρωεκλογές Η αποχή έφτασε στο ιστορικό 47%, ένας στους δύο Έλληνες δεν ψήφισε, πράγμα που σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό επέλεξε να διαλέξουν οι άλλοι, αυτοί που ξέρουν καλύτερα, την γνώμη του.
Οπότε ας δούμε και την θετική πλευρά των πραγμάτων. Ένα μικρό κόμμα στην Σουηδία και το αντίστοιχο του στην Γερμανία, τα πήγαν περίφημα. Να κι ένα κόμμα που πρεσβεύει κάτι ορθολογικό: την ελευθερία στο διαδίκτυο. Το 
Σήμερα έφτασε το καινούριο εργαλείο! Το ήθελα διακαώς εδώ και δύο μήνες. Πριν δέκα ημέρες πήρα τελικά την απόφαση! Ένα Macbook 13″ Aluminium!!! Επιτέλους, ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.
Πολλοί είναι πλέον οι χρήστες που έχουν υπολογιστές Macintosh. Οι υπολογιστές της 
Από αυτήν την στιγμή, για κάθε πρόγραμμα που ανοίγουμε θα δεχόμαστε μια ερώτηση με τις επιλογές Allow και Deny. Είναι προφανές νομίζω ότι όταν επιλέγουμε allow ο mac αφήνει το πρόγραμμα να δεχτεί συνδέσεις, κι όταν πατάμε deny ο mac δεν αφήνει το πρόγραμμα να δεχτεί συνδέσεις.
Για όσους γνωρίζουν γραμμή εντολών, θα μπορούσαν απλά να διαβάσουν το manual και να γράψουν τους δικούς τους κανόνες. Για τους περισσότερους, που δεν θέλουν να μπλέξουν με την γραμμή εντολών, υπάρχει το 
πρόγραμμα που θα έπρεπε να έχει κάθε παρανοϊκός που σέβεται τον εαυτό του: το 
My name is Panagiotis. I am Greek-Italian with double citizenship. My main interest, except my day to day job, is whatever has to do with computers. I am addicted to Apple products and I support the Open Source community! Read more in the 
