Convalesco

Οι Ιταλοί το ονομάζουν “Settimana Bianca”. Σημαίνει “Λευκή Εβδομάδα”. Είναι η συνηθισμένη ονομασία για τις διακοπές μιας εβδομάδας σε χιονοδρομικό κέντρο. Είναι σχεδόν δεδομένο ότι οι οικογένειες σε Αυστρία, Βόρεια Ιταλία, Ελβετία και νότια Γερμανία θα περάσουν μια εβδομάδα στα χιόνια.

Αυτού του είδους οι διακοπές δεν όπως οι καλοκαιρινές. Είναι διακοπές με συγκεκριμένο σκοπό. Είσαι στο βουνό και κάνεις snowboard, Ski, Snowblades κλπ.

Το καλό είναι ότι ακόμη και οι αρχάριοι, σε οργανωμένα χιονοδρομικά θα έχουν την καλύτερη ευκαιρία να μάθουν σκι, γιατί υπάρχουν πολύ καλοί εκπαιδευτές και υποδομές που επιτρέπουν στον αρχάριο να κάνει πολλά χιλιόμετρα χωρίς να χρειάζεται να αναπτύξει μεγάλες ταχύτητες που θα τον κάνουν να πανικοβληθεί.

Παρόλα αυτά, αυτό το post είχε ως σκοπό την περιγραφή μιας από τις πιο διασκεδαστικές εβδομάδες που πέρασα ποτέ, μαζί με κάποια σχόλια για τις τοποθεσίες που επισκεφθήκαμε.

Αρχικά κατεβήκαμε στην Στουτγάρδη. Είδαμε μετά βίας το αεροδρόμιο και φύγαμε για την Κονστάντζα. Η “Konstanz” είναι μια μικρή όμορφη Γερμανική πόλη, που βρίσκεται στα σύνορα Γερμανίας-Ελβετίας. Κι όταν λέω στα «σύνορα» εννοώ πάνω σε αυτά. Η μισή πόλη είναι στην Γερμανική πλευρά και η άλλη μισή είναι στην Ελβετική. Φυσικά δεν μπορείς (πλέον) να καταλάβεις σε πια μεριά βρίσκεσαι με ευκολία, γιατί δεν υπάρχει κανενός είδους έλεγχος, όπως είναι φυσιολογικό ανάμεσα σε δύο εξελιγμένες δημοκρατίες όπως οι παραπάνω. Αξίζει να αναφέρω ότι έκανε υπερβολικό κρύο για τα γούστα μου στην Κονστάντζα κι ότι η πόλη φιλοξενεί τη μεγαλύτερη λίμνη στην Ευρώπη.

Μετά από λίγες ώρες φύγαμε για το Soelden. Ο δρόμος ήταν δύσβατος λόγο χιονοπτώσεων. Κάναμε περίπου 5 ώρες να φτάσουμε στον προορισμό μας.

Το Soelden είναι ένα μικρό χωριό των Αυστριακών Άλπεων. Παρόλα αυτά, μπορώ να πω με σιγουριά ότι δεν του λείπει τίποτε. Φυσικά αν δεν κάνεις Ski/Snowboard ή οτιδήποτε άλλο έχει άμεση σχέση με το βουνό τα πράγματα είναι σκούρα, το πρωί έως τις 14:30 τα περισσότερα καταστήματα δεν λειτουργούν, διότι όλοι είναι στο βουνό!

Το chalet που μείναμε ήταν περίπου 10 λεπτά με τα πόδια και 3 λεπτά με το λεωφορείο από τα teleferik. Το βουνό έχει πάρα πολλά km πίστα. Κάναμε όλες τις μπλε και κάποιες κόκκινες. Οι πίστες είναι εκπληκτικές και παρά τον τεράστιο αριθμό ανθρώπων που βλέπει κανείς να ανεβαίνουν πάνω στο βουνό δεν δημιουργείται συνωστισμός. Υπάρχουν δύο διαφορετικά μέρη από τα οποία μπορεί κάποιος να ανέβει στο βουνό, στην αρχή και στο τέλος του χωριού.

Οι εγκαταστάσεις στο βουνό είναι πολύ καλές, ενώ διοργανώνονται συναυλίες και διάφορα events πάνω. Δεν ξέρω πως αντέχουν τις θερμοκρασίες βέβαια, γιατί ως μεσογειακός τύπος, την «άκουσα» κανονικά από το κρύο. Κάθε φορά που κρυβόταν ο ήλιος μόνο με full face ήταν ανεκτή η κατάσταση. Ειδικά στα 3.000+ μέτρα.

Το snowpark είναι φανταστικό! Έμαθα να κάνω άλματα και να περνάω τα χαμηλά rails. Φυσικά θέλω πολύ δουλειά ακόμη, όμως το snowpark που έχει προσφέρεται για όποιους ενδιαφέρονται να μάθουν να κάνουν άλματα. Είναι διαβαθμισμένο σε τρία διαφορετικά επίπεδα. Το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Το soelden θα σας ανταμείψει σαν προορισμός αν αγαπάτε το βουνό και θέλετε να ασχοληθείτε κυρίως με αυτό. Δεν υπάρχουν πολλών ειδών διασκεδάσεις και δεν υπάρχουν πολλές παρέες νεαρών. Οι περισσότερες είναι “κλειστές παρέες” ή οικογένειες. Οι τουρίστες είναι κυρίως από Ολλανδία και Γερμανία. Έχει και λίγους Άγγλους, Ιταλούς και Γάλλους. Έλληνες δύσκολα να δείτε εκεί.

Το Inssbruck απέχει περίπου 2,5 ώρες και αξίζει να το δείτε. Δεν μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασε, αλλά ούτε με άφησε αδιάφορο. Στο Inssbruck είχε αρκετά όμορφες γυναίκες αλλά και καλή αγορά για ψώνια.

Οι Αυστριακοί κάθε φορά που άκουγαν ότι ήμαστε από την Ελλάδα, μα ρωτούσαν τι κάνουμε εκεί, αφού στην Ελλάδα είναι όλοι φτωχοί. Δεν ξέρω πως το έβγαλαν το συμπέρασμα ή τι τους δείχνουν στις τηλεοράσεις αλλά έχουν την εντύπωση ότι η χώρα μας είναι τριτοκοσμική. Σε πολλά πράγματα είναι, πάντως από ευγένεια μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα, μάλλον το αντίθετο. Σε αντίθεση με τους Γερμανούς αλλά και τους Ελβετούς οι Αυστριακοί αλλά και πολλοί Ολλανδοί δεν ήταν ότι καλύτερο έχουμε δει. Έγιναν αρκετά σκηνικά, που έτυχαν σε διάφορα άτομα της παρέας σε διαφορετικές φάσεις, για τα οποία δεν αξίζει να γράψω εδώ, απλά το αναφέρω για να τονίσω ότι το συμπέρασμα δεν προέκυψε από μεμονωμένα συμπεράσματα.

Σε ότι αφορά τις τιμές δεν μπορώ να πω ότι είναι ιδιαίτερα φθηνά ούτε ακριβά. Το Σαλέ βγήκε περίπου 350 € το άτομα για 6 βράδια. Το Ski pass κόστισε198 € για 5 ημέρες με την δυνατότητα αυτές οι 5 ημέρες να μην είναι συνεχόμενες. Προσωπικά μου έδωσαν την εντύπωση ότι και τον αέρα που αναπνέω τον πληρώνω. Το φαγητό στο βουνό ήταν μέτριο και πανάκριβο. Προτιμήστε τις Αυστριακές ταβέρνες στο χωριό, έχουν πολύ νόστιμο φαγητό. Οι τιμές είναι τσουχτερές αλλά τουλάχιστον τρως καλά. Το Σαλέ έχει δική του κουζίνα, ψυγείο κλπ. Μπορείς εύκολα να αγοράσεις από το super market υλικά και να τρως σπίτι για να γλιτώσεις έξοδα. Αν είστε μεγάλη παρέα δεν είναι κακή ιδεά.

Το Soelden είναι καλός προορισμός για αρχάριους, μεσαίους αλλά κι έμπειρους Skier/Snowboarder. Το χωριό είναι τυπικό Αυστριακό. Το σημαντικότερο είναι η καλή παρέα, κι αυτήν την είχαμε, έτσι όλα τα άλλα έγιναν από μόνα τους ροζ

Two days I went for the first ride of the season. I wanted to buy a new board, although my current one is acceptable (I guess) since 2008. I always wanted the Burton 2008/09 Custom ICS model but since I found none in Blue-tomato’s online store the last season, I’ve lost every hope of getting that specific design.

However, I’ve found a 1.56 cm Burton Custom at Amazom.co.uk on-line store! I didn’t think of it twice and on Saturday, before going to mountain Falakro I ordered the board + bindings. I’ll post some pictures as soon as I get them! I can’t wait to ride a new board… I’m riding my old Oxygen board since 2002. Although I own the board 7 years or so, I started getting seriously interested in snowboarding after 2007 trip to Grindelwald.

Last year I start working at some simple “jibbing” exercises. The thing is that, at my level, I can easily get up and down on every single snow-track I’ve been. However it’s not funny, not even close getting up and down. Maybe for people in Austria/Italy/Swiss it’s fine… With these huge tracks all over their (amazing) Alpine mountains, but it’s not like that where I live.

So, when you own a snowboard and not a boring pair of Ski’s, first thing you can go out of the track for some powder. But again there’s nothing that hits my adrenaline so high as a couple of twists, turns and jumps!

This years first ride went really great. It seems that last season was not so far and I hold up to my improvements. When you start trying ground tricks with the snowboard, you realise after a while that your stability on the board along with the ability to absorb small shakes increases exponentially.

However, as with all things, if you want to do them correctly, there’s the “right way” order to learn things. So when you feel really comfortable with your front foot and your rear foot, and you’re able to stop in every way and go up and down to a black-level track, you are ready to try shifting feet. You don’t have to change your stance, you just have to learn how to ride with your “behind” foot in front. It’s almost a need, in order to do ground correctly. It helps enormously because when you do a trick you can’t always tell if you’re gonna need to ground the board with your “correct” foot in front or behind… It’s the most common problem most snowboarders that try jumps or small 180′s face.

I can’t wait for next weekend to ride on the snow again. Thank God we have two mountains near by, so I may go to Bansko for the weekend… Bigger mountain more interesting tracks and (probably) better snow. If it’s not possible, I’ll stick to Falakro.

In today’s society, where an individual is expected to produce and achieve a large number of things, time optimisation is crucial. The last one and a half month, I’m trying to get fit and lose pounds in order to start the Snowboarding season with no hassles. I’m at least 5 kilos above my optimal weight and this could cause me serious problems when snowboard falling.

Snowboard apart, it is a matter of self respect and esteem, taking care of your body.

However, every day, something happens and I have to postpone the gym. This schedule wont get me anywhere near where I want to be. Hence I need to fined the strength and say no to friends and parents when I have to and press myself to go the gym even when I’m feeling tired.

I had my first Tennis lesson the other day. It was quite interesting. I think I’m quite good at hitting the ball forth-hand but back-hand is not difficult either. I guess, it’s totally different when you try to hit the ball on the move. Especially the back-hand is a move I must get used to it. We didn’t practise enough to the service yet. It seems to be the toughest move.

I like Tennis very much, the problem is that in our first lessons, the lessons are technical. It’s natural I guess, how can you catch the ball on the fly when you can’t catch it steady? So, the practise comes to an end and I’m feeling not tired, at all.

I need something that will make me sweat! This wont happen in the gym either though. I go to the gym only because I have to, I dislike it as a default exercise. I think I will rejoin the doJo. I like Tae Kwon Do, although our sensei, likes to do much more physical exercise in practise, I like it. The practise length is about two hours. The first forty minutes are all exercises and running along with the last twenty, for relaxing the muscles.

Now, related to snowboarding, Tae Kwon Do is a very good exercise because it tries to make your body flexible. Flexibility is crucial to avoid injuries in snowboard. You don’t have a clue about what position will you have to take, the next time you fall.

The problem actually is that once, I was falling all day long on the track going slowly. Now, I go much faster, I try to master ground tricks on the run, I do some low jumps. I rarely fall and I’m able to do every track I’ve seen, but when I fall, it hurts! Last year I had a very bad crash. The stance didn’t help much and after riding the most tedious track on Falakro mountain, I just stood up on the snowboard at full speed, straining my knees, which is a silly mistake for an average snowboarder. The crash that I had when the nose of the board stuck at full speed and my forehead hit the ground, was memorable! A few people stopped and asked me if I remembered the day, the place. I felt dizzy and stopped snowboarding. It was the first time I stopped because of a crash. I searched for the doctor and he said that I might have lost the entire season with a second crash like that, so it was better to get some rest and a nice cup of tea.

So, in order to get fit once again, I need some serious exercise. In order to do some serious exercise, which means Tae Kwon Do, three times per week, I need a strict schedule. In order to make that strict schedule actually useful I need to optimise my time at work and home. I have a two or three hobbies, 1 language to learn and a very much time-spending job to do. I’m still struggling to find the proper way to put these things together without issues. But fitness is of great importance for my temper, my appearance and my endurance at work. I notice that I get tired very easily lately. It’s not the sleep, I sleep very much compared to last year, when I was serving the army. It’s a matter of physical exercise converging to zero.

When I was younger I was very rigid and inelastic in my opinions about everything regarding fraud, tax evasion or whatever had to do with tricking a system that should be equal for each and everyone.

This year in the army, convinced me that the Greek public sector is a mass of bored, lazy officers that get paid for doing nothing. People that don’t produce value and get paid by the public fund are a disease for a contemporary liberal society. The Greek army is a huge waste of public funds. The civilian that are employed by the army are even worse. They get paid, for doing absolutely nothing. Most of them, enter to the campus in the morning, take a few walks up and down, go outside the campus and do many things that has nothing to do with the campus. Then they get back inside in order to leave, because the working day has over. It’s unbelievable how many of them are like that.

Consider that in Greece, where the population is hardly above 12 million, the public sector has 1.5 million employes. In France where the population is about 64 million the public sector has 400.000 employes and they consider their public sector bloated. In short, in Greece, we are in deep shit.

The cream graduates in Greek universities, crave a place in the public sector. Working for the Greek state, means large salary since day one, no pressure, no surplus risk. The fact that people graduate doesn’t mean necessarily that all of them are good workers. In fact, most of them, will never achieve a similar salary in the private sector. Which means that they are overpaid.

With the lack of Greek’s cream youngsters, almost all of them go public, the private sector can’t grow as it should and cannot compete with the public sector or with the foreign markets. On the other hands, every social community depends largely on the private sector, mostly for the tax payment. In Greece, tax evasion is not even considered a Crime.

Την Πέμπτη πήγα με την παρέα μου διακοπές στο Bansko για 4 ημέρες. Απέχει κάτι λιγότερο από 2 ώρες από την Δράμα. Η διαδρομή είναι ευχάριστη αν και οι δρόμοι θα μπορούσαν να είναι και καλύτεροι με την κίνηση που υπάρχει. Το Bansko ήταν κάποτε ένα μικρό χωριό. Σήμερα είναι ασφυκτικά γεμάτο από ξενοδοχεία. Αγγλικές εταιρίες έχουν αναλάβει την αξιοποίηση του. Όλο το χωριό είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο. Παντού χτίζονται καινούρια ξενοδοχεία, μεζονέτες ή σαλέ. Το πολύ αρνητικό που θα βρείτε είναι οι δρόμοι. Υπάρχει πολύ λάσπη στους δρόμους καθώς και πολλές τρύπες, ικανές να κάνουν ζημιά, ενώ η άσφαλτος δεν έχει φτάσει παντού. Με τόσα καινούρια κτήρια είναι λίγο δύσκολο να κάνουν καλούς δρόμους. Εμείς δεν ήρθαμε με Jeep αλλά οι δρόμοι είναι αποκλειστικά για Jeep.

Για να ανέβεις στις πίστες, παίρνεις ένα teleferik από ένα κεντρικό σημείο, στους πρόποδες του βουνού, κι εκείνο σε ανεβάζει στα lifts. Το βουνό είναι πολύ μεγάλο σε σχέση με τα Ελληνικά. Έχει πολλές πίστες, από Μπλε για μέτριους boarders/skiers έως και μαύρες ή (δύσκολες) κόκκινες με ανώμαλες διαδρομές για τους πιο απαιτητικούς riders. Υπάρχει ένα μικρό Snow Park ψηλά για riders που δεν θέλουν να κάνουν απλώς καταβάσεις. Η διαδρομές που έχει προσφέρονται για άλματα κτλ. Υπάρχουν πολλά φυσικά εμπόδια κι άλματα στις γωνίες της πίστας. Δεν είδα μεγάλες διαδρομές απάτητου χιονιού σε “ασφαλή” μέρη αλλά αυτές τις ημέρες που έκανα snowboard, κάποιες πίστες ήταν κλειστές. Το ski pass κοστίζει 25 € (50 BGL) την ημέρα. Υπάρχουν εγκαταστάσεις για να φας κάτι στα όρθια ή ακόμη και γεύμα πάνω στο βουνό. Τα teleferik και τα lift είναι καινούρια. Δεν γνωρίζω ακριβώς πόσα χιλιόμετρα είναι η κατάβαση από την κορυφή του βουνού, έως το χωριό, καθότι μπορείς να ακολουθήσεις και κάποιες μικρές παραλλαγές της ίδιας διαδρομής αλλά σίγουρα είναι πάνω από 45 λεπτά για έναν φυσιολογικό skier/boarder. Υπάρχουν πίστες για όλα τα γούστα.

Το Bansko δεν μπορεί να συγκριθεί σε μέγεθος ή οργάνωση με οποιοδήποτε Ελληνικό χειμερινό resort. Οι Αυστριακές εταιρίες που ανέλαβαν την κατασκευή των εγκαταστάσεων στο βουνό, καθώς και οι Αγγλικές εταιρίες που έχουν αναλάβει την δημιουργία ξενοδοχείων, έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά, αν κι ακόμη είναι μακρυά από την τελική του μορφή. Υπάρχουν πολλά πράγματα που είναι υπό κατασκευή, το χωριό βράζει και χρόνο με το χρόνο ανοίγουν καινούρια τουριστικά αξιοθέατα. Για όσους δεν θέλουν να κάνουν Ski, υπάρχει ένα παγοδρόμιο, στο βουνό είδα κάποιους να κάνουν παραπέντε αλλά υπάρχουν και τα Spa σε όλα τα ξενοδοχεία, ακόμη κι αυτά 3 αστέρων. Τα 4 ή 5 αστέρων έχουν πισίνες, σάουνα, μασάζ κτλ. Να τονίσω ότι όλα τα παραπάνω SPA είναι απολύτως λειτουργικά. Το αναφέρω γιατί στα περισσότερα Ελληνικά ξενοδοχεία που έχω μείνει κατά καιρούς, δεν λειτουργεί τίποτε κι ας υπάρχουν.

Όπως είναι λογικό, το βουνό απαρτίζεται κυρίως από Άγγλους κι Έλληνες. Το Bansko διαφημίζεται στην Σόφια, την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, πολύ περισσότερο από τα άλλα δύο μεγάλα βουνά της Βουλγαρίας το Pamporovo και το Borovic. Θεωρείτε φθηνός προορισμός από τους Άγγλους αλλά η προσωπική μου άποψη είναι ότι για Βουλγάρικο resort είναι ακριβό χωρίς αμφιβολία. Το φαγητό έξω είναι ακριβό, 7 € η μερίδα και 2,5 € το αναψυκτικό δεν είναι τιμές Βουλγαρίας. Τόσο πλήρωνα και πέρυσι στην Ελβετία. Σαν βουνό, είναι σίγουρα πολύ μεγάλο για τα Ελληνικά δεδομένα αλλά είναι πολύ μικρό για τα δεδομένα των γνωστών resort των Άλπεων (Cervinia, Saint Moritz, Ischgl, κτλ). Το μόνο πράγμα που είναι σίγουρα πιο φθηνό, είναι τα ξενοδοχεία πολυτελείας. Για παράδειγμα στο Kempinski το δίκλινο κοστίζει 250 € την βραδιά αυτήν την περίοδο της σεζόν, ενώ στην Cervinia για να βρεις το ίδιο επίπεδο ξενοδοχείου θα πληρώσεις πολύ παραπάνω, ενώ για το Saint Moritz… Απλά, δεν σε ενδιαφέρουν οι τιμές αν πας εκεί για διακοπές…

Νυχτερινή ζωή, δεν μου φάνηκε να έχει και πολύ. Τουλάχιστον τις Πέμπτες και τις Παρασκευές. Έχει πολλούς Άγγλους κι αυτό συνεπάγεται με λύτρα κατανάλωσης μπύρας. Υπάρχουν μπυραρίες παντού. Υπάρχουν και πολλές παραδοσιακές ταβέρνες από ότι λένε στις επιγραφές αλλά μου φάνηκαν περισσότερο για τουρίστες. Το φαγητό δεν είναι άσχημο, είναι σίγουρα καλύτερο από τα Ελβετικά, τα οποία απλά ΔΕΝ τρώγονται! Προτείνω την σαλάτα “Chopski“!!! Είναι καλύτερη κι από την Ελληνική “Χωριάτικη”!!! Έχει μέσα, ντομάτα, αγγουράκι, σπορέλαιο, δεν χρησιμοποιούν ελαιόλαδο οι Βούλγαροι, κι είναι καλυμμένη με τυρί τριμμένο. Είναι πάρα πολύ νόστιμη. Και οι πατάτες που κάνουν μοιάζουν πολύ με τις δικές μας κι είναι πολύ νόστιμες. Δεν μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση τα κρέατα τους, αλλά το εστιατόριο που φάγαμε έξω δεν ήταν και από τα καλύτερα. Ο φίλος μου έχει την εντύπωση ότι του έδωσαν σόγια αντί για κοτόπουλο, κι εμένα το κατσικάκι δεν με ενθουσίασε. Το φαγητό στο ξενοδοχείο είναι μέτριο και το πρωινό είναι φτωχό σε σχέση με αντίστοιχα ξενοδοχεία 4 αστέρων στην Αγγλία, Ιταλία, Ελβετία, Αυστρία και Ισπανία. Παρόλα αυτά, πιστεύω πως προσφέρει αρκετά πράγματα για την τιμή του. Επίσης, οι Βούλγαροι υστερούν σε service και costumer care σε σχέση με τους Ευρωπαίους της κεντρικής Ευρώπης.

Την δεύτερη ημέρα πήγαμε σε μια παραδοσιακή Βουλγάρικη ταβέρνα και φάγαμε, κατά την γνώμη μου, πάρα πολύ καλά! Η φωτογραφία αριστερά και πάνω, είναι από την ταβέρνα Зехтинджиева къща. Ότι διαβάζετε, διαβάζετε πάντως τα φαγητά της είναι κορυφή. Σας προτείνω τις “specialiti” που θα δείτε στο Menu. Είτε είναι Chef είτε Sun, τα πιάτα είναι εντυπωσιακά!

Το Bansko είναι ένας πολύ καλός προορισμός για SPA και Snowboard/Ski, τόσο για αρχάριους όσο και για έμπειρους riders. Το κλίμα βοηθάει και οι τιμές των ξενοδοχείων είναι (ακόμη σήμερα) προσιτές. Δεν μπορεί να θεωρηθεί φθηνό, θα το χαρακτήριζα φυσιολογικό σε τιμολόγια resort. Είναι πολύ καλός προορισμός για ζευγάρια ή και για νεαρές παρέες. Προσπαθήστε να αποφύγετε τα πολύ καινούρια ξενοδοχεία, γιατί έχουν υπηρεσίες η οποίες υπολειτουργούν. Επίσης, το Bansko είναι πολεοδομικά κακό. Προσπαθήστε να βρείτε ένα ξενοδοχείο κοντά στα lift. Τα 4 αστέρων προσφέρουν mini bus, αν είστε μεγάλη παρέα (από 6 και πάνω) θα σας πάνε με το mini bus. Εάν θέλετε να πάτε αποκλειστικά για Ski κατά την γνώμη μου, μπορείτε να βρείτε ωραιότατα ξενοδοχεία 3 αστέρων στα 40 με 60 ευρώ την βραδιά. Αν έχετε γυναίκες μαζί, οι οποίες δεν έχουν και πολύ σχέση με το “άθλημα” και στον ελεύθερο χρόνο θα ασχοληθούν με τις πισίνες και τα SPA τότε καλύτερα σε ένα 4 αστέρων. Το Kempinski είναι η “απόλυτη” επιλογή, αλλά είναι για λίγα πορτοφόλια, ειδικά αν μιλάμε για πολλές ημέρες.