Convalesco

Flipboard for the iPad

Τα προγράμματα για iPad αυξάνονται και πληθύνονται με το πέρασμα του χρόνου, γεωμετρικά. Το iPad είναι η ιδανική συσκευή για να “καταναλώνεις” περιεχόμενο (content). Δεν μου είχε κάνει ποτέ μέχρι σήμερα εντύπωση κάποιο application για το iPad. Σημαντικά applications, όπως ένα καλό sponsored facebook app, λείπουν διακαώς από το iPad¹. Πρόσφατα όμως, διάβασα για το Flipboard κι άρχισα να το χρησιμοποιώ ακατάπαυστα, σε καθημερινή βάση! Υπάρχει και μια δυσλειτουργία, δεν γνωρίζω γιατί αλλά κάποια Ελληνικά άρθρα τα βγάζει με Κινέζικους(!!!) χαρακτήρες. Όχι σπασμένο encoding, βλέπω ιδεογράμματα!?!

Το Flipboard διαβάζει τα twitter και facebook streams του χρήστη και δημιουργεί ένα είδους περιοδικού, με φωτογραφίες και βίντεο, τα οποία γίνονται display σε ένα πανέμορφο layout που θυμίζει περιοδικό ή εφημερίδα. Τα άρθρα γίνονται preview, κάποια μερικώς άλλα εξ ολοκλήρου, και τα tweets φαίνονται σε όμορφα τετραγωνάκια, όμορφα στοιχισμένα. Κάτι παρόμοιο, κάτι η υπηρεσία paper.li². Παρόλα αυτά, το Flipboard έχει σαφώς ανώτερο layout από το paper.li .

Το πρώτο πράγμα που αντιλήφθηκα κάνοντας ευρεία χρήση του Flipboard είναι η διαφορά ποιότητας του twitter με το facebook stream μου. Στο facebook έβλεπα μόνο video clip και φωτογραφίες – πολλές ομολογουμένος γελοίες – που μου ήταν άκρως αδιάφορες. Στο twitter stream, με ελάχιστες εξαιρέσεις, πολλά posts ή σχόλια δημιουργούσαν ένα ευχάριστο ψηφιδωτό άρθρων γύρω από την τεχνολογία κυρίως, και την επικαιρότητα, με συνδέσμους και σχόλια από τον παγκόσμιο αλλά και Ελλαδικό τύπο.

Σήμερα διάβασα γι αυτό και στο NewsWeek, issue 23 & 30, August 2010, σε άρθρο του Daniel Lyons, “When you are the editor“, στο οποίο αναφέρεται ότι το Flipboard είναι μια προσπάθεια δύο ανθρώπων, του Mike McCue και του Evan Doll. Ο δεύτερος είναι πρώην υπάλληλος της Apple. Η ιδέα για τους ήρθε όταν συμφώνησαν ότι, το να διαβάζει κανείς ένα twitter stream είναι δύσκολο. Η εταιρία απασχολεί 19 εργαζόμενους κι είχε πάνω από 150 προσφορές για διαφήμιση στο Flipboard τις πρώτες εβδομάδες λειτουργίας. Ακόμη δεν έχουν βρει ένα μοντέλο εσόδων, προσπαθώντας προφανώς να βελτιστοποιήσουν τις επιλογές τους.

Να σημειώσω ότι ακόμη και payware στα 7.99 EUR θα το αγόραζα ευχαρίστως. Το Flipboard έχει χρηματοδοτηθεί από VC με 10.5 εκ δολάρια!

Ελπίζω να δούμε στο μέλλον παρόμοιες αξιόλογες και καινοτόμες προσπάθειες όπως αυτή. Κάνουν την ζωή των χρηστών… Ομορφότερη!

1. Είναι εκνευριστική η αδιαφορία του Zuckemberg για το iPad σαν πλατφόρμα πλοήγησης στο facebook [↩]
2. Μπορείτε για παράδειγμα να δείτε πως φαίνεται το δικό μου twitter stream στο paper.li [↩]

Στις 08/09/2010 ο δεύτερος μεγαλύτερος πάροχος ταχείας διαδικτυακής πρόσβασης (ISP) των Η.Π.Α. η Verizon inc. σε συνδυασμό με την μεγαλύτερη εταιρεία διαδικτυακής έρευνας, το Google inc, αποφάσισαν από κοινού να παρουσιάσουν στο κογκρέσο μια πρόταση¹ για μια μορφή διαδικτύου με προ-πληρωμένα πακέτα περιεχομένου.

Οι πελάτες που θα είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν, θα έχουν πρόσβαση σε ταχύτερο internet και υπηρεσίες όπως μουσική, ταινίες, πρόσβαση σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες, προστασία από spam και ιούς, κι άλλα “προνόμια“, τα οποία είναι ακόμη απροσδιόριστα.

Παρότι εκ πρώτης όψεως σαν ιδέα δεν είναι πολύ διαφορετική από την δορυφορική τηλεόραση π.χ. επί της ουσίας είναι πολύ πιο επικίνδυνη για το ευρύ κοινό, γιατί βάζει σε κίνδυνο την μορφή του διαδικτύου όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Η έννοια της “ουδετερότητας του διαδικτύου” γνωστή ως net neutrality βρίσκεται για δεύτερη φορά, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα σε Ευρώπη κι Αμερική σε κίνδυνο. Λίγους μήνες πριν είχαμε την υπόθεση ACTA στην Ευρώπη με το γνωστό Telecoms Package που ήθελε να θέσει υπό έλεγχο τις Ευρωπαϊκές διαδικτυακές επικοινωνίες στην Ευρώπη. Σήμερα οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν μια εξίσου σημαντική, και μακράν πιο επικίνδυνη απειλή, καθότι η ελευθερία στο διαδίκτυο απειλείται από εταιρίες που αποτελούν την αιχμή της σύγχρονης τεχνολογίας.

Στην σημερινή του μορφή το διαδίκτυο είναι ελεύθερο. Συχνά χαρακτηρίζεται ως “άναρχο από την φύση του“. Αυτή η, σχετική πάντα, αναρχία έγκειται στο δικαίωμα του κάθε χρήστη να έχει πλήρη πρόσβαση σε οτιδήποτε περιεχόμενο είναι διαθέσιμο σε οποιαδήποτε ιστοσελίδα είναι συνδεδεμένη στο διαδίκτυο, χωρίς να έχει λόγο επί αυτού ο πάροχος ή οποιοσδήποτε άλλος διαμεσολαβητής. Έτσι οι διάφοροι παροχείς υπηρεσιών διαδικτύου, μας προσφέρουν πρόσβαση στο διαδίκτυο χωρίς να έχουν δικαίωμα να παρακολουθήσουν χωρίς εντολή εισαγγελέα το περιεχόμενο της σύνδεσης μας. Με την σημερινή μορφή του διαδικτύου, αρκεί να δημιουργήσω μια ιστοσελίδα, για να αρχίσω να πουλάω μαρμελάδες μέσω διαδικτύου και να ανταγωνιστώ μια πολυεθνική. Μπορώ να διαβάσω την άποψη ενός ακροδεξιού, νεοναζί για τον Χίτλερ ή την άποψη ενός Κινέζου για το Θιβέτ. Μπορώ να επιλέξω να αγοράσω ένα αντικείμενο από την Μολδαβία αντί για τις Η.Π.Α. ή το Amazon. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι χωρίς αυτήν την βασική αρχή της ουδετερότητας του διαδικτύου, πιθανότατα δεν θα είχαμε υπηρεσίες όπως τα γνωστά Twitter, Facebook και Foursquare, γιατί απλούστατα αν δεν επέλεγαν να συμμορφωθούν με τα κριτήρια που θα τους επέβαλαν οι μεγάλοι παίκτες, δεν θα είχαν μέλλον. Μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν αν το Twitter έπρεπε να πάρει άδεια λειτουργίας από το Google ή από 3 ή 4 εταιρίες παροχείς διαδικτύου. Θα έπρεπε να είχαν υπογράψει συμβόλαια χιλιάδων δολαρίων κλπ.

Οι αντιδράσεις των bloggers αλλά επώνυμων ΜΜΕ ήταν άμεσες κι όλες αρνητικές προς οποιαδήποτε είδους αλλαγή στην μορφή του σημερινού διαδικτύου. Ο Fred Wilson στο Money-CNN τονίζει γιατί η “ουδετερότητα” του διαδικτύου είναι σημαντική για τους νέους επιχειρηματίες στο άρθρο “Why entepreuners need Net neutrality“.

Διαδικτυακές σελίδες ενημέρωσης με θέμα την τεχνολογία όπως το TechCrunch, και γνωστοί bloggers όπως ο John Grubber έχουν εκφράσει αγανάκτηση με την στάση της Google απέναντι στο ζήτημα, η οποία εγείρει πολλά ερωτήματα καθότι μόλις το  2006 είχε εκφράσει την πλήρη υποστήριξη της στο Net Neutrality με δημόσιο ένα γράμμα του ίδιου του Eric Shmidt και 4 εκ. ευρώ σε διαφημίσεις για την καταψήφιση νομοσχεδίου ενάντια στο Net Neutrality που είχε προωθήσει και τότε η Verizon. Μάλιστα ένας από τους γερουσιαστές που είχαν στηρίξει το Net Neutrality to 2006, ήταν κι ο νυν πρόεδρος των Η.Π.Α. Barrack Obama.

Σύμφωνα με τις διαδικτυακές φήμες, αυτό που ώθησε το Google σε αυτήν την αλλαγή πλεύσης, ήταν θέση που κατέχει στην αγορά το Android καθώς και η απεγνωσμένη εύρεση δεύτερης  πηγής εισοδήματος, έτσι ώστε να διαφοροποιηθεί από τις διαφημίσεις. Τα έσοδα από διαφημίσεις για το Google, παρουσίασαν ύφεση μέσα στο 2010. Παρόλα αυτά ο πόλεμος των διαφημίσεων αναμένεται σφοδρός στον τομέα των smartphones. Περισσότερα επί αυτού μπορείται να διαβάσετε στο πολύ ενδιαφέρων άρθρο του Ryan Singler στο wired, που εν ολίγεις τονίζει ότι η αλλαγή πλεύσης του Google από το 2006 έως σήμερα επί της ουσίας, δεν είναι μια αλλαγή “αρχών”. Είναι απλούστατα αλλαγή συμφωρόντων: Το Android έπρεπε να ανταγωνιστεί (ή να αντιγράψει) ένα επαναστατικό λειτουργικό σύστημα για κινητά, το iOs της Apple, οπότε χρειαζόταν το Net Neutrality για να μπορεί να προσφέρει άμεση και ίση πρόσβαση στην πλατφόρμα της. Τώρα που οι συσκευές με Android έχουν κατακλήσει την αγορά, το Google δεν ενδιαφέρεται πλέον για τον “ελεύθερο ανταγωνισμό” αλλά μόνο για το πως να εκμεταλευτεί το Android, ώστε να βγάλει χρήματα, όπως και η Oracle άλλωστε² .

Η αλλαγή στάσης της Google είναι εριστική. Μέσα σε λίγα χρόνια από εταιρία σύμβολο ανοικτών προτύπων, μετατράπηκε σε μια ακόμη άπληστη εταιρία, και μπήκες στην ίδια γραμμή με τις Microsoft και Apple. Σας παραθέτω το video από την ιστοσελίδα vooglewireless. Αυτό το video είχε χρησιμοποιήσει παλαιότερα η Google για να αντιταχθεί στις απαιτήσεις της Verizon και της AT&T το 2006:

Google’s Net Neutrality Video (when they were still a startup) from Voogle Wireless on Vimeo.

1. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την πρόταση-νομοσχέδιο εδώ [↩]
2.  Η Oracle με την μύνηση που κατέθεσε πρόσφατα ενάντια στο Google, προσπαθεί να πάρει ένα κομμάτι από τον αφρό των λειτουργικών συστημάτων για κινητά τηλέφωνα [↩]

Ελευθερία Λόγου;

Η σκόνη που έχει σηκωθεί από τον θάνατο του Σωκράτη Γκόλια, ιδρυτή του blog “Troktiko”, έχει κοπάσει. Το troktiko ως blog ήταν πραγματικά άθλιο, τόσο σε εμφάνιση όσο και σε υλικό. Όπως τα reallity που βλέπουμε στα “μεγάλα κανάλια”. Θυμάμαι ότι μάζευε 15.000+ feeds στο news-reader μου πριν πατήσω “mark as read” χωρίς φυσικά να διαβάσω ούτε τις μισές επικεφαλίδες. Δεν το επισκεπτόμουν σχεδόν ποτέ.

Καλώς ή κακώς όμως, το troktiko αποτελούσε βήμα για κάθε Έλληνα πολίτη που ήθελε να εκφράσει ένα παράπονο. Η λασπολογία και η ανακρίβεια είναι μέσα στην καθημερινότητα. Άλλωστε την συναντάμε καθημερινά σε έγκριτες εφημερίδες, πως θα την αποφύγουμε σε ένα blog;

Συμφωνώ εξ ολοκλήρου με την άποψη που εκφράζεται από τον Δημήτρη Φύσσα στο e-rooster. Χαμηλού επιπέδου δημοσιογραφία, σκανδαλοθηρία, συχνά χωρίς πραγματικά στοιχεία αλλά μόνο με υπόνοιες. Παρόλα αυτά είχα γράψει και παλιότερα για την εξωφρενική επίθεση που δέχτηκε από γνωστό Έλληνα δημοσιογράφο. Είχα γράψει και στο Google, όπως κι άλλοι ότι η επίθεση ήταν άδικη και το αίτημα του θιγόμενου, απλώς και μόνο μια ακόμη¹ περίπτωση λογοκρισίας.

Ο Νίκος Σμυρναίος έχει αναλύσει σε πολύ καλό βαθμό την ανωνυμία στο διαδίκτυο, κι οποιοσδήποτε νοήμον νους, καταλαβαίνει ότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι απλώς και μόνο ένα ή δύο blogs που ενοχλούν, αλλά η ελεύθερη έκφραση και η ιδιωτικότητα (privacy) του κάθε χρήστη.

Το να προσπαθήσει ένα ίδρυμα ή μια αρχή να ρυθμίσει τα blogs ή την έκφραση στο διαδίκτυο είναι από δύσκολο έως αδύνατο από τεχνικής πλευράς. Δεν τα έχουν καταφέρει ολοκληρωτικά καθεστώτα  όπως της Κίνας και του Ιράν. Είναι δύσκολο να ελέγξεις υπηρεσίες όπως το blogspot, wordpress, posterous, twitter, κλπ. Ειδικά αν οι χρήστες αρχίσουν να χρησιμοποιούν κρυπτογραφημένα κανάλια επικοινωνίας, τότε θα είναι σχεδόν αδύνατο.

Το θέμα που δεν έχει αναλύσει κανένας σε ραδιόφωνο ή εφημερίδα, είναι το γιατί το troktiko κατέληξε σε Νο1 Ελληνική ιστοσελίδα σε επισκεψημότητα; Μήπως ο “συμβατικός” τύπος, οι δημοσιογράφοι και τα συμβατικά ΜΜΕ όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο δεν έχουν καταφέρει να πείσουν για την διαφάνεια τους; Μήπως τελικά δεν φταίει το troktiko αλλά οι εφημερίδες και τα κανάλια που κρύβουν ρεπορτάζ και στοιχεία ανάλογα με το συμφέρων και την κοινωνική “δύναμη” του καθενός; Όταν ένα άθλιο blog όπως το troktiko μπορεί να φτάσει σε τέτοια νούμερα και να ανταγωνιστεί ιστοσελίδες “μεγάλων” εφημερίδων πανελλήνιας εμβέλειας, τότε κάτι κάνουν λάθος!

Όταν μια εφημερίδα παρουσιάζει συνάντηση του Πρωθυπουργού της χώρας με τον Τούρκο ομόλογο του που τελικά δεν έγινε ποτέ, και την επομένη δεν ζητά ούτε καν “συγνώμη”, δεν φταίνε τα blogs. Όταν λασπολογεί σε πρωτοσέλιδο στέλεχος της κυβέρνησης για μήνες και μετά ζητά “συγνώμη λάθος” στην 18η σελίδα, δεν αποτελεί αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης η εφημερίδα.

Πότε δεν συμπάθησα το troktiko σαν blog και μου έκανε τεράστια εντύπωση ο αριθμός επισκέψεων κι ο τρόπος λειτουργίας του. Παρόλα αυτά, θα υπερασπιστώ το δικαίωμα που έχει ένα οποιοδήποτε blog στην ανωνυμία όσο γίνεται. Από την στιγμή που δεν αποτελεί πρωτογενές μέσω ενημέρωσης, με την συμβατική έννοια, πρέπει να έχει την κρίση ο κάθε επισκέπτης και την πλήρη γνώση ότι αυτό που διαβάζει είναι μια άποψη, τίποτε παραπάνω. Δεν αποτελεί απαραίτητα ρεπορτάζ. Το ίδιο πρέπει να κάνει κι όταν βλέπει CNN, όταν διαβάζει άρθρα στο Newsweek ή όταν βλέπει ειδήσεις σε τοπικό κανάλι.

1. Δυστυχώς έχουμε πολλές στην Ελλάδα με πιο γνωστή αυτή του blogme.gr. [↩]

Στο παρελθόν έχω εκφράσει πολλές επιφυλάξεις για το iPad, κυρίως για το μοντέλο ανάπτυξης του καινούριου gadget της Apple. Παρόλα αυτά η αποδοχή φαίνεται να είναι ικανοποιητική για την ώρα. Τις πρώτες ημέρες κυκλοφορίας έχει ξεπεράσει τις 300.000 πωλήσεις ενώ έως το τέλος της χρονιάς αναμένεται να έχουν πωληθεί περίπου 5.000.0000 κομμάτια παγκοσμίως. Σίγουρα ένα από αυτά (ή δύο) θα πάρω κι εγώ.

Τα ΜΜΕ φαίνονται ενθουσιασμένα. Τα μεγάλα διεθνή ειδησιογραφικά πρακτορεία περνούν την δυσκολότερη κρίση στην ιστορία τους. Αρχικά υπήρξα ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή πληρωμής για την online ενημέρωση θεωρώντας ότι οι διαφημίσεις (banners, ads, κλπ) είναι αρκετές για βγάλουν τα έξοδα της ιστοσελίδας. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Ο smyrnaios αναλύει το πρόβλημα του “πρωτότυπου ρεπορτάζ” εκτενέστερα στο blog του. Είναι πολύ καλό ανάγνωσμα που βοηθά στην κατανόηση της στήριξης του iPad από τα media. Το μόνο που έχει σημασία να αναφέρω είναι ότι τα Google, Yahoo, Bing καθώς και τα περισσότερα Ελληνικά ειδησιογραφικά ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ρεπορτάζ απλώς ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΥΝ ειδήσεις.

Τα ΜΜΕ¹ ψάχνουν τα τελευταία δύο χρόνια, απεγνωσμένα, τρόπους να σταματήσουν ή να χρεώσουν τους χρήστες του διαδικτύου για το υλικό – ρεπορτάζ – το οποίο μεταφέρεται, χωρίς να χρεώνεται. Οι επιλογές που έχουν μόνο ξεκάθαρες δεν είναι. Μπορεί οι χιλιάδες χρήστες του Facebook να θεωρούνται άυλο κεφάλαιο, παρόλα αυτά όμως, αυτοί που προσφέρουν ρευστό στο Facebook και σε χιλιάδες άλλες παρόμοιες υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης είναι οι μέτοχοι. Με λίγα λόγια, δεν παράγεται αξία η οποία να μεταφράζεται με άμεσο τρόπο σε ρευστό. Αν για παράδειγμα οι Financial Times αποκλείσουν τους δωρεάν αναγνώστες από την ιστοσελίδα τους, τότε είναι σίγουρο ότι το 95% των χρηστών που επισκέπτονται την ιστοσελίδα θα επιλέξουν κάποια άλλη πηγή ενημέρωσης. Γιατί οι επιλογές υπάρχουν, καλώς ή κακώς. Αν οι FT αφήσουν δωρεάν την ειδησιογραφία τους, δεδομένου ότι οιπ πωλήσεις εφημερίδων και παραδοσιακών ΜΜΕ πέφτουν για διάφορους λόγους, δεν θα έχει κανείς προφανή λόγο να πληρώσει για κάτι που θεωρητικά του παρέχεται δωρεάν.

Οι αλλαγές στον τομέα της ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια είναι καταιγιστικές. Σε αυτό το νέο πλαίσιο που διαμορφώνεται καλούνται οι διάφοροι οίκοι να βρουν τρόπους χρέωσης υλικού το οποίο καλώς ή κακώς κοστίζει. Στα άρθρα της ιστοσελίδα FT υπάρχει η εξής ανάρτηση στο τέλος του άρθρου:

Copyright The Financial Times Limited 2010. You may share using our article tools. Please don’t cut articles from FT.com and redistribute by email or post to the web.

Αν μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, τότε αυτό το Copyright note δείχνει το σημείο στο οποίο έχει φτάσει η κατάσταση. Και είναι καίριες οι αποφάσεις που θα παρθούν τα επόμενα δύο χρόνια σε αυτόν τον τομέα.

Το iPad και οι παρόμοιες συσκευές που θα κατασκευαστούν αποτελούν πιθανότατα το τελευταίο τρένο για τους δημοσιογραφικούς οίκους, γι αυτό και το έχουν στηρίξει με όλο τους το δυναμικό. Έχει δημιουργηθεί ένα buzz χωρίς προηγούμενο. Ακόμη και η κυκλοφορία του iPhone αν και σαφώς ανώτερη καινοτομία, δεν είχε τέτοια υποδοχή από τα media.

Ανάμεσα στα άλλα έχουμε διαβάσει² ότι το 2015 όλα τα 15χρονα θα έχουν tablets, κι άλλες υπερβολές. Κατά την γνώμη μου σε καμία περίπτωση δεν μπορεί το iPad να αντικαταστήσει έναν υπολογιστή, ούτε ένα 15χρονο θα επιλέξει το iPad σαν παιχνιδομηχανή ή οτιδήποτε άλλο έναντι σε έναν υπολογιστή. Το iPad έρχεται να καλύψει ένα καινό που υπάρχει ανάμεσα στον φορητό υπολογιστή και στο κινητό τηλέφωνο. Μπορώ να δεχθώ ότι θα αντικαταστήσει τα Netbooks τα οποία αν και είχαν εύρος πωλήσεων, δεν είδα κανένα να τα χρησιμοποιεί με ικανοποίηση. Οι χαμηλές επιδόσεις και οι περιορισμένες δυνατότητες που έχουν βγαίνουν πάντοτε στην επιφάνεια.

Μια γρήγορη ματιά στα πρώτα applications που κυκλοφόρησαν από μεγάλα ειδησιογραφικά πρακτορεία δείχνουν ξεκάθαρα ότι η Apple έδωσε την πλατφόρμα κι άφησε τους “παίκτες” εντελώς μόνους, χωρίς βοήθεια. Κι έτσι έχουμε application που χρεώνουν ξεχωριστά κάθε τεύχος, άλλα καλοφτιαγμένα κι άλλα *πολύ* κακοφτιαγμένα, άλλα είναι εντελώς δωρεάν κι άλλα χωρίζουν τις χρεώσεις σε πολλαπλές κατηγορίες, με αποτέλεσμα να επικρατεί ένα χάος. Αν σε αυτό το χάος δεν μπορεί να βάλει τάξη ο Steve Jobs, ερχόμενος σε συνεννόηση με την ένωση ΜΜΕ, κατά την γνώμη μου έχουν κάνει μια τρύπα στο νερό και η Apple και τα Media. Κι αυτό γιατί το iPad στο τέλος της ημέρας θα είναι μια ακόμη παιχνιδομηχανή, ένας ακόμη υπολογιστής γι αυτούς που “δεν θέλουν να έχουν επαφή” με τους υπολογιστές. Δεν είναι ξεκάθαρη η χρήση του. Το 1/3 των applications για iPad είναι παιχνίδια σύμφωνα με έρευνα της Distimo  που δημοσιεύτηκε στο TechCruch. Αν μη τι άλλο τα mass-media πιάστηκαν στον ύπνο. Σίγουρα ο Jobs δεν μπορεί να προκαθορίσει – θα ήταν τραγικό λάθος άλλωστε – την χρησιμότητα που θα επιλέξει το ευρύ κοινό για το gadget του, αλλά θα μπορούσε να κατευθύνει πολύ καλύτερα τους οίκους ως προς τι να παρουσιάσουν με την άφιξη του iPad.

Το άλλο σημείο στο οποίο έχω ένσταση – και δεν είμαι ο μόνος - είναι το κλειστό, κεντρικοποιημένο μοντέλο στο οποίο έχει επικεντρωθεί η Apple. Έχοντας έναν iMac, ένα Macbook κι ένα iPhone για σχεδόν έναν χρόνο, μπορώ να έχω άποψη ως προς στο πόσο μπορεί να βοηθήσει το interconnection ανάμεσα σε συσκευές του ίδιου κατασκευαστή. Παρόλα αυτά, το ότι δεν μπορείς να “κατεβάσεις” διάφορα πράγματα στο iPad έξω από το Appstore χωρίς το επερχόμενο jailbrake το καθιστά μια κλειστή συσκευή. Κι αυτό εν των πραγμάτων δεν είναι καλό. Η πολιτική της Apple “We Do Everything For You” και “We Charge Everything To You” έχει νόημα όταν λειτουργούν και οι άλλοι με τον ίδιο τρόπο. Το iPad θα γονατίσει απευθείας μόλις βγει μια συσκευή που να έχει το ίδιο interface και να υποστηρίζει αυτόνομες λειτουργίες, όπως για παράδειγμα εάν Limewire Application. Μπορεί το μοντέλο του iPhone να πέτυχε αλλά το Apple TV δεν το γνωρίζουν και πολλοί. Ακόμη κι εγώ ο Αpple-Fanatic πήγα σε “WD HD Live” όταν χρειάστηκα ένα ψηφιακό μηχάνημα αναπαραγωγής ταινιών.

Το iPad σαν σύλληψη είναι πραγματικά κάτι το εξαιρετικό. Το κλειστό μοντέλο που το περιβάλλει όμως, δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο θα μπορεί να έχει μακροζωία. Το αστείο είναι ότι η Apple έχει νιώσει στο πετσί της, πόσο άσχημα μπορεί να της βγει στο μέλλον ένα απλό αντίγραφο του iPad σε ανοιχτά πρότυπα³. Το iPhone αυτήν την στιγμή απολαμβάνει μια ανωτερότητα λογισμικού που δείχνει να μην έχει αντίπαλους, για την ώρα τουλάχιστον. Μπορεί το market share του Android να ανεβαίνει στο 9% με γοργά βήματα ενώ του iPhone με πιο αργά, αλλά είμαι σίγουρος ότι μετά το 15% το Android αν δεν αναβαθμιστεί σημαντικά ως σύστημα θα σταματήσει να αποτελεί αντίπαλο για το iPhone. Το Android για την ώρα αντιμετωπίζεται ως κάτι “πολλά υποσχόμενο”. Το iPhoneOS είναι το “state of art” λειτουργικό σύστημα για κινητά, αυτήν την στιγμή.

Η Apple δίνει την εντύπωση ότι γυρνά πίσω στο κάθετο μοντέλο παραγωγής όπου μια εταιρία φτιάχνει τα πάντα, βελτιστοποιημένα για το μηχάνημα της: επεξεργαστή (A4), λειτουργικό σύστημα (OSX) και φυσικά λογισμικό που το ακολουθεί.

1. Ως ΜΜΕ ορίζονται τα διεθνής ειδησιογραφικά πρακτορεία τα οποία παράγουν έγκυρο, μελετημένο, στοιχειοθετημένο καιπρωτότυπο ρεπορτάζ: Financial Times, NewsWeek, Economist, Washington Post, Times Magazine, Reuters, κλπ. [↩]
2. Μπορείτε να βρείτε της έρευνα της Gartner εδώ [↩]
3. Apple vs Microsoft μικρό ιστορικό εδώ [↩]

Πρωί, 10:20 π. μ. στο κεντρικό κατάστημα του ΟΤΕ στην Δράμα, δύο νεαρές κοπέλες έσερναν κακήν κακώς τον πατέρα τους, στο τμήμα του Conn-X για να αποκτήσουν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ο ιδρωμένος πατέρας, είχε είδη αρχίσει να χάνει την υπομονή του από την αναμονή. Είχαν περάσει 20 λεπτά και δεν τους είχε εξυπηρετήσει κανείς. Δυστυχώς οι υπάλληλοι ήταν απασχολημένοι, καθώς η ζήτηση για ευρυζωνικές συνδέσεις είναι αυξημένοι και καταφθάνουν σε δεκάδες καθημερινά οι αιτήσεις.

Ο πατέρας ηρέμησε αμέσως, καθώς ο υπάλληλος ήταν πολύ ευγενικός. Οι δύο κόρες άρχισαν μια σειρά από ερωτήσεις που φαινομενικά δεν είχε τέλος. Ο υπάλληλος έκανε νόημα να σταματήσουν κι έπειτα ρώτησε: “Σκοπεύεται να κατεβάζεται μουσική & ταινίες ή απλά να βλέπεται το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σας και να διαβάζεται πληροφορίες από το διαδίκτυο;“. Οι κοπέλες δίχως ενδοιασμό απάντησαν το δεύτερο. Ο υπάλληλος ξαναρωτάει: “Είστε σίγουρες; Γιατί οι περισσότεροι έτσι λένε, τους δίνουμε μια ταχύτητα που δεν φτάνει κι έρχονται μετά και διαμαρτύρονται. Είναι εύκολη διαδικασία να σας αναβαθμίσουμε την ταχύτητα από τα 2Mbps στα 8 Mbps ή στα 24Mbps αλλά παρόλα αυτά χρονοβόρα. Θα πρέπει να πείσετε τον πατέρα σας να ξανά έρθει και να στηθεί στην ουρά!” είπε κλείνοντας το μάτι στον πατέρα, που φαινόταν συνομήλικος του.

Ο συγκεκριμένος υπάλληλος, είχε τις τεχνολογικές γνώσεις που του επέτρεπαν να κάνει την δουλειά του και τίποτε παραπάνω. Σίγουρα είχε πλήρη άγνοια σε ότι αφορά την νομοθεσία περί copyright¹ που υπάρχει στην Ελλάδα κι αλλού.

Κρίνοντας από το ύφος του, ο υπάλληλος ήταν ευγενής με πρόθεση να βοηθήσει πραγματικά την κατάσταση. Δεν φάνηκε να πιέζει προς κάποια κατεύθυνση, απλά εξέφρασε την άποψη του. Μια άποψη που έχει παγιωθεί κι αποτελεί απλή λογική: Όσοι θέλουν να κατεβάζουν δεδομένα όπως ταινίες και μουσική από το διαδίκτυο χρειάζονται μεγάλες ταχύτητες. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ισχύει και είναι ακόμη πιο δυνατή η αντίστροφη σχέση: Όσοι παίρνουν μεγάλες ταχύτητες, τις παίρνουν για να κατεβάζουν ταινίες και μουσική ². Τα παραπάνω λοιπόν είναι κοινή παραδοχή για όλους, είτε για τον μέσο χρήστη, είτε για τον πιο “προχωρημένο” χρήστη.

Έως σήμερα η MPAA, είχε απέναντι της τους παρόχους (Internet Service Providers) στον πόλεμο ενάντια στην πειρατεία³ . Πράγμα που σημαίνει ότι, εκτός κι αν ο εισαγγελέας, κατόπιν υποδείξεως της εν λόγω βιομηχανίας-lobby,  πιέσει τον πάροχο να ερευνήσει την υπόθεση, ο πάροχος δεν θα το κάνει. Ο πάροχος υπήρξε αν κι έμμεση, πολύ σημαντική ασπίδα προστασίας από την MPAA κι άλλες παρόμοιες οργανώσεις. Άλλωστε είναι απολύτως λογικό, καθότι η μεγαλύτερες ταχύτητες που θα πουλήσει ο πάροχος, επιτρέπουν πιο γρήγορη, μεγαλύτερου όγκου ανταλλαγή πειρατικού υλικού. Ο πάροχος όμως, έχει κάθε συμφέρων να πουλήσει γραμμές. Οι διαφημίσεις της cosmote ήταν “γρήγορο download“, δεν νομίζω πως κανείς από τους χρήστες πίστευε ότι η διαφήμιση αναφερόταν σε… emails, ούτε σε YouTube videos!

Για να δει κάποιος τα email σου και να σερφάρει στο διαδίκτυο χρειάζονται λίγα Mpbs, 2 είναι αρκετά. Όσοι χρησιμοποιούν SmartPhones για να διαβάζουν emails το γνωρίζουν καλά. Τα λίγα Kbps της GPRS σύνδεσης είναι αρκετά για να κάνουν την δουλειά τους. Τα τελευταία χρόνια, το υλικό video έχει αρχίσει να έχει ολοένα και μεγαλύτερες απαιτήσεις με την έλευση του High Definition τόσο σε τηλεοράσεις όσο και σε μορφή αρχείων video στο διαδίκτυο. Το HD απαιτεί σαφώς μεγαλύτερες ταχύτητες. Παρόλα αυτά, τα 4 Mbps downstream είναι αρκετά και για HD από ότι δηλώνει το πακέτο Conn-X TV του ΟΤΕ.

Λίγες ημέρες πριν ο κ. Στυλιανίδης υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, δήλωσε ότι θα αρχίσει η υλοποίηση του σχεδίου εγκατάστασης οπτικών ινών⁴ στην Ελλάδα, έτσι ώστε οι μέσοι χρήστες να αποκτήσουν γρηγορότερη πρόσβαση στο διαδίκτυο. Είναι μια επανάσταση που την περιμένουμε με αγωνία όλοι οι φανατικοί του διαδικτύου. Είναι γνωστό ότι λογοπαίγνιο ανάμεσα στους χρήστες του διαδικτύου το: “η ταχύτητα (bandwidth) ποτέ δεν είναι αρκετή“.

Με την έλευση της ADSL σε ψηλότερες ταχύτητες από τα 4 Mbps ξεκίνησαν οι πάροχοι (ISPs) να είναι και… πάροχοι υλικού multimedia. Τα γνωστά λίγο πολύ triple-play, double-play, κλπ δεν είναι τίποτε παραπάνω από προσφορά ταινιών και υπηρεσιών τηλεφωνίας Over Internet Protocol (IP). Αυτή η εξέλιξη έρχεται να ταράξει μια ισορροπία που είχε δημιουργηθεί στο παρελθών μεταξύ των χρηστών και των παρόχων.

Τώρα οι πάροχοι θα έχουν συμφέρων να κατευθύνουν τους χρήστες τους προς τις δικές τους υπηρεσίες, διακόπτοντας το παράνομο download. Η βιομηχανία της μουσικής και της διασκέδασης (entertainment industry) κατάφερε να εκμεταλλευτεί τις ψηλές ταχύτητες για να βάλει και τους παρόχους στο παιχνίδι. Το πόσο εύκολα αλλάζει η πολιτική ενός ISP είναι εύκολο να το δει κανείς, στην χώρα μας. Για παράδειγμα η Forthnet έχει κατηγορηθεί πολλές φορές το τελευταίο διάστημα σε Forums και blogs για παράνομη άρση του απορρήτου σε ότι αφορά τις έρευνες για ανταλλαγή κλειδιών που επιτρέπουν πρόσβαση στα πακέτα της δορυφορικής τηλεόρασης NOVA χωρίς να είσαι συνδρομητής. Αυτό έγινε αμέσως μετά την εξαγορά της NOVA από την Forhnet.

Τι θα γίνει λοιπόν όταν η Forthnet, η Otenet και η HOL αποφασίσουν να προσφέρουν αυτοί τις υπηρεσίες αυτές στον χρήστη, αποκλειστικά και ποιοτικά⁵ σε ψηλό επίπεδο; Ας ελπίσουμε ότι θα αποφύγουμε ακραίες καταστάσεις. Το ζήτημα της ανταλλαγής multimedia υλικού στο διαδίκτυο είναι περίπλοκο, δεν είναι καθόλου απλοϊκό. Δεν φταίνε οι χρήστες που δεν το αντιλαμβάνονται σωστά όπως υποστηρίζουν οι εταιρίες. Φταίνε οι εταιρίες που βγάζουν υπέρογκα κέρδη, διατηρώντας ένα απαρχαιωμένο και δυσλειτουργικό σύστημα.

Υπάρχουν είδη ενδείξεις ότι το Hollywood αλλά και οι δεξιές κυβερνήσεις ανά τον πλανήτη θέλουν ένα ελεγχόμενο διαδίκτυο, τόσο σε ότι αφορά τα downloads όσο και σε ότι αφορά την πληροφορία. Στην Ελλάδα είχαμε ανάμεσα στα άλλα αυτό το καλοκαίρι, την εξωφρενική γνωμοδότηση Σανιδά, που δείχνει πιες είναι οι βλέψεις τις κυβέρνησης. Υπάρχουν πάρα πολλά καλογραμμένα Ελληνικά άρθρα από bloggers για τις πτυχές του ζητήματος στο διαδίκτυο.

1. Προτείνω το εξαιρετικό ανάγνωσμα στο blog “θεωρείν“ για την δίκη του Pirate Bay καθώς και εκτεταμένη ανάλυση πάνω στους προβληματισμούς που εγείρει η παρούσα υλοποίηση της προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων εν έτη 2009. [↩]
2. Μαζί με τις ταινίες και την μουσική, βάλτε κι όλα τα πειρατικά προγράμματα, κλπ. [↩]
3. Κατά πόσο την αντιλαμβάνονται οι χρήστες ως πειρατεία και το κατά πόσο είναι πραγματική πειρατεία είναι σοβαρό, δύσκολο και μεγάλο θέμα. Δυστυχώς οι δικαστικές αρχές σε όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένου των Η.Π.Α. έχουν επιδείξει ανικανότητα (πλήρη) στην κατανόηση της δυναμικής του προβλήματος. [↩]
4. Η οπτική ίνα (optical fibre) αποτελεί την τεχνολογία αιχμής μεταφοράς δεδομένων σε μεγάλες αποστάσεις. Έχει δυνατότητα διαμεταγωγής δεδομένων πολλαπλάσια των μεταλλικών καλωδίων, που χρησιμοποιούμε σήμερα για τον σκοπό αυτό στην Ελλάδα. [↩]
5. Σήμερα μόνο ποιοτικά δεν είναι τα Triple/Double play στην Ελλάδα [↩]