Σήμερα το πρωί το γαλλικό κοινοβούλιο “πέρασε” τον νόμο HADOPI, του οποίο κύριος υπέρμαχος είναι ο Nicholas Sarkozy. Ο Γάλλος πρωθυπουργός υπήρξε υπέρμαχος του Telecoms Package που ναυάγησε στις 05 του Μάη.
Ο νόμος έχει ως στόχο την άμεση καταπολέμηση της διαδικτυακής πειρατείας. Το κατέβασμα έργων τα οποία καλύπτονται από πνευματικά δικαιώματα είναι είδη παράνομο στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Πιο συγκεκριμένα, ο νόμος HADOPI θα δώσει το δικαίωμα για το λεγόμενο “Three Strikes“, που θα δώσει σε μια ειδική ομάδα ανθρώπων, ομάδα ορισμένη από την κυβέρνηση Sarkozy, την δυνατότητα να διακόψει την σύνδεση στο διαδίκτυο οποιουδήποτε χρήστη κατεβάσει τρεις φορές παράνομο περιεχόμενο, χωρίς δικαστήριο ή ένταλμα από εισαγγελέα.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το Ευρωπαϊκό σύνταγμα. Το πρόβλημα από νομικής πλευράς, είναι ότι για να έχει μια εικόνα ο παροχέας (ISP) του τι ακριβώς κατεβάζει ο κάθε χρήστης πρέπει να παραβιάσει την ιδιωτική γραμμή του χρήστη. Κάτι τέτοιο είναι παράνομο, διότι αποτελεί άμεση παραβίαση του της privacy του χρήστη, και χρειάζεται ένταλμα εισαγγελέα για να γίνει, πράγμα αδύνατο για χιλιάδες συνδέσεις. Ο Γάλλος πρωθυπουργός δήλωσε ότι η πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν αποτελεί βασικό δικαίωμα του Γάλλου πολίτη, σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση που θεωρεί το ακριβώς αντίθετο: Η πρόσβαση στο διαδίκτυο αποτελεί βασικό δικαίωμα του κάθε Ευρωπαίου πολίτη. Το νομοσχέδιο απορρίφθηκε αρχικά από την Γαλλική βουλή. Σήμερα όμως, παρουσιάστηκε για δεύτερη και πέρασε. Αναμένετε να περάσει εύκολα, με πλειοψηφία ψήφων από την Γαλλική Γερουσία η οποία ελέγχεται από τον κ. Sarkozy, όσο και από το γραφείο του, αφού ο ίδιος είναι ο βασικός υπέρμαχος του νομοσχεδίου. Μάλιστα, αναμένεται δικαστικός αγώνας ενάντια στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μια μάχη, που ο Γάλλος πρόεδρος θα ήθελε να δώσει πίσω από την ασπίδα της Ενωμένης Ευρώπης, όμως η δικαστική εξουσία της Ενωμένης Ευρώπης δεν άφησε περιθώρια στον Sarkozy.
Στο τεχνικό πεδίο, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι δύσκολο να εφαρμοστεί λένε οι οργανώσεις ελευθερίας διαδικτύου. Υπάρχουν πολλά ελεύθερα WIFI spots, λογισμικό για να σπάσεις WEP Encryption, χρήστες οι οποίο χρησιμοποιούν predefined password. Παρόλα αυτά, guru της ηλεκτρονικής ασφάλειας όπως ο καθηγητής Schneir δηλώνουν ότι αφήνουν τον WIFI τους ανοιχτό. Επίσης, υπάρχουν εταιρίες ή πολυκατοικίες, φοιτητικά σπίτια και οικογένειες που χρησιμοποιούν μια σύνδεση. Όταν λοιπόν ο ISP έχει ένα IP κι αποφασίσει να διακόψει αυτόματα την σύνδεση σε αυτό, τότε θα πρέπει να ξέρει και ποιον από όλους τους εργαζόμενους, φοιτητές, κλπ. να κατηγορήσει. Υπάρχουν επίσης hackers ικανοί να αλλάξουν την IP τους, μέσω proxy. Οπότε αυτή η τεχνική κάθε άλλο παρά σίγουρη είναι. Και τι γίνεται με τις συνδέσεις VPN κι αυτές που χρησιμοποιούν το SSL; Δεν έχει ξεκαθαριστεί τίποτε από όλα αυτά για την ώρα.
Κάτι επίσης οξύμωρο είναι η θέση των ISP. Οι παροχείς βασίζονται στις γρήγορες συνδέσεις για μεγαλύτερα κέρδη. Ο ανταγωνισμός τους φέρνει σε σημείο να χρησιμοποιούν όρους όπως “fast download” για τις διαφημίσεις. Είναι αστείο να υποθέσει κάποιος ότι ο μέσος χρήστης χρειάζεται 24mbit σύνδεση για να σερφάρει και να διαβάζει τα email του. Οι περισσότεροι χρήστες με γρήγορη γραμμή, έχουν μια κλήση στο download παράνομου υλικού, όπως ταινίες, μουσική και προγράμματα. Τι θα πουλήσουν λοιπών οι ISP όταν αυτά απαγορευτούν από τους ίδιους; Άλλωστε οι ISP επικαλούμενοι το υψηλό κόστος συντήρησης στοιχείων για τους χρήστες, το οποίο επίσης θα επιβαρύνει το κράτος και έμμεσα τον καταναλωτή, δεν θέλουν να προβούν σε τέτοιες πολιτικές.
Το κόστος ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι τέτοιο που πολλοί Γάλλοι προγραμματιστές αναρωτιούνται μήπως θα ήταν καλύτερο να δίνει τα χρήματα αυτά η Γαλλική κυβέρνηση στις εταιρίες παραγωγής μουσικής και ταινιών του Hollywood απευθείας και να απαλλαγεί από αυτό το τερατούργημα.
Το πρώτο θύμα του Γαλλικού τερατουργήματος δεν άργησε να φανεί. Ένας υπάλληλος του Γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού TF1, o Jérôme Bourreau Guggenheim είναι το πρώτο θύμα του HADOPI. Όχι γιατί κατέβασε παράνομο υλικό, αλλά γιατί έστειλε ένα email με το οποίο εξέφραζε την αντίθεση του με το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο. Την επόμενη ημέρα, ο εργοδότης του τον φώναξε στο γραφείο και δείχνοντας του ένα αντίγραφο από το email του, τον απέλυσε διότι όπως είπε “Οι πολιτικές του πεποιθήσεις είναι διαφορετικές από αυτές της εταιρείας“. Παρόλα αυτά, το θέμα εκτινάχτηκε όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Jérôme Bourreau Guggenheim είχε χρησιμοποιήσει το Gmail του. Πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος από το Υπουργείο Πολιτισμού της Υπουργού Christine Albanel, προώθησε το επίμαχο email προς την εταιρεία του Bourreau για να τιμωρηθεί για τις απόψεις του. Αργότερα, η κ. Albanel δήλωσε ότι ένας υπάλληλος του γραφείου της έκανε αυτό το “τυχαίο & αναστρέψιμο λάθος“. Παραδειγματικά μάλιστα, απομάκρυνε τον υπάλληλο αυτό, για ένα μήνα. Παρόλα αυτά ο κ. Guggenheim έχασε την δουλειά του, εν μέσω κρίσης, πράγμα που δεν απασχόλησε και πολύ την υπουργό.
Το παραπάνω περιστατικό, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ούτε πρέπει να περάσει χαλαρά, όπως θα ήθελε η κυβέρνηση Sarkozy. Η ηθική διάσταση του θέματος, είναι τραγική, κυρίως για μια χώρα σαν την Γαλλία, αλλά είναι δευτερεύουσα. Σημασία έχει, ότι πριν ακόμη μπει επίσημα σε λειτουργία ένα τέτοιο σύστημα, έδειξε πόση εξουσία δίνει στα χέρια ανθρώπων ανίκανοι να την διαχειριστούν.
Το καλό της υπόθεσης είναι ότι η Γάλλοι, στις κοινοποιήσεις είναι πρωτεργάτες. Αν περάσει κι από την Γερουσία ο νόμος αυτός, κι από το γραφείο του Sarkozy μετά θα πρέπει να περάσει κι από τους δρόμους του Παρισιού… Κι εκεί δεν περνάνε εύκολα τα νομοσχέδια…
UPDATE: Το καινούριο νομοσχέδιο-έκτρωμα πέρασε κι από την Γερουσία, είναι πλέον νόμος στην Γαλλία! Απομένει να δούμε πως θα εφαρμοστεί στην πράξη! Αυτήν την στιγμή που μιλάμε η Γαλλία “των σοσιαλιστικών ελευθεριών” αποτελεί δυνητικά το πρώτο δημοκρατικό κράτος επίσημα υπό πλήρη έλεγχο της κίνησης του διαδικτύου, όπου δεν χρειάζεται εισαγγελέας για να κόψει την σύνδεση και να οδηγήσει στο δικαστήριο έναν χρήστη που έχει κατεβάσει 3 φορές κάποιο mp3!
UPDATE 2: Μπορείτε να διαβάσετε κάποιες πολύ ενδιαφέρων ανάλυση για το θέμα στο ΟΜΑΔΕΩΝ blog, καθώς και κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες που κάνουν το έργο του HADOPI τουλάχιστον δύσκολο!