Convalesco

Η ελευθερία και η δύναμη του διαδικτύου έχει αρχίσει να ενοχλεί περισσότερο από όσο πίστευα παλαιότερα. Έτσι έχουν αρχίσει οι εταιρίες, σε όλους τους τομείς, να δείχνουν την πραγματική τους εικόνα. Ας πούμε ότι πέφτουν οι μάσκες. Το διαδίκτυο δίνει βήμα στον οποιονδήποτε να ασκήσει κριτική. Τα έγραψα και στο προηγούμενο post.

Σήμερα όμως διάβασα έναν τεράστιο αριθμό δημοσιεύσεων σχετικών με, το λιγότερο ανόητες, τροπολογίες για να περιορίσουν τον διαδικτυακό λόγο. Όλο και περισσότερο έχω την εντύπωση ότι το πρόβλημα, είναι η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Αρχίζω από το εκπληκτικό post του Μανδραβέλη για το Indymedia στην Καθημερινή. Η ανοησία του ΛΑΟΣ πλέον δεν κρύβεται σε κανένα επίπεδο. Είναι αλήθεια όπως γράφει ο Μανδραβέλης, ότι ο φασισμός έχει παντού ρίζες και στις δύο ακραίες παρατάξεις. Για μια ακόμη φορά η βλακεία των ακραίων παρατάξεων είναι χωρίς φραγμό.

Η άλλη μεγάλη εταιρία των Media που χάνουν σε αξιοπιστία πλέον, ακριβώς επειδή μπορεί κανείς εύκολα να διαβάσει σοβαρή κι εποικοδομητική κριτική μέσω των blogs, φαίνεται στην ανόητη προσπάθεια της Associated Press να κοστολογήσει τα quotes. Θέλει να χρεώνει 12.50 $ για κάθε 5 λέξεις. Αν πρέπει να ασκήσεις κριτική, σε ένα άρθρο χρησιμοποιώντας φράσεις του άρθρου, φαντάζομαι ότι θα σου βγει λιγάκι ακριβό sport.

Στην Γαλλία ο νόμος Hadopi κινδυνεύει να μετατρέψει το Γαλλικό διαδίκτυο σε κόλαση. Οι εταιρίες των ΗΠΑ θα ήθελαν να μετατρέψουν το διαδίκτυο σε service-on-demand με περιορισμένη δυνατότητα πρόσβασης. Φυσικά κάτι τέτοιο θα ήταν το τέλος του διαδικτύου όπως το γνωρίζουμε με πτυχές που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σήμερα.

Ελπίζω κανείς από όλους αυτούς να μην καταφέρει ποτέ να παραβιάσει τις συνταγματικές ελευθερίες μας, αν και η Νέα Δημοκρατία, είδη έχει κάνει αρκετά βήματα προς τα εκεί τελευταία με τις κάμερες και τις βάσεις δεδομένων DNA όπως αναφέρει το Digital Rights.

Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το μέλλον. Αν δεν προστατέψουμε σήμερα, εμείς τις ελευθερίες που μας αναλογούν, φοβάμαι πως κανείς δεν θα το κάνει. Οι εταιρίες, ειδικά οι μεγάλοι συνασπισμοί εταιριών δείχνουν πλήρη αδιαφορία για οποιαδήποτε κοινωνική ευθύνη.

Εφημερίδες δημοσιεύουν συναντήσεις πρωθυπουργών και την επόμενη δεν ζητούν καν συγνώμη για το λάθος, αλλά γι αυτό κανείς δεν ενδιαφέρεται. Αντίθετα αν κάποιος blogger ασκήσει κριτική σε διασημότητα αυτόματα γίνεται υπόλογος για τις πράξεις και τα λόγια του, διότι, δυσφημίζει….

Είμαι πολύ περίεργος να δω πως και που θα τα καταλήξουν όλες αυτές οι προσπάθειες φίμωσης του διαδικτύου. Τα blogs τελικά, έκαναν πολύ δουλειά. Όταν άρχισε η ιστορία με τα blogs στο διαδίκτυο, ήμουν πλήρων ενεργός χρήστης. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έφταναν σε τέτοιο σημείο, ώστε να απειλούν τόσο άμεσα την εξουσία των media και του κατεστημένου. Ίσως τελικά η επόμενη επανάσταση, να είναι μέσω του διαδικτύου…

Πριν από λίγες ημέρες, ο κ. Σανιδάς, ένας πρώην αμφιλεγόμενος εισαγγελέας¹ εξέδωσε μια γνωμοδότηση, όπως λέγεται. Γνωμοδότηση, δεν είναι τίποτε άλλο από την “γνώμη” του για ένα ζήτημα. Πολλοί ήταν αυτοί που έγραψαν ότι πρόκειται, για μια απλή γνωμοδότηση. Πιστεύω πως έχουν γραφτεί τα πάντα γι αυτήν τον κ. Σανιδά και την πασιφανή άγνοια του για το Ευρωπαϊκό δίκαιο, την τεχνολογία, το διαδίκτυο ειδικότερα, ίσως και την ίδια την δημοκρατία. Το πιο εύστοχο σχόλιο που διάβασα κάπου στο διαδίκτυο, ήταν ότι πλέον για να κάνεις κριτική σε ένα κόμμα ή σε κάποιον διάσιμο, πρέπει να είσαι ο Λαζόπουλος. Αλλιώς σου κάνουν μήνυση και η υπόθεση σου μπορεί να έχει προτεραιότητα που δεν φαντάζεσαι στην ΕΛ.ΑΣ. .

Παραθέτω κάποια links που μου άρεσαν. Το πρώτο είναι το e-lawyer. Εκπληκτική ανάλυση! Αναρωτιέμαι από που θα αλλού αν όχι μέσω διαδικτύου, θα μπορούσα να διαβάσω μια τόσο αναλυτική, τεκμηριωμένη, νομικό-κεντρική ανάλυση του κειμένου του κ. Σανιδά αν δεν υπήρχε αυτό το blog. Πως θα διάβαζα για τις τεχνικές δυσκολίες υλοποίησης ενός συστήματος παρακολούθησης αν δεν διάβαζα τα σχόλια του Γιώργου.

Προσωπικά, δεν μπήκα στην διαδικασία να σκεφτώ ότι, εδώ υπάρχουν δύο μέτρα και σταθμά ακόμη και για τις εφημερίδες που, υποτίθεται ότι έχουν κοινωνική ευθύνη και σοβαρότητα σαφώς ανώτερη από έναν blogger επώνυμο ή ανώνυμο αφού το blog, στην τελική, τελική είναι απλά κάτι σαν δημόσιο προσωπικό ημερολόγιο. Κι όμως, ένα email που δημοσίευσε το Greece Salonica εγείρει άλλα ερωτήματα, πολύ σημαντικά.

Το κακό για τους πολίτες ή τους bloggers αν θέλετε είναι σαφώς μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να πάθει ένας Λαζόπουλος ή οποιοσδήποτε άλλος επώνυμος, καθότι μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση, τις περισσότερες φορές του φέρονται άσχημα. Αυτό έγινε στην υπόθεση στου blogme.gr.

Συγχαρητήρια στην ΕΛ. ΑΣ. για την σύλληψη γνωστής της συμμορίας απαγωγέων, και στην ΕΥΠ που μας έδειξε ότι είναι ικανή να προστατεύσει την ασφάλεια των πολιτών. Ας ασχοληθούν περισσότερο με αυτά τα θέματα και λιγότερο με το διαδίκτυο…

1. Σχετικά με την υπόθεση του εξοχικού του κ. Σανιδά μπορείτε να διάβασε στο άρθρο της Ελευθεροτυπίας [↩]