Convalesco

Παίρνοντας βήμα από το άρθρο του Cosmix για τον πόλεμο στην Ν. Οσετία, θα ήθελα να εκφράσω κάποιες ανησυχίες, θεωρίες και προβληματισμούς γύρο από αυτό το θέμα. Είναι πασιφανές πιστεύω πως η Γεωργία δεν περίμενε αυτήν την αντίδραση από τους Ρώσσους. Τα τηλεφωνήματα τους G. W. Bush καθώς και οι επίσκεψη της Ράις δηλώνουν ξεκάθαρα την στάση των ΗΠΑ στο θέμα. Οι ΗΠΑ υπό φυσιολογικές συνθήκες και με εκλογές στο άμεσο μέλλον θα έπρεπε να ακολουθούν ελαφρώς διαφορετική γραμμή. Βέβαια, τα διάφορα γκάλοπ λένε ότι σε περίοδο μεγάλης ανασφάλειας (πολέμους, τρομοκρατία) οι περισσότεροι Αμερικανοί προτιμούν μια κυβέρνηση Ρεπουμπλικάνων κι όχι Δημοκρατικών. Δεν ξέρω αν μια τέτοια θεωρία μπορεί να ευσταθεί, αλλά δημιουργώντας μια κρίση στις σχέσεις Ρωσίας - ΗΠΑ θα μπορούσαν να βοηθήσουν έμμεσα τον McCain ο οποίος πλέον δεν έχει να χάσει και πολλά, αφού θεωρείται χαμένος από χέρι. Μια τέτοια θεωρία θα ενισχυθεί αν σε λίγες εβδομάδες η Ουκρανία προκαλέσει την Ρωσία με τον ίδιο τρόπο¹ με τον οποίο την προκάλεσε η Γεωργία, υπό τις ευλογίες κι όχι μόνο των ΗΠΑ. Εάν οι Αμερικανοί πολίτες νιώσουν ότι βρίσκονται στα πρόθυρα ενός πολέμου με την αναγεννημένη Ρωσία του Πούτιν, ίσως προτιμήσουν έναν… Ρεπουμπλικάνο!

Η κατάσταση στις σχέσεις Ρωσίας - ΗΠΑ δυστυχώς μόνο να χειροτερέψει μπορεί να τα σχέδια των ΗΠΑ να εγκαταστήσουν αντιπυραβλική ασπίδα στην Πολωνία κι αυτά ενώ ετοιμάζουν την δική της αντιπυραβλική η Ρωσία για για την Κούβα. Το μόνο θετικό είναι στη όλη υπόθεση είναι ότι οι Αμερικανοί δεν θα έχουν Bush και συνεργάτες, οπότε υπάρχει μια ελπίδα να σταματήσει να έχει τόσο επιθετική πολιτική, διότι με την νέα δυνατή Ρωσία στο προσκήνιο, τα πράγματα αλλάζουν και για τις ΗΠΑ. Η Ρωσία δεν μοιάζει μόνη, η Κίνα και η Ινδία φαίνεται να την υποστηρίζουν δημιουργώντας έναν άξονα. Η Κίνα είναι σίγουρο ότι θα στήριζε την Ρωσία σε έναν αγώνα δρόμου εναντίων των ΗΠΑ. Η Ινδία είναι λιγότερο ξεκάθαρο, διότι οι ΗΠΑ ελέγχουν ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας της, οπότε δεν γνωρίζω κατά πόσο μπορούν να επηρεάσουν την κυβέρνηση της χώρας.

Η Ευρώπη όπως είναι λογικό, σαν συνασπισμός είναι διχασμένη: Οι Γερμανοί, δεν ξέρουν τι από τα δύο είναι χειρότερο, οι ΗΠΑ ή μια χώρα που τους δημιούργησε τα περισσότερα δυνατά προβλήματα μεταπολεμικά; Η Γαλλία είναι ξεκάθαρα εναντίων των ΗΠΑ, αλλά δεν θα ήθελε καμία απολύτως σύρραξη κοντά στα Ευρωπαϊκά σύνορα. Η Αγγλία δεν χρειάστηκε ποτέ να εκφράσει την άποψη της: Είναι το “κατοικίδιο” των ΗΠΑ, δεν έχει άποψη, απλά ακολουθεί τους Αγγλοσάξονες. Η Ιταλία πιστεύω πως θα πάρει το μέρος της Ρωσίας, διότι οι σχέσεις Πούτιν - Μπερλουσκόνι είναι στενότερες από αυτές με τον Αμερικανό ομόλογο του, ο οποίος τον έχει προσβάλει με τις κινήσεις του κατ’ επανάληψη.

Το Ελλαδιστάν, πιστεύω ότι μετά την αγορά ενέργειας από την Ρωσία² και την αγορά εξοπλισμού από την Γαλλία³ η θέση της εξωτερικής πολιτικής είναι πιθανόν να στραφεί προς την Ρωσική πλευρά.

Πιστεύω πως ανήκουν εύσημα στον Σαρκοζί για τον τρόπο που αντιμετώπισε την κρίση στον Καύκασο, τον τρόπο που δρομολόγησε την αποστρατικοποίηση της Ν. Οσετίας κτλ. Αυτήν την στιγμή μαζί με τον Πούτιν πιστεύω πως είναι οι σημαντικότερες προσωπικότητες στην Ευρώπη.

1. Είδη έχει αρχίσει να ανησυχεί για το μέλλον της, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Viktor Yushchenko στο BBC Europe [↩]
2. Ο Αγωγός υγραερίου που ξεκινά από την Ρωσία, περνάει από την Βουλγαρία και καταλήγει στην Ελλάδα, είναι ενάντια στα συμφέροντα των ΗΠΑ [↩]
3. Τον στρατιωτικό μας εξοπλισμό η αεροπορία φέτος τον αγόρασε από την Γαλλία… [↩]

Είναι πραγματικά απορίας άξιο, πως καταφέρνει η κυβέρνηση να τους έχει όλους ανικανοποίητους: τους σοσιαλιστές, τους δεξιούς, τους φιλελεύθερους, τους κομμουνιστές, τους συντηρητικούς, τους προοδευτικούς κτλ.

Ένα τραγικό παράδειγμα ανοησίας. Άκουγα εχθές μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Ράδιο Ant1, όπου διαμαρτύρονταν υπεύθυνοι του ΕΚΑΒ για έλλειψη προσωπικού την στιγμή που το κράτος θέλει προσλάβει συνολικά, περίπου 2.500 αγροφύλακες(!) Τι ακριβώς κάνει ο αγροφύλακας και γιατί μας χρειάζεται επειγόντως είναι κάτι που αδυνατώ να κατανοήσω. Φυσικά, μαζί με εμένα και πολύ άλλοι. Είναι κάτι παραγωγικό για το Ελληνικό κράτος κάτι τέτοιο την στιγμή που το ασφαλιστικό δεν αντέχει τους είδη υπάρχοντες δημοσίους υπαλλήλους;

Η δεξιά κυβέρνηση, με την δεξιά πολιτική της, όπως δηλώνει ο κ. Τσίπρας, ξεπέρασε τις 600.000 προσλήψεις στην τετραετία! Φανταστικό νούμερο, έτσι ο πληθωρισμός και η ανεργία θα πέσει. Βέβαια, η ΜΜΕ που εργάζομαι, έχει αρχίσει είδη διαδικασίες για μετάβαση του μεγαλύτερου μέρους της στην γειτονική Βουλγαρία, διότι στην Ελλάδα των δημοσίων υπαλλήλων δεν υπάρχει χώρος για Ελεύθερους επαγγελματίες, κι αφού αυτοσυντηρούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι και το κράτος δεν νομίζω ότι έχουν ανάγκη από επιχειρήσεις κι ελεύθερους επαγγελματίες. Μπορούν να γίνουν όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, και το γυρίσουν στο ΚΚΕ. Ίσως τελικά, είναι μια λύση…

Από την Ναυτεμπορική διαβάζουμε:

Δημοσιεύτηκε, χωρίς να έχει διαψευστεί, η πληροφορία, ότι η κυβέρνηση προτίθεται να επιβάλει έκτακτο φόρο 1.000 ευρώ, σε χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες και το σχέδιο αυτό είναι μέσα στις προτεραιότητες του υπουργείου Οικονομίας.

Δυστυχώς, η φοροδιαφυγή στην χώρα μας, είναι η “σπορ” των μεγάλων ή τρόπος επιβίωσης των μικρών. Εξαρτάται από το μέγεθος. Μου κάνει εντύπωση, γιατί δεν τα “παίρνει” από όλους τους Έλληνες το υπουργείο οικονομίας αλλά διαλέγει, τους ελεύθερους επαγγελματίες; Είναι δεδομένο ότι όλοι κλέβουν; Μα ΦΥΣΙΚΑ και είναι! Αν δεν έκλεβαν δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σε “οικονομία”, θα έκλειναν τον πρώτο μήνα λειτουργίας. Έτσι έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα στην Ελλάδα, με την διαφθορά και το “νταβατζιλίκι” του κράτους. Έχουμε κομμουνιστικό σύστημα, απλά δεν το έχει καταλάβει ο κ. Τσίπρας, γιατί ζει αλλού, στον κόσμο του….

UPDATE: Τώρα κι επίσημα

Διάβασα σήμερα ότι κάνουν απεργία στην Αθήνα, οι υπάλληλοι της Εθνικής Τράπεζας, για την αδυναμία καταβολής επικουρικής σύνταξης στους συνταξιούχους. Αν έχει πρόβλημα μια τράπεζα όπως η Εθνική, τι να πούνε και οι ιδιώτες που έχουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ).

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, έχουμε πολλά κοινά με τον κομμουνισμό. Αν εκλεγεί το Κ.Κ.Ε. αύριο, δεν θα αλλάξουν και πολλά για εργαζόμενους κι επιχειρήσεις. Ένας εργαζόμενος σε μια μικρομεσαία επιχείρηση κοστίζει περίπου 1.272,72 € τον μήνα¹. Με βάση τα παραπάνω, δεν θα πρέπει να υπάρχει γενιά των 700 €. Κι όμως, υπάρχουν εργαζόμενοι 9 ετών οι οποίοι έχουν μισθό χαμηλότερο των 800 €.

Η διαφορά, χάνεται στο δημόσιο και τις ασφάλειες, ασφάλειες οι οποίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που θα ήθελαν οι εργαζόμενοι και είναι πολύ ακριβές για τα γούστα των εργοδοτών. Αν ο Έλληνας εργαζόμενος ήταν σε θέση να πάρει στο χέρι 1.200 € πιστεύω πως το τοπίο θα άλλαζε δραματικά.

Τι θα γινόταν σε εκείνη την περίπτωση με τις ασφάλειες; Ας το αφήσουμε στον ανταγωνισμό, αν το κράτος πιστεύει ότι μπορεί να παρέχει την καλύτερη δυνατή ασφάλεια επί ίσες εισφορές, ας αφήσει τις ιδιωτικές ασφαλιστικές να μπούνε επιτέλους στο παιχνίδι. Βέβαια, ποιος τρελός πολιτικός θα άφηνε την κουτάλα με το μέλι να του ξεφύγει;

Όλα τα παραπάνω αναφέρονται στις νόμιμες συνθήκες εργασίες, για τις παράνομες συνθήκες εργασίες δεν έχω να πω κάτι. Η παντελής έλλειψη επαφής με την οικονομική πραγματικότητα της χώρας που έχει η κυβέρνηση οδηγεί σε αυτά σε αποτελέσματα, έως ότου η πείνα να χτυπήσει στο κόκαλο και να αλλάξουν οι συνθήκες με το ζόρι. Εννοώ, να γίνουν ακόμη χειρότερες…

Στην περίπτωση όμως της Ν. Δ. η κουτάλα με το μέλι, τράβηξε πολλές μέλισσες και τα αποτελέσματα θα φανούν στις επόμενες εκλογές, όπως και το κατά πόσο είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

1. Ο υπολογισμός γίνεται ως εξής: (1.000 € * 14) / 11 = 1.272,22 [↩]

Σε ένα πολύ ενδιαφέρων άρθρο ο Roark αναλύει τις δηλώσεις του κ. Κουράκη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς, στην Ελλάδα συμβαίνει συχνά, οι δηλώσεις πολιτικών κι ανθρώπων της κυβέρνησης, να μην έχουν λογική βάση. Το έθεσα λάθος, είναι παγκόσμιο φαινόμενο πλέον. Δεν γνωρίζω αν σε κάθε περίπτωση, είναι πολιτικολογία ή πραγματική άποψη του εκάστοτε αρμόδιου, υπουργού, πολιτικού, κτλ. Σημασία έχει, πως δεν υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν μπορείς να εμπιστευτείς εξουσία σε κάποιον ο οποίος έχει μειωμένη αντίληψη ή κακή της πραγματικότητας.

Επειδή όμως, στην Ελλάδα ψηφίζουμε το κοντινότερο πρόσωπο, κι όχι το κόμμα ή την ιδεολογία, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε εύκολα. Το καλό είναι ότι στις επόμενες εκλογές, το πιο πιθανό είναι να μην μπορέσει κάποιο από τα δύο μεγάλα κόμματα να σχηματίσει μόνο του κυβέρνηση, θα είναι κάπως πιο ενδιαφέρων το σκηνικό.

Δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αυτό που φοβούνται οι κρατικές σχολές, οι φοιτητές αυτών κι όσοι είναι κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16. Πιστεύω ότι, εάν κάποια στιγμή γίνει αυτή η αναθεώρηση κι επιτραπούν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, δεν θα αλλάξουν και πολλά σε ότι αφορά τα δημόσια. Οι πολίτες θα συνεχίσουν να φορολογούνται κανονικά, η δημοσία παιδεία θα υπάρχει με την μορφή που υπάρχει και σήμερα. Οι καλύτεροι απόφοιτοι λυκείου θα μπαίνουν στις σχολές της επιλογής τους, ενώ οι υπόλοιποι θα έχουν την επιλογή του ιδιωτικού πανεπιστημίου. Δεν βλέπω πως καταργούν το δικαίωμα στην παιδεία τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Εκτός κι αν υπάρχει κάποια πρόταση για πλήρη κατάργηση του δημόσιου πανεπιστήμιο με την υπάρχουσα μορφή του. Σε αυτό, πιστεύω, είναι όλοι αντίθετοι. Τα δημοτικά και τα λύκεια δεν έπαψαν να λειτουργούν με την ίδρυση των ιδιωτικών, δεν πιστεύω ότι αυτό θα αλλάξει στα πανεπιστήμια. Άλλωστε κατά μεγάλο ποσοστό, η μερίδα μαθητών που θα μπει στα δημόσια πανεπιστήμια, θα είναι κατά πολύ ανώτερη σε γνώσεις, από τους υπόλοιπους, αφού θα έχουν περάσει με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις. Δεν βλέπω καμιά απειλή για την ανωτερότητα των κρατικών σχολών, σε μια πρώτη φάση. Αυτό που φαίνεται να φοβούνται, τα δημόσια πανεπιστήμια, είναι η αξιολόγηση. Αν είναι όντως έτσι, τότε θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους αυτή η στάση. Κυρίως τους φοιτητές αυτών. Δεν μπορώ να καταλάβω τι έχει να ζηλέψει μια κρατική σχολή, με έναν αιώνα ιστορία, από μια νεοσύστατη μικρή ιδιωτική σχολή. Είναι άτοπη η αντίληψη περί ξεπουλήματος της παιδείας. Ξεπούλημα της παιδείας θα ήταν η κατάργηση ή υποβάθμιση των κρατικών ιδρυμάτων εκπαίδευσης.

Όσοι επιχειρηματολογούν ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, λέγοντας ότι θα δημιουργηθούν κάστες, διαφορετικές τάξεις ανθρώπων και λοιπά, έχουν δίκιο, αλλά αυτό το πράγμα υπάρχει και σήμερα. Είναι λογικό, οι γιατροί να γνωρίζονται μεταξύ τους, οι δικηγόροι το ίδιο, οι επιχειρηματίες το ίδιο, οι μηχανικοί το ίδιο, οι οικονομολόγοι το ίδιο. Δημιουργούν συνεταιρισμούς, συλλόγους, κτλ. Κάποια επαγγέλματα έχουν μεγαλύτερα εισοδήματα κι απαιτούν περισσότερες γνώσεις από άλλα. Είναι λογικό να δημιουργούνται κάποια κυκλώματα τα οποία, είτε έτσι, είτε αλλιώς είναι διαφορετικά από τα υπόλοιπα. Κάποιοι μπορεί να τα βλέπουν σαν κάστες, αν κρίνουν από το οικονομικό υπόβαθρο ή την κοινωνική θέση. Ευτυχώς σε μια δημοκρατία, δεν υπάρχουν, τουλάχιστον επίσημα αλλά είναι αναπόφευκτο να μην δημιουργηθούν διαφορετικές ομάδες.