Convalesco

Το ΠΑΣΟΚ στις πρόσφατες εκλογές δεν κέρδισε με 10 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά επειδή ήταν καλή αντιπολίτευση, ούτε επειδή έπεισε το ευρύ κοινό ότι μπορεί να βρει χρήματα για να λύσει την κάκιστη Ελληνική οικονομία, που είναι το μείζον πρόβλημα του έθνους. Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε με 10 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά επειδή η Νέα Δημοκρατία διασύρθηκε από τον χειρότερο και πιο διεφθαρμένο σχηματισμό κυβέρνησης που είχε η Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση.

Δυστυχώς, το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ κάθε άλλο πάρα ασφάλεια προμηνύει σε θέματα πολιτικής διαφθοράς. Η σύγκρουση συμφερόντων κατά την γνώμη μου, πρέπει να αποφεύγεται από το ΠΑΣΟΚ πάση θυσία, όσο αθώο κι αν είναι το θέμα. Ακόμη κι αν υπάρξουν θύματα, αυτήν την φορά το δόγμα πρέπει να πάει ανάποδα: Στην αμφιβολία, σταυρώστε τον. Δεν ξέρω πως σκέφτεται το σύνολο των πολιτών, οπότε δεν θα γράψω πως τάχα το εκφράζω, αλλά είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολλοί που κοιτούν την υπόθεση “Κερατσίνι” με μεγάλη δόση καχυποψίας, όχι για τα αντικείμενα που βρέθηκαν εκεί, αλλά για τον ρόλο που θα διαδραματίσει ο κ. Νιώτης.

Ανεξάρτητα από το πόρισμα της δικαιοσύνης για την υπόθεση, κι από το αν μερικές εκατοντάδες άδεια μπουκάλια καθιστούν βάσιμη ένδειξη για συλλήψεις, το σημείο στο οποίο στέκομαι είναι η στάση του κ. Νιώτη και του Γ. Παπανδρέου. Σε αυτήν την υπόθεση λοιπόν, έχουμε μια σύγκρουση συμφερόντων η οποία μάλιστα, άρχισε να παίρνει διαστάσεις εσωκομματικής κόντρας, σε μια κυβέρνηση πολύ νεαρή. Κατά την γνώμη μου ο Γ. Νιώτης, με αυτήν την συνέντευξη βάζει πάνω από το γενικό συμφέρων το δικό του, προσωπικό συμφέρων. Κι αυτό είναι κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου.

Δυστυχώς, με βάση τις επιλογές και τις στάσεις σε παρόμοια θέματα, της προηγούμενης κυβέρνησης έχω τεράστιες αμφιβολίες για την αμερόληπτη, αλλά κυρίως ανενόχλητη εκδίκαση της υπόθεσης από την δικαστική αρχή. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της δίκης, κατά την γνώμη μου ο Γ. Νιώτης, θα οφείλει άμεσα να παραιτηθεί, πριν εκδικαστεί η υπόθεση. Κι αν δεν έχει την δύναμη να το κάνει ο ίδιος γιατί είναι στενά συνδεδεμένος με την εξουσία και τις οικονομικές αποδοχές της θέσης που διαθέτει, θα πρέπει να το κάνει ο Γ. Παπανδρέου.

Το ότι τα παιδιά του είναι άνω των 18 χρόνων δεν έχει σημασία στην προκειμένη περίπτωση. Μπορεί να είναι παιδιά χωρισμένων γονέων και να μην μεγάλωσαν δίπλα στον πατέρα τους, κι αυτό όμως δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι έχουμε από πού νωρίς μια άσχημη ιστορία, που πάνω της υπάρχει υποψία αδιαφάνειας. Κανένα πολιτικό υψηλά ιστάμενο πολιτικό πρόσωπο δεν θα πρέπει να έχει άμεσο ή έμμεσο συμφέρων να παρεμβάλει το έργο της δικαιοσύνης, γιατί η νωπή προϊστορία λέει ότι θα το κάνει. Δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ πήρε καμμένη γη. Ε λοιπόν αυτό είναι από τα άσχημα του έργου που πρέπει να επιτελέσει, δεν ευθύνεται άμεσα το ίδιο γι αυτό. Ευθύνεται έμμεσα, διότι σε σκάνδαλα όπως του χρηματιστηρίου και Siemens είναι και το ίδιο μπλεγμένο.

Αν δεν είχε προηγηθεί η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, θα είχα διαφορετική άποψη γι αυτό το θέμα. Άλλωστε το προφίλ του «Ρεσάλτο» καθώς και το προφίλ του παιδιών του κ. Νιώτη, πολύ λίγο ταιριάζει σε κακοποιά στοιχεία. Στον αντίποδα βέβαια, είναι δύσκολο να δικαιολογήσει κάποιος τις μάσκες αερίου που βρέθηκαν στο «Κερατσίνι». Ας είναι, σημασία δεν έχει αν φταίνε ή δεν φταίνε οι συλληφθέντες, σημασία έχει ότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να μάθουμε την αλήθεια γιατί το Ελληνικό σύστημα δικαιοσύνης είναι βαθύτατα διαβρωμένο. Εάν ο Γ. Παπανδρέου θέλει να στείλει ένα μήνυμα, τόσο στην κοινωνία όσο και στα στελέχη του, έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία. Η ανοχή μου, ως πολίτης στο συγκεκριμένο θέμα της ατιμωρησίας έχει υπερχειλίσει. Δεν μπορώ ούτε να αντιδράσω διότι πολύ αδύναμος, ούτε να το δεχτώ διότι πολύ καχύποπτος.

Ο κ. Νιώτης θα μπορέσει να ξανά κατέβει στις επόμενες εκλογές ή να αναλάβει έναν διαφορετικό ρόλο για μια τετραετία. Εξ άλλου, αν κάποιος αξίζει αυτήν την θυσία είναι τα παιδιά του και η πατρίδα του¹. Θεωρώ ότι η «θυσία» αυτή, είναι πολύ μικρή κι αποδεκτή, αν πραγματικά αγαπάει την πατρίδα του, με μια κίνηση μπορεί να δώσει λίγη αξιοπρέπεια σε ένα σύστημα που παραπαίει.

Αν δεν κάνω λάθος, το ΠΑΣΟΚ με συνέντευξη τύπου έχει είδη αθωώσει τον κ. Νιώτη. Πράγμα που μας ξυπνάει αναμνήσεις… Και είμαστε εδώ περιμένοντας τον καινούριο Ρουσσόπουλο λοιπόν…

Όλα αυτά σε ένα κοινωνικοπολιτικό σκηνικό, άκρως επικίνδυνο. Μετά τον Ιανουάριο του 2010 περιμένουμε τον κ. Παπακωνσταντίνου και τον κ. Λοβέρδο να ανακοινώσουν μέτρα. Ας δώσουν λοιπόν κι αυτοί ένα δείγμα, ότι αυτά τα καινούρια μέτρα θα είναι για όλους κι όχι για εμάς «τους άλλους».

UPDATE: Παρακολούθησα την υπόθεση Ρόβλια η οποία ήταν σαφώς πιο σοβαρή από την υπόθεση “Ρεσάλτο-Νιώτη”. Ήταν καλή κίνηση, από την κυβέρνηση ΓΑΠ αλλά περιμένουμε να δούμε πόσο βαθιά θα μπει το μαχαίρι στο κόκαλο…

1. Θα έλεγα και το κόμμα του, αλλά μέχρι στιγμής κανένα από τα δύο κόμματα δεν έχει πείσει ότι “αξίζει” το παραμικρό [↩]

Η στάση του Γ. Παπανδρέου απέναντι στον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη δημιούργησε πολλές απορίες, και έφερε στο προσκήνιο φόβους από το παρελθόν. Είναι γνωστή η συμμαχία της οικογένειας Παπανδρέου με τις ΗΠΑ και την πολιτική τους. Σε πολλές περιπτώσεις το ΠΑΣΟΚ, προάσπισε τον συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή μας. Δεν είναι απαραίτητα κακό, κάτι τέτοιο. Κακό είναι όταν γίνεται υπό το βάρος του Ελληνικού κράτους. Ειδικότερα από ανθρώπους που υποτίθεται πως έρχονται να το σώσουν.

Ο αγωγός αυτός, είναι κάτι θετικό για την Ελλάδα. Θα διασφαλίσει την ενέργεια την χώρα και θα μειώσει σημαντικά το κόστος της. Η ΔΕΗ κάνει 30% αύξηση κάθε εξάμηνο και το πετρέλαιο κοστίζει ακριβά. Οι σχέσεις με την Ρωσία έχουν αποφέρει τουρισμό από Ρωσία στην Ελλάδα, ενώ έμμεσα η χώρα μας διαφημίζεται και σε μια καινούρια αγορά. Καινούρια γιατί έως τα τελευταία χρόνια δεν είχαμε Ρώσους τουρίστες, παρά μόνο πρόσφυγες, με Ελληνικές ρίζες.

Δεν μπορώ να φανταστώ τον Γ. Παπανδρέου να λογομαχεί με τον Πούτιν, αλλά ίσως είμαι πολύ μικρός και μπορέσω να το δω κι αυτό. Αναρωτιέμαι τι διαφορά έχουν στο κόστος ο Ναμπούκο με τον αγωγό τον Μπουργκάς. Είναι σίγουρο ότι το ΠΑΣΟΚ θα παρουσιάσει στον δεύτερο, τον Ναμπούκο ως καλύτερη επιλογή, σε κάθε περίπτωση και με κάθε τρόπο.

Όσοι πιστεύουν ότι ο αέρας της αλλαγής πρόκειται να έρθει από τον Γ. Παπανδρέου, είναι αφελείς. Είμαι σίγουρος ότι δεν έχουμε πολλούς τέτοιους. Αυτό που έχουμε σε μεγάλη ποσότητα, είναι σύνολα με συγκεκριμένα συμφέροντα. Δεν μιλάω για δύο ή τρεις μεγάλους καρχαρίες, αλλά για συνδικάτα, ομάδες εργαζομένων κλπ. Σε αυτούς δεν ενδιαφέρει τόσο πολύ η αλλαγή. Αυτό που τους ενδιαφέρει στην ουσία των πραγμάτων, ρωτήστε τους συγγενείς ή τους γονείς σας, είναι η συνέχεια του υπάρχοντος συστήματος, στο άπειρο.