Convalesco

Money

Κάθε Έλληνας ανεξαρτήτως παρατάξεως και ιδεολογίας θα ήθελε να δει την Ελλάδα να βγαίνει κερδισμένη από την προσφυγή της στο ΔΝΤ. Παρόλα αυτά οι χθεσινές κινητοποιήσεις έδωσαν μια άσχημη εικόνα κι άφησαν πολύ πικρή γεύση. Οι 3 νεκροί ήταν τα άδικα θύματα μιας κίνησης χωρίς πολύ σκέψη. Αναρωτιέμαι αν όλοι όσοι διαδήλωσαν, ήταν ενάντια στα νέα μέτρα ή ενάντια σε αυτούς που τα επιβάλλουν;

Την ευθύνη για τα γεγονότα την 5η Μαίου 2010, την έχει σύσσωμη η Ελληνική κυβέρνηση και περισσότερο ο πρωθυπουργός. Η αστυνομία για μια ακόμη φορά ήταν κατώτερη των προσδοκιών. Τα μέτρα που θα πάρει το ΔΝΤ και η Ελληνική κυβέρνηση είναι τα εντελώς αντίθετα από αυτά που παίρνει οποιαδήποτε οικονομία θέλει να ορθώσει ανάστημα κι όχι να διαλυθεί. Δυστυχώς δεν υπάρχει πολιτική βούληση καθότι ο πρωθυπουργός αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά “λίγος”. Το επίθετο δεν είναι αρκετό για να φέρει εις πέρας τις δύσκολες αποστολές που έχει αναλάβει. Ο ΓΑΠ δεν θέλει να συγκρουστεί με κανέναν, κι αυτό έχει οδηγήσει την χώρα σε ντελίριο.

Είναι ίσως η πρώτη φορά, που συμφωνώ με τους διαδηλωτές. Το πρόβλημα μου δεν είναι το οικονομικό αυτό καθεαυτό. Δεν είναι δυνατόν να κόβεις μισθούς από τους δημοσίους υπαλλήλους¹ των 14ων μισθών και 1.200 €/μήνα και να μην κόβεις από τους υπαλλήλους της βουλής και τους βουλευτές τους μισθούς 16 & 15 επειδή είναι επιδόματα! Είναι γελοίο!!! Το ίδιο γελοίο είναι να διατηρεί ένας βουλευτής εν καιρό κρίσης 5.700 € βασικό μισθό και να πληρώνεται extra για συνεδριάσεις επιτροπών! Αυτά πρέπει να κοπούν πριν από οτιδήποτε άλλο!

Ο στρατηγός, όταν θέλει να δώσει το καλό παράδειγμα, όπως π.χ. ο Μ. Αλέξανδρος στο παρελθόν, πάει πρώτος στην μάχη! Θυσιάζεται για να δώσει το παράδειγμα. Εάν λοιπόν ο ΓΑΠ δεν κόψει από τον εαυτό του και την δική του ομάδα, ας μην περιμένει καμία απολύτως συναίνεση για τίποτα κι από κανένα.

Το δεύτερο σημείο που είναι και το σημαντικότερο – έχω ξαναγράψει γι αυτό – είναι η έμπρακτη και υπεύθυνη απόδοση ευθυνών. Αν δεν αποδοθούν ευθύνες, δεν θα στηρίξει κανείς μια προσπάθεια που είναι καταδικασμένη εξ αρχής. Δεν υπάρχει σοβαρός οικονομολόγος που να γνωρίζει την πολιτική κατάσταση, τα πρόσωπα και την πολιτικής ζωή στην Ελλάδα και να πιστεύει ότι η χώρα μας θα μπορέσει να γλιτώσει την χρεωκοπία μέσα στην επόμενη τριετία! Αν δεν ανεξαρτητοποιηθεί η δικαιοσύνη και δεν αποκτήσει την αξιοπιστία που της πρέπει σε μια δημοκρατία, είναι αδύνατο να γίνει οτιδήποτε ορθό!!!

Τα μέτρα κατά την γνώμη που θα πρέπει/έπρεπε να είχε πάρει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έως τώρα είναι:

1. Άμεση αλλαγή του νόμου περί ευθύνης βουλευτών. Πρέπει να δικάζονται από τα λαϊκά δικαστήρια. Πλέον θεωρούνται όλοι απατεώνες μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου στα μάτια του Ελληνικού λαού.
2. Ανεξαρτητοποίηση της δικαιοσύνης από την κυβέρνηση για να μπορέσει να υπάρξει επαναφορά αξιοπιστίας στο Ελληνικό σύστημα δικαιοσύνης. Αλλιώς οποιοδήποτε μέτρο θα πάει στο βρόντο, όσο το τηρούν οι πολιτικοί μας τόσο θα το τηρήσουμε κι εμείς… Και μετά τι να θα πάρεις εκ του μη έχοντος (τον μαγικό αριθμό 3…) ;
3. Μείωση υψηλόμισθων δημοσίων υπαλλήλων. Όλοι όσοι παίρνουν πάνω από 2.500 € πρέπει να τους κοπεί ο μισθός. Και 2.500 € στην Ελλάδα του 2010 με σίγουρη θέση και καθόλου πίεση για αποτέλεσμα είναι εξωφρενικός μισθός. Ένας βουλευτής που πληρώνεται 5.700 € παράγει κατά την γνώμη μου 600 € μετά βίας. Οπότε όλοι, βουλευτές πρωθυπουργοί κλπ. θα πρέπει να μειώσουν τους μισθούς τους στα 2.500 € (χαριστικό νούμερο κι αυτό…). Επίσης είναι δυνατόν ο κ. Προβόπουλος να έχει τέτοιο μισθό; Δεν είναι ο chairman σε hedge fund, την τράπεζα της Ελλαδίτσας διευθύνει! Σιγά τη θέση!!!! Θα έπρεπε να του κόψει τον μισθό στις 500.000 από 4 εκ. χωρίς μπόνους! Κρίση έχουμε!!!
4. Σύνταξη πάνω από 1.200 € δεν νοείται να υπάρχει. Κι αν υπάρχει κόψτην αύριο. Οι συντάξεις είναι για να ζει ένας άνθρωπος στα γεράματα αξιοπρεπώς, όχι για να κάνει διακοπές στη Χαβάη με 3.500 € σύνταξη την ίδια στιγμή που ένας 18χρονος με 12 ώρες εργασία παίρνει στο χέρι 680 €. Αυτό είναι έγκλημα!!!! Κρατάς εξωφρενικό ποσοστό εισφορών στον ένα για να δίνεις πολλαπλάσια στον άλλο; Μα είμαστε καλά; Ποιος μαλάκας το σχεδίασε έτσι το σύστημα; (Βλ. Α. Παπανδρέου)
5. Μείωση φορολογικών συντελεστών. Ναι, ναι μείωση!!! Να πέσουν όλα στο μισό, έτσι ώστε να έρθουν μικρομεσαίοι επενδυτές στη χώρα!! Δεν γίνεται αλλιώς, αν θέλει να αυξήσει τα έσοδα το κράτος πρέπει να υπάρξει εισροή κεφαλαίου! Δείτε την καμπύλη του Laffer!!! Ανάλυση του Γ. Καισάριου στο e-rooster.
6. Μείωση του ΦΠΑ σε όλα τα προϊόντα που δεν είναι πολυτελείας στο 15% και 5% στα είδη πρώτης ανάγκης! Για να γίνουμε ανταγωνιστικοί και στην εγχώρια αγορά!!!
7. Άνοιγμα των αγορών με ισχυρή παρουσία ελεγκτικού οργάνου για καταπολέμηση μονοπωλιακών πρακτικών και καρτέλ. Δεν δυνατόν το γάλα να το πληρώνουμε 2 φορές περισσότερο από έναν Γερμανό!!!
8. Μείωση ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις!! Δεν μπορείς να παίρνεις από τον εργαζόμενο το 50% του μισθού και να τον αφήνεις με 680 € όταν στον εργοδότη του κοστίζει 1500 € και να του παρέχεις υπηρεσίες επιπέδου Ουγκάντας!! Τα χρήματα πρέπει να πηγαίνουν στον εργαζόμενο κι ας αποφασίσει εκείνος τι θα τα κάνει!!!
9. Ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων. Εάν δεν μπορείς να τις ελέγξεις άσε τον ανταγωνισμό να μπει μέσα, να δούμε τι θα γίνει!!! Δεν μπορεί η ΔΕΗ να χρεώνει εξωφρενικά ποσά για μια ΕΡΤ και η ΝΕΤ να βγαίνει 120+ εκ. χρεωστική κάθε χρόνο! Την ίδια στιγμή που έχει έναν Παπαδόπουλο να χρυσοπληρώνει!!! Έλεος!
10. Αυτοματοποίηση του συστήματος συνταγογράφησης (φαρμακεία-νοσοκομεία) με ηλεκτρονικό σύστημα και 1 αριθμό ταυτοποίησης προσώπου (ΑΜΚΑ, Αρ. Ταυτότητας, ότι θέλεις πάρε). Έτσι δεν θα μπορεί ο κάθε γιατρός να γράφει ότι του κατέβει.
11. Άνοιγμα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Έχουμε κρίση υποτίθεται, έχουμε ίσως την πιο ακριβή παιδεία στην Ευρώπη και τα πανεπιστήμια μας πιάνουν πάτο επειδή κι εκεί το μόνο που απασχολεί τον κόσμο είναι η κομματική ταυτότητα. Είναι δυνατόν να χάνουμε τόσα εκατομμύρια σε σπουδές Ελλήνων σε μέτρια πανεπιστήμια του εξωτερικού; Αν θέλει κάποιος να πάει στο Harvard, το MIT ή το LSE ας πάει!!! Οι άλλοι θα μείνουν εδώ!!! Θα φέρουμε και ένα σωρό Βαλκάνιους!!! Και τα σχολεία ας τα κάνουν ολοήμερα. Οι εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια πρέπει να καταργηθούν!!!
12. Κατάργηση επαγγελμάτων που ανήκουν στο 1904, του τύπου “Συμβολαιογράφος“. Αφού μπορεί κι ο δικηγόρος να την κάνει τη δουλειά, γιατί θέλουμε συμβολαιογράφο; Μας περισσεύουν ή πρέπει να διατηρήσουμε κάποιον απλά και μόνο επειδή πήρε το πτυχίο του; Ταυτόχρονα (προφανώς) πρέπει να γίνει και το άνοιγμα επαγγελμάτων τύπου φαρμακοποιών, όποιος έχει πτυχίο πρέπει να έχει την δυνατότητα να ανοίγει και φαρμακείο.
13. Αυτοματοποίηση διαδικασιών για την δημιουργία εταιριών. Γιατί έχουμε 15 είδη εταιριών; ΑΕ, ΕΠΕ, ΟΕ, κλπ; Αν χωριστούν σε 2 είδη, μικρές και μεγάλες θα είναι εύκολα κι απλά. Επίσης, η ίδρυση εταιρίας πρέπει να είναι 1 click σε μια σελίδα στο internet. Τίποτε άλλο, τα λοιπά έξοδα (συμβολαιογράφος, επιμελητήρια, κλπ) πρέπει να φύγουν από τη μέση άμεσα! Είναι εξωφρενικό το κόστος και η γραφειοκρατία που ενισχύει και το “λάδωμα” στην χώρα μας!
14. Ιδιωτική διοίκηση σε δημόσια εταιρία. Τι κι αν είναι δημόσια εταιρία ο ΟΣΕ; Αν δεν μπορείς να τον ελέγξεις πάρε έναν manager από τον ιδιωτικό τομέα και βάλτον υπεύθυνο! Θα κριθεί εκ του αποτελέσματος κι αν κλέψει, έχεις κάθε άνεση να τον βάλεις στα κάτεργα!
15. Κατάργηση της στρατιωτικής θητείας. Ας κάνουμε ένα σώμα σαν την λεγεώνα των ξένων: Να είναι ετοιμοπόλεμο για να προασπίζει τα συμφέροντα της χώρας!!! Τι να το κάνω να πηγαίνουμε έτσι κι αλλιώς σε κάθε πόλεμο γιατί μας αναγκάζουν οι “ξένοι” σαν ειρηνευτική δύναμη από την μία και να μην “παίρνουμε” ποτέ τίποτα, κι από την άλλη να είναι μέτρο καταπολέμησης της ανεργίας οι στρατιωτικοί; Και οι φαντάροι που κοσμούν τα στρατόπεδα… ΕΛΕΟΣ. Αυτοί είναι εργατικό δυναμικό που ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ.
16. Απλοποίηση των διαδικασιών δόμησης και λίγη διαφάνεια στις πολεοδομίες. (Αυτό όμως πάει χέρι-χέρι με την ανεξαρτητοποίηση της δικαιοσύνης…)
17. Οι μισθοί στον δημόσιο τομέα πρέπει να χαμηλώσουν απελπιστικά. Δεν είναι λογικό να πληρώνεται αδρά ένας δημόσιος υπάλληλος χωρίς πίεση για αποτέλεσμα και να πληρώνεται πενιχρά ένας ιδιωτικός υπάλληλος. Την αφρόκρεμα την παίρνει εδώ και χρόνια το δημόσιο και την αδρανοποιεί. Αν πέσουν οι μισθοί στο δημόσιο και μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές οι μισθοί θα ανέβουν, η ανταγωνιστικότητα των Ελληνικών επιχειρήσεων θα ανέβει και θα δημιουργηθεί ένας ορθολογικός κύκλος…
18. Τέλος, ένα ακόμη σημαντικό για την δημοκρατία θα ήταν ένα “φεουδαρχικού” τύπου κράτος. Το 70% του εισοδήματος μιας περιοχής καλό θα ήταν να το διαχειρίζεται άμεσα ο Δήμαρχος/Νομάρχης (και μόνο Νομάρχη να είχαμε, σιγά το μέγεθος των Ελληνικών νομών…) και το υπόλοιπο να κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου θα αποφασίζουν που και πως θα το χρησιμοποιήσουν.

Υπάρχουν κι άλλες αλλαγές που θα βοηθούσαν την χώρα να κινηθεί προς το καλύτερο. Αν θέλετε συμπληρώστε, αλλά αν δεν γίνουν όλα αυτά μαζί, δεν βλέπω τρόπο να βγει η χώρα από την κρίση.

Για την ώρα, ότι φορολογικούς συντελεστές και να βάλουν ότι και να αυξήσουν, έχει σταματήσει να κινείται χρήμα στην χώρα μας. Δεν μπορείς να πάρεις τίποτε από κάποιον που δεν έχει να σου δώσει.

1. Δεν έχω καθόλου καλή εντύπωση για τους Δημοσίους Υπαλλήλους στην Ελλάδα. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αντί-παραγωγικότητας [↩]

Πριν από μερικές ημέρες, μου συνέβη κάτι ασύλληπτο. Θα ήθελα να το μοιραστώ με τους αναγνώστες του ιστολογίου μου. Αν είχα διαφορετικά ακούσματα, διαφορετικές εμπειρίες και ερεθίσματα θα το θεωρούσα ένα ασήμαντο, μεμονομένο γεγονός.

Καθώς περπατούσα με τον φίλο μου έξω από το δημαρχείο Δράμας, ένας ζητιάνος μας ενόχλησε ζητώντας επίμονα χρήματα. Αρχικά τον αγνοήσαμε. Παρόλα αυτά, ίσως επειδή είχαμε καλή διάθεση, χαμογελούσαμε, μιλούσαμε έντονα, ή ήμασταν αρκετά καλά ντυμένοι για πρωινές ώρες, μας πήρε από πίσω. Αφού μας ακολούθησε για περίπου 15 μέτρα, ζήτησα στον φίλο μου να του δόσει κάτι, για να σταματήσει ο ζητιάνος την «καταδίωξη». Ο φίλος μου συμφώνησε και μην έχοντας κέρματα, έβγαλε 5 € και τα έδωσε στον ζητιάνο. Οπότε κι έγινε το απίστευτο… Ο ζητιάνος αφού ρίχνει μια γρήγορη ματιά στα
5 € μας λέει με εκνευρισμένος ύφος: «Τι; Μόνο αυτά;», έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Έφυγε όταν του τα ζητήσαμε πίσω!!!

Τελικά, τι γίνεται σε αυτήν τη χώρα δεν έχω καταλάβει ακόμη!

Location:Drama,Greece

Ένας φίλος μου έστειλε με email το ακόλουθο κείμενο και θα ήθελα να το μοιραστώ με τους αναγνώστες αυτού του blog γιατί το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον. Καλό είναι σε τέτοιες εποχές που η χώρα μας διαπομπεύεται διεθνώς, καλά είναι να μην ξεχνάμε ότι μέσα σε όλα, ως Έθνος έχουμε μια μοναδική ιστορία και σπάνια χαρακτηριστικά.

Πριν περίπου 70 χρόνια, ο Αμερικανός δικαστής Ν. Κέλλυ, έδωσε το ακόλουθο πορτραίτο του νεοέλληνα, πορτραίτο που βραβεύτηκε σε διεθνή διαγωνισμό της εποχής και δημοσιεύθηκε στην ”Εφημερίδα της Ουάσιγκτων”:
Προ του δικαστηρίου της αδεκάστου Ιστορίας ο Έλλην απεκαλύφθη ανέκαθεν κατώτερος των περιστάσεων, καίτοι από απόψεως διανοητικής κατείχε πάντοτε τα πρωτεία.
Ο Έλλην είναι ευφυέστατος, αλλά και αισθηματίας, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά πλήρης προλήψεων, θερμόαιμος, ανυπόμονος, αλλά και πολεμιστής.
Έκτισε τον Παρθενώνα και μεθυσθείς εκ της αίγλης του αφήκε βραδύτερον να γίνει στόχος οβίδων.
Ανέδειξε τον Σωκράτη δια να τον δηλητηριάσει.
Εθαύμασε τον Θεμιστοκλέα δια να τον αποπέμψει.
Υπηρέτησε τον Αριστοτέλη δια να τον καταδιώξει.
Έκτισε το Βυζάντιον δια να το εκτουρκεύσει.
Έφερε το ’21 δια να το διακυβεύσει.
Εδημιούργησε το 1909 δια να το λησμονήσει.
Ετριπλασίασε την Ελλάδα και παρ’ ολίγον να την κηδεύσει.
Κόπτεται την μίαν στιγμήν δια την αλήθειαν και την άλλην μισεί τον αρνούμενον να υπηρετήσει το ψεύδος.
Παράδοξον πλάσμα, ατίθασσον, περίεργον, ημίκαλον, ημίκακον, ασταθές, αβέβαιων διαθέσεων, εγωπαθές και σοφόμωρον ο Έλλην.
Οικτήρετέ τον, θαυμάσατέ τον αν θέλετε, ταξινομήσατέ τον αν ημπορείτε.

Το αρχικό κείμενο δημοσιεύθηκε από τη πρώτη εφημερίδα της Ουάσιγκτον που προκήρυξε διαγωνισμό με χρηματικές αμοιβές για το χαρακτηρισμό των διαφόρων λαών και της ψυχολογίας των. Το διαγωνισμό παρακολούθησαν 1.000.000 αναγνώστες και με την ομόφωνη απόφαση 15μελούς επιτροπής επιστημόνων βραβεύθει ο Αμερικανός δικαστής Ν. Κέλλυ για το χαρακτηρισμό του Έλληνα.

Η απάντηση δημοσιεύθηκε σε Ελληνική εφημερίδα απ’τον Γιώργο Λασκαρίδη:

Εντιμότατε,
Πάνε μερικά χρόνια τώρα που κερδίσατε κάποιο βραβείο από διαγωνισμό της πρώτης εφημερίδας της Ουάσιγκτον, βρίζοντας τους Έλληνες. Όχι βέβαια καπηλικά, αφού είσθε άνθρωπος μορφωμένος, αλλά με τρόπο πολύ καθώς πρέπει, αν και κάπως παραμορφωμένο. Η μόρφωση και η παραμόρφωση φαίνεται ότι συμβαδίζουν. Άλλωστε το φταίξιμο δεν είναι ολότελα δικό σας. Σεις απλώς συμμετείχατε στο διαγωνισμό για το καταλληλότερο χαρακτηρισμό των διαφόρων λαών και της ψυχολογίας τους, με την προσδοκία φυσικά να κερδίσετε τιμές και δόξα, αυτήν που κανείς δεν μίσησε όπως και σεις μπορεί να μισήσατε τον πλούτο, ίσως και εμάς τους Έλληνες. Συνυπεύθυνη είναι και η 15μελής επιτροπή εξ επιστημόνων που σας βράβεψε και φυσικά και η πρώτη εφημερίδα της Ουάσιγκτον, η Πόστ ή η Σταρ, δεν ξέρω, δεν έχει σημασία. Κολιός και κολιός από το ίδιο βαρέλι.
Ας αφήσουμε όμως τις προεισαγωγές και ας έρθουμε στο προκείμενο ή μάλλον στο ίδιο το κείμενο του χαρακτηρισμού σας, που μας περνάει γενεές δεκατέσσερις, ή για την ακρίβεια, πολύ περισσότερες, αφού δεν περιορίζεται στον σύγχρονο Έλληνα, αλλά ξεκινά από τότε που αρχίζει και η ιστορία μας.
Για να είμαστε όμως ακριβοδίκαιοι πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός σας έχει και ένα θετικό στοιχείο, αφού μας είδατε σαν γνήσιους απόγονους και των αρχαίων και των Βυζαντινών, κάτι που οι άλλοι πασχίζουν να μας το αρνηθούν, διαχωρίζοντας το ασύγκριτο παρελθόν από το σήμερα. Ψωροκώσταινα η Ελλάδα, προγονοπληξία η προσήλωση στο παρελθόν και άλλα, που αν τα απαριθμήσουμε, θα ήταν σαν να παραχωρούσαμε την θέση μας στους Γραικύλους.
Λέτε λοιπόν στο χαρακτηρισμό σας , ότι “Προ του δικαστηρίου της αδεκάστου ιστορίας, απεκαλύφθη ο Έλλην ανέκαθεν κατώτερος των περιστάσεων, καίτοι από απόψεως διανοητικής κατείχε πάντοτε τα πρωτεία”. Είναι λοιπόν “ανέκαθεν” ο Έλληνας κατώτερος των περιστάσεων αδέκαστε δικαστή. Εκτός ίσως από τις μάχες στον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, την Σαλαμίνα, τον Γρανικό ποταμό, ή το έπος του Σαράντα που ασφαλώς θα το γνώρισες ως σύγχρονος. Δεν ξέρω πως το μετράτε το ύψος των περιστάσεων και το ανάστημα των Ελλήνων στην πατρίδα σας, ούτε πως ελέγχονται αγορανομικώς τα μέτρα και τα σταθμά σας. Εμείς εδώ έχουμε ένα καλό μάστορα. Ηρόδοτο το λεγόμενο, που τα μέτρησε, τα ζύγισε και τάβγαλε σωστά. Ή για να πούμε ανάποδα για σας και την επιτροπή σας, εμετρήθητε, εζυγίσθητε και ευρέθητε ελλιπείς. Ομολογούμε ότι ύστερα από μια τέτοια αρχή δεν μπορέσαμε να χαρούμε την ομολογία σας ότι από απόψεως διανοητικής ο Έλληνας κατείχε πάντοτε τα πρωτεία. Και συνεχίζετε στο κείμενό σας: “Ο Έλλην είναι ευφυέστατος, αλλά και οιηματίας, δραστήριος, αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος, αλλά και πλήρης προλήψεων, θερμόαιμος, ανυπόμονος, αλλά και πολεμιστής”. Δεν ξέρω αν πάσχετε από λεξιθηρία και παρασυρθήκατε να κολλήσετε τους χαρακτηρισμούς τον έναν πλάι στον άλλον, ή αν ζυγίζετε καλά την κάθε σας λέξη για κάθε κουσούρι μας, πριν την κολλήσετε πλάι στο χάρισμα. Ευφυέστατος λοιπόν ο Έλληνας και οιηματίας, δηλαδή άνθρωπος με μεγάλη ιδέα του εαυτού του, που δεν θεωρεί κανέναν καλύτερό του. Ένα ελάττωμα που ασφαλώς θα συνέβαλλε στην δημιουργία του πολιτεύματος που εκείνος ανακάλυψε και χάρισε στον κόσμο, της Δημοκρατίας. Ένα πολίτευμα που κανείς δεν είναι καλύτερος από τον άλλον, όπως και σεις σαν Δικαστής θα πρέπει να το ξέρετε.
Αμέθοδος λοιπόν ο Έλληνας; Εμείς τον ξέρουμε και καλό νοικοκύρη και καλό οικογενειάρχη. Και δουλειές να στήση και να τις μεγαλώση. Και δική του αρχιτεκτονική έχει και πολεοδομία. Για πηγαίνετε στα νησιά μας… :Αν τώρα οι συμφορές έριξαν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες μαζωμένους στο ίδιο μέρος σε μια νύχτα, τι να πούμε για τη Νέα Υόρκη; Αν βέβαια κριτήριά σας είναι η μεθοδική λεηλασία του πλανήτου, τότε πάμε σε άλλη κατηγορία. Γιατί θα πρέπει να κρίνομε την μεθοδική τεχνολογία που μας γέμισε απόβλητα, κατάλοιπα και καυσαέρια και απειλεί να τινάξη τον πλανήτη μας στον αέρα. “Φιλότιμος, αλλά και πλήρης προλήψεων”. Δίκιο έχετε, αν στις προλήψεις μας περιλαμβάνεται η προσήλωση στην παράδοση, η λατρεία μας προς το παρελθόν, αυτή που μας ανέστησε. Πάντως όπχι περισσότερο προληπτικοί από τον μέσο παγκόσμιο όρο, καθόλου δεισιδαίμονας, ούτε μισαλλόδοξος, ούτε σατανιστής. Θερμόαιμος, ίσως, σαν καλός πολεμιστής που τον παραδέχεσθε ότι είναι και εν πάση περιπτώσει όχι εγκληματίας εν ψυχρώ. Ίσως και ανυπόμονος να χαρεί όσα του στέρησαν αιώνες δουλείας, ίσως ανυπόμονος να αποτινάξη τον ζυγό. Μια ανυπομονησία που είναι η αντίθετη της υπομονής του σκλάβου.
Και περνάμε στο ιστορικό μέρος του χαρακτηρισμού. Για τον Παρθενώνα, τον Σωκράτη, το Βυζάντιο, τον Βενιζέλο, αυτή η αδιάσπαστη ενότητα της ιστορίας μας που αναγνωρίζετε. Δεν έκτισε μόνο τον Παρθενώνα. Έκτισε άπειρα άλλα αριστουργήματα, που τα χάρηκε όσο μπόρεσε και ‘υστερα άλλοι του τα έκλεψαν. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν ο Παρθενώνας έγινε στόχος ερίδων –όπως λέτε- έχει όμως σημασία ότι έγινε στόχος του Μοροζίνη που τον τίναξε στον αέρα.
Δεν ανέδειξε τον Σωκράτη –όπως λέτε- για να παίξουμε και εμείς λίγο με τις λέξεις. Αναδείχθηκε μόνος του. Κι αν η θανάτωσή του βαρύνει μια μειοψηφία κακών συναδέλφων κριτών, κάτι που υπάρχει σε όλο το κόσμο, εσείς σα δικαστής θα πρέπει να ξέρετε ότι δεχόμενος να πιή το κώνειο ο Σωκράτης έγινε παγκόσμιο σύμβολο υπακοής εις τους νόμους της πατρίδος.
Δεν εθαύμασε τυφλά τον Θεμιστοκλή, τον αντέκρουσε πρώτα την παραμονή της Σαλαμίνας, με το δικαίωμα κρίσεως που του έδινε το ελεύθερο πνεύμα του. Άλλωστε ο Θεμιστοκλής δεν ήταν άρχοντας, ο Ξέρξης που τον υπάκουαν τυφλά οι ορδές του. Δεν καταλαβαίνετε ότι εκεί είναι το μυστικό της επιτυχίας;
Υπηρέτησε τον Αριστοτέλη, κι αν πάλι ένα μικρό ποσοστό τον κατεδίωξε, πάλι όμως Έλληνες ήταν εκείνοι που διατήρησαν το έργο του στους αιώνες και το παραδώσανε στους απογόνους τους και σε σας τον ίδιο, μαθαίνοντάς σας τι είναι η ανθρώπινη λογική.
Γέννησε τον Βενιζέλο και τον καταψήφισε αργότερα σαν δημοκρατικός λαός που είναι. Η άλλη λύση θα ήταν να τον ψήφιζε με ποσοστό 99,9% σε κάθε εκλογή. Αυτό που και σεις θα πρέπει να το βρίσκετε γελοίο.
Έκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίση. Όχι κι έτσι. Το Βυζάντιο αλώθηκε για πρώτη φορά από τους Φράγκους κι αν έπεσε στα χέρια των Τούρκων, ύστερα από 1100 χρόνια ιστορία δεν ήταν παρά η φυσιολογική παρακμή μιας αυτοκρατορίας. Πόσα χρόνια κράτησε η ρωμαϊκή, πόσα η βρεταννική, πόσα η γαλλική, πόσα οι άλλες; Πόσο θα κρατήση η αμερικανική;
Το εικοσιένα, ο πλέον άνισος αγώνας στην σύγχρονη Ιστορία, διακυβεύτηκε πολλές φορές, είναι αλήθεια. Λόγου χάρι στο Μεσολόγγι. Ή ακόμη όταν με την πανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία συνέπραξε και ο Μπραΐμης. Σε μια εποχή που η γενοκτονία ήταν αναγνωρισμένη σαν μέσο καταστολής των εξεγέρσεων και η χώρα είχε περάσει δια πυρός κι σιδήρου. Γι αυτό δεν είπατε λέξη. Όσο για το 1909, το δημιούργησε, αλλά δε το λησμόνησε –όπως λέτε. Χρονολογικά ακολουθούν οι πόλεμοι του 12 -13 που τριπλασίασαν την Ελλάδα –όπως λέτε. Κι αν παρά λίγο να την κηδεύσει ας είναι καλά το “εμπάργκο” του καιρού εκείνου.
Το υπόλοιπο μέρος του χαρακτηρισμού είναι σκέτο υβρεολόγιο. Μας αποκαλείτε, μεταξύ ‘άλλων, ψεύτες, ημίκαλους και ημίκακους. Χωρίς καν την τόσο προσφιλή σας μέθοδο των ποσοστών και στατιστικών. Αλλά και χωρίς συνέπεια. Γιατί ξεχάσατε ότι στην αρχή μας λέγατε ότι από απόψεως διανοητικής ο Έλλην κατείχε πάντοτε τα πρωτεία και ότι είναι ευφυέστατος και καταλήγετε με τον χαρακτηρισμό του “σοφόμωρου”. Όταν αυτός που έχει τα διανοητικά πρωτεία είναι “σοφόμωρος” σκέψου τι είναι οι άλλοι και μεταξύ αυτών και ο κρίνων που από απόψεως διανοητικής –κατά την ομολογία του- έρχεται μια σκάλα πιο κάτω.
Ίσως μόνο η τελευταία φράση σας να είναι σωστή. Ταξινομήστε τον αν μπορείτε τον Έλληνα. Ναι, είναι αλήθεια, δεν μπορείτε να τον ταξινομήσετε. Δεν μοιάζει με κανένα άλλο λαό στον κόσμο.
Μοναδικός, χωρίς φυλετικούς, γλωσσικούς, ακόμη και θρησκευτικούς δεσμούς με άλλους λαούς, υπήρξε αριθμητικά κατώτερος –ένα στοιχείο που θα εξαφάνιζε οποιονδήποτε άλλο λαό στην Ιστορία. Αν συνεχίσουμε θα πάμε πολύ μακριά. Και δεν έχουμε την πρόθεση, ούτε τα μέσα. Άλλωστε ούτε καν θα καταδεχόμασταν να σας απαντούσαμε, αν δεν τον βλέπαμε τον χαρακτηρισμό σας δακτυλογραφημένο, φωτοτυπημένο, να κυκλοφορή και σήμερα ακόμη στην Αθήνα, καλλιεργώντας την ηττοπάθεια, τον Γραικυλισμό, το πλέγμα της μειονεξίας.
Θυμόμαστε μόνο κάτι στίχους του Καρυωτάκη από την “μικρή ασυμφωνία εις α μείζον”, που λένε:
Ά κύριε, κύριε Μαλακάση,
ποιος θα βρεθεί να μας δικάση,
μικρόν εμέ κι εσάς μεγάλο,
ίδια τον ένα με τον άλλο;
Ο Μαλακάσης δεν είναι ο γνωστός μας ποιητής, αλλά ένας “κοσμικός κύριος”, ίσως κάποιο φανταστικό πρόσωπο, ένας άνθρωπος για όλες τις χώρες και για όλες τις εποχές.

Η στάση του Γ. Παπανδρέου απέναντι στον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη δημιούργησε πολλές απορίες, και έφερε στο προσκήνιο φόβους από το παρελθόν. Είναι γνωστή η συμμαχία της οικογένειας Παπανδρέου με τις ΗΠΑ και την πολιτική τους. Σε πολλές περιπτώσεις το ΠΑΣΟΚ, προάσπισε τον συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή μας. Δεν είναι απαραίτητα κακό, κάτι τέτοιο. Κακό είναι όταν γίνεται υπό το βάρος του Ελληνικού κράτους. Ειδικότερα από ανθρώπους που υποτίθεται πως έρχονται να το σώσουν.

Ο αγωγός αυτός, είναι κάτι θετικό για την Ελλάδα. Θα διασφαλίσει την ενέργεια την χώρα και θα μειώσει σημαντικά το κόστος της. Η ΔΕΗ κάνει 30% αύξηση κάθε εξάμηνο και το πετρέλαιο κοστίζει ακριβά. Οι σχέσεις με την Ρωσία έχουν αποφέρει τουρισμό από Ρωσία στην Ελλάδα, ενώ έμμεσα η χώρα μας διαφημίζεται και σε μια καινούρια αγορά. Καινούρια γιατί έως τα τελευταία χρόνια δεν είχαμε Ρώσους τουρίστες, παρά μόνο πρόσφυγες, με Ελληνικές ρίζες.

Δεν μπορώ να φανταστώ τον Γ. Παπανδρέου να λογομαχεί με τον Πούτιν, αλλά ίσως είμαι πολύ μικρός και μπορέσω να το δω κι αυτό. Αναρωτιέμαι τι διαφορά έχουν στο κόστος ο Ναμπούκο με τον αγωγό τον Μπουργκάς. Είναι σίγουρο ότι το ΠΑΣΟΚ θα παρουσιάσει στον δεύτερο, τον Ναμπούκο ως καλύτερη επιλογή, σε κάθε περίπτωση και με κάθε τρόπο.

Όσοι πιστεύουν ότι ο αέρας της αλλαγής πρόκειται να έρθει από τον Γ. Παπανδρέου, είναι αφελείς. Είμαι σίγουρος ότι δεν έχουμε πολλούς τέτοιους. Αυτό που έχουμε σε μεγάλη ποσότητα, είναι σύνολα με συγκεκριμένα συμφέροντα. Δεν μιλάω για δύο ή τρεις μεγάλους καρχαρίες, αλλά για συνδικάτα, ομάδες εργαζομένων κλπ. Σε αυτούς δεν ενδιαφέρει τόσο πολύ η αλλαγή. Αυτό που τους ενδιαφέρει στην ουσία των πραγμάτων, ρωτήστε τους συγγενείς ή τους γονείς σας, είναι η συνέχεια του υπάρχοντος συστήματος, στο άπειρο.

Την αφορμή γι αυτό το post την παίρνω από την συζήτηση που έλαβε χώρα στο “reality-tape” blog, στο άρθρο “Καινοτομία και Σιωνισμός“. Η απάντηση που δώσαμε δύο σχολιαστές στον Tassos, τον αρθρογράφο, δεν ήταν ικανοποιητικές γι αυτό θα προσπαθήσω να δώσω μια εκτενέστερη απάντηση στο blog μου, καθότι ένα τόσο μεγάλο κείμενο, δύσκολα το κατηγοριοποιούν ως… σχόλιο.  Θα ήταν προτιμότερο να διαβάσει κάποιος το άρθρο, για να μην σχηματίσει άποψη από την μικρή σύνοψη που θα ακολουθήσει. Η σύνοψη λοιπόν έχει ως:

Το Ισραήλ έχει αντιγράφοντας το πανεπιστημιακό μοντέλο των Η.Π.Α. έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια σειρά από επιτυχημένες startups στον χώρο των καινούριων τεχνολογιών. Ο στρατός βοήθησε σημαντικά σε αυτό. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει και στην Ελλάδα, στον χώρο της “πράσινης ενέργειας“.

Η γρήγορη απάντηση είναι “η παιδεία“. Η λίγο μεγαλύτερη απάντηση είναι: Στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει σαφώς ευκολότερα πράγματα, πως μπορούμε πραγματικά να συζητάμε για κάτι τέτοιο; Η ρίζα όλων των κακών είναι η παιδεία. Πάντα ήταν και πάντοτε θα είναι.

Η στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα, αυτή καθεαυτή είναι απλώς ένα έξοδο. Αν αναλογιστεί κανείς, πόσους υψηλόβαθμους στρατιωτικούς έχουμε σε αναλογία με φαντάρους, ο αριθμός είναι γελοίος. Υπάρχουν στρατόπεδα με δύο αντισυνταγματάρχες και δέκα φαντάρους. Σε έναν αντισυνταγματάρχη αναλογούν περίπου 400 φαντάροι¹, πράγμα που σημαίνει ότι οι στρατιωτικοί αντιμετωπίζονται περισσότερο ως τρόπος καταπολέμησης της ανεργίας κι όχι ως Εθνική άμυνα.

Οι φαντάροι στα περισσότερα σώματα, ασχολούνται με μια εκπαίδευση η οποία δεν εναλλάσσεται σχεδόν καθόλου, ενώ τις περισσότερες φορές ο φαντάρος έχει ανόητο ρόλο συντήρησης στρατοπέδου. Ναι, υπάρχουν στρατόπεδα που δεν κλείνουν με την δικαιολογία ότι πρέπει να τα συντηρήσουμε. Ας πούμε ότι ο φαντάρος αντιμετωπίζεται ως… καθαρίστρια.

Αν και οι περισσότεροι ορθολογικοί πολίτες και bloggers είναι υπέρ της κατάργησης της στρατιωτικής θητείας, υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίος, στρατιωτικοί και πολιτικοί αναφέρουν ότι δεν μπορεί να μειωθεί κι άλλο. Ένας συχνός λόγος, είναι το ΝΑΤΟ. Πρέπει ο αριθμός φαντάρων να είναι μεγαλύτερος από ένα άγνωστο νούμερο. Δεν γνωρίζω αν στέκει ως επιχείρημα διότι μέλος του ΝΑΤΟ είναι και η Εσθονία με περίπου 1.300.000 πληθυσμό.

Από οικονομικής άποψης ο στρατός είναι ένα τεράστιο έξοδο. Τόσο οι στρατιωτικοί όσο και οι φαντάροι είναι πλήρως αντιπαραγωγικοί. Το Ελληνικό κράτος στερείτε χιλιάδων δυνητικά φορολογούμενων Ελλήνων για 12 μήνες. Οι στρατιωτικοί περνούν ολόκληρη καριέρα χωρίς να κάνουν κάτι παραγωγικό για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, χωρίς να σημαίνει ότι δεν κάνουν αυτό για το οποίο πληρώνονται. Απλώς οι εργασίες που καλούνται να εκτελέσουν σε καθημερινή βάση είναι κυρίως εργασίες συντήρηση ενός σαθρού συστήματος.

Παλαιότερα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ο στρατός θα ήταν η πρώτη εμπειρία μακριά από το σπίτι, γονείς κλπ. Σήμερα δεν ισχύει κάτι τέτοιο για τους περισσότερους νέους που φεύγουν από το σπίτι τους για να σπουδάσουν, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό.

Θα έλεγα μάλιστα ότι ο Ελληνικός στρατός είναι από τα ποιο διεφθαρμένα, πολιτικοποιημένα κομμάτια της Ελληνικής κοινωνίας. Όλα γίνονται αρκεί να ξέρεις κάποιον. Φτάνει ένας ανώτερος να σου κάνει την ζωή κόλαση. Το ρητό “ήμαστε όλοι ίσοι απέναντι στους νόμους” δεν ισχύει σε καμιά περίπτωση και το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνει ένας Έλληνας πηγαίνοντας, τουλάχιστον στα λιγότερο σκληροπυρηνικά σώματα, είναι ότι άμα γίνει πόλεμος, πιθανότατα θα ήμαστε απροετοίμαστοι. Δεν αναφέρομαι τόσο στους φαντάρους όσο στους στρατιωτικούς, τα λεγόμενα στελέχη.

Προσωπικά η ιδέα και μόνο ενός πολέμου, με αρρωσταίνει κι αυτό γιατί έχω το διανοητικό επίπεδο για να δω την πλήρη εικόνα και να κάνω μια ανάλυση τύπου: λόγου-αιτίας. Επίσης δεν είμαι τόσο αθώος ώστε να πιστέψω ότι ένας πόλεμος το 2009 θα γίνει για το τρίπτυχο:  θρησκεία, πατρίδα, οικογένεια. Οι πόλεμοι γίνονται μόνο για χρήματα κι εξουσία. Συνήθως οι κύριοι υποστηρικτές των πολέμων είναι σε τοποθεσίες δεκάδες χιλιόμετρα μακρυά από την πρώτη γραμμή. Μάλιστα κάποιοι ήρωες, όπως ο κ. Μιτσοτάκης π.χ. δίνουν και δακρύβρεχτες συνεντεύξεις για το πόσο άσχημα ήταν στην εξορία. Αργότερα καταλαβαίνεις ότι εξορία για μια τέτοιου μεγέθους οικογένεια σημαίνει βίλα με έξι υπνοδωμάτια στο Παρίσι. Οπότε, απλά δεν είμαι ο κατάλληλος για του μιλήσεις για πόλεμο…

Το ηθικό του πράγματος είναι ανεκδιήγητο. Πως μπορείς να από οποιονδήποτε να στερήσεις 12 μήνες από την ζωή του χωρίς να τον ρωτήσεις εάν θέλει. Εννοείτε πως είμαι υπέρ των επαγγελματιών φαντάρων και μόνο. Εννοείτε πως βρίσκω πιο χρήσιμη την κοινωνική υπηρεσία, όπως κάνουν σε πολιτισμένα κράτη.

Στον αντίλογο υπάρχει η γεωπολιτική κατάσταση της Ελλάδος. Η άλλες Ευρωπαϊκές χώρες δεν συνορεύουν με την Τουρκία και τα Σκόπια, με αποτέλεσμα να μην χρειάζονται την άμεση επαγρύπνηση που χρειαζόμαστε εμείς ως χώρα. Υπάρχουν σημαντικά ζητήματα όπως η καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης στα οποία θα έπρεπε να βοηθά περισσότερο η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτές είναι μέσες-άκρες οι απόψεις μου για το θέμα του στρατιωτικού. Παρόλα αυτά, στην Ελλάδα υπάρχει διαφθορά σε επίπεδα που, προφανώς, δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ. Υπάρχει τόση διαφθορά και αδιαφορία στην καθημερινή ζωή, που είναι δύσκολο να εστιάσει κάποιος το πρόβλημα σε έναν και μοναδικό κάδο: Δημοσιονομικό, Ασφαλιστικό, Στρατιωτικό, κλπ.

Παρόλα αυτά, προσωπικά, πιστεύω ότι το χειρότερο είναι το εκπαιδευτικό. Διότι από την στιγμή που τα παιδιά μαθαίνουν να σκέφτονται με συγκεκριμένο τρόπο από το λύκειο, πως θα αλλάξουν αργότερα; Επίσης, οποιαδήποτε πρωτιά σε όποιον τομέα απαιτεί έρευνα. Η έρευνα γίνεται πρωτίστως στα πανεπιστήμια. Στην Ελλάδα είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Δεν φταίνε οι φοιτητές γι αυτό. Κανείς δεν πιστεύει ότι λείπει η ευφυΐα από το Ελληνικό δυναμικό. Λείπουν οι συνθήκες, οι οποίες με την παρούσα κατάσταση είναι τουλάχιστον ανόητο, να πιστέψει κάποιος ότι θα αλλάξουν προς το καλύτερο στο μέλλον.

Στην Ελλάδα του 2009, ένας φοιτητής καταλαβαίνει από νωρίς ότι πρέπει να μπει σε κάποιο κόμμα – παράταξη για να πετύχει πιο εύκολα όποιον στόχο βάλει. Από μια κοπέλα έως ένα μάθημα. Όταν τελειώσει την σχολή, κι αφού έχει κατανοήσει ότι ο έξυπνος είναι αυτός που ρίχνει τους άλλους για να φτάσει στον στόχο του χωρίς να ιδρώσει, βγαίνει στην κοινωνία η οποία τον καλοδέχεται συνήθως με μια θέση στο δημόσιο. Η elite των Ελληνικών οικονομικών σχολών, θα εργαστεί στο δημόσιο, διότι συγκεντρώνει τα περισσότερα μόρια. Μπαίνοντας λοιπόν σε μια κρατική τράπεζα ή υπηρεσία (ΣΔΟΑΕ κλπ), ο εγκέφαλος του μπαίνει σε idle mode διότι αλλιώς μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο είδη υπάρχων κατεστημένο, το οποίο θα τον θάψει ζωντανό αν προσπαθήσει να κάνει οποιαδήποτε διαφορά. Μαθαίνει κι εκεί να ενεργεί με γνώμονα το κόμμα που τον στηρίζει από τα πανεπιστημιακά του χρόνια. Η αφρόκρεμα σχεδόν άμεσα αδρανοποιείτε, κι αντί να φέρει την αλλαγή σε όλα τα μήκη του συστήματος, γίνεται η επόμενη γενιά στήριξης του συστήματος…

Για τους λίγους τολμηρούς που θα βγουν στην ζούγκλα που λέγεται ελ. επαγγελματισμός στην Ελλάδα, θα μάθουν γρήγορα ότι εάν είσαι πλήρως νομοταγής δεν υπάρχει περίπτωση να επιβιώσεις. Επίσης θα μάθουν ότι αν δεν κλέβουν την εφορία ή το κράτος, θα τους κλέψει αυτό, με έμμεσους ή άμεσους φόρους, με ασαφή φορολογική πολιτική που επιβραβεύει μονίμως τους… έξυπνους. Οπότε θα πρέπει να πάρει την απόφαση να μπει στον χορό και ή να γίνει έξυπνος ή να παραμείνει για πάντα στην αφάνεια, στηρίζοντας οικονομικά τους εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους των 45-50 ετών καταβάλλοντας εξωφρενικά ποσά σε κρατικές εισφορές και κρατικές υπηρεσίες τις οποίες ποτέ δεν θα απολαύσει.

Σε όλο αυτό το σκηνικό της άκρατης διαφθοράς, η μόνη ελπίδα είναι η παιδεία. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να μας σώσει. Δυστυχώς, τα παιδιά είναι τα μεγαλύτερα θύματα του συστήματος.

Αν ακόμη αναρωτιέται κάποιος, γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει πρώτη σε οτιδήποτε έχει σχέσει με την έρευνα την τεχνολογία και την επιχειρηματικότητα αρκεί να κοιτάξει γύρω του.

1. Μπορεί να κάνω λάθος, δεν θυμάμαι τις αναλογίες πλέον, έχω την εντύπωση ότι είναι 400 αλλά μπορεί να είναι λιγότεροι [↩]