Convalesco

Small-Medium Business

Η δημιουργία “αξίας” είναι το βασικότερο στοιχείο ενός επιχειρηματία. Η επιχειρηματικότητα ως στοιχείο προσδιορίζεται από την προδιάθεση του οικονομικού παίκτη να ρισκάρει. Μια ημιτελής προσέγγιση του ορισμού της “επιχειρηματικότητας” ταυτόχρονα και η λιγότερη λανθασμένη. Οι περισσότεροι παίκτες είναι ορθολογικοί, κατά συνέπεια είναι ενάντια στο ρίσκο. Το χαρακτηριστικό αυτό ονομάζεται από τους Ιταλούς οικονομολόγους avversione al rischio (αποστροφή στο ρίσκο), κι αποτελεί τον λόγο που οι περισσότεροι μαθητές του “Α” γίνονται υπάλληλοι μαθητών του “Γ”. Οι μαθητές του “Α” τις περισσότερες φορές υπολογίζουν με ορθολογικό τρόπο το ρίσκο με αποτέλεσμα να προτιμούν το Ελληνικό ρητό “καλιό πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι”.

Αν κρίνω από την εμπειρία μου, η παραπάνω θεωρεία επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) υψηλόβαθμοι φίλοι μου των κορυφαίων σχολών οικονομικών της χώρας δουλεύουν για το δημόσιο, για τράπεζες ή έχουν φύγει στο εξωτερικό. Κανένας δεν έχει ξεκινήσει κάποια ατομική οικονομική δραστηριότητα. Αντιθέτως γνωρίζω πολλούς απόφοιτους λυκείου, οι οποίο δεν έχουν λάβει πανεπιστημιακή εκπαίδευση, οι οποίοι έχουν ξεκινήσει διάφορες δραστηριότητες¹.

Η έλλειψη βασικών γνώσεων οικονομικής θεωρίας κάνει την εμφάνιση της αμέσως μόλις η δραστηριότητα μεγαλώσει και οι απαιτήσεις της πλέον δεν καλύπτονται από τον άνθρωπο-ορχίστρα. Εκεί οι περισσότεροι μικρομεσαίοι κάνουν το τραγικό λάθος και στελεχώνουν τις επιχειρήσεις τους με συγγενείς και γνωστούς, με αποτέλεσμα η κρίση τους να αλλοιώνεται σημαντικά από το επίπεδο σχέσης που έχει με τον κάθε υπάλληλο. Η έλλειψη γνώσης, έστω και θεωρητικής, διαχείρισης προσωπικού είναι εμφανής σε όλο το φάσμα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων της Ελληνικής οικονομίας. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνει ο έλεγχος των εργασιών που έχουν ανατεθεί σε έναν υπάλληλο της επιχείρησης. Είναι όλα τα “περίπου” και στο “παραλίγο”.

Το ημι-επαγγελματικό επίπεδο της πλειοψηφίας των Ελληνικών επιχειρήσεων, δημιουργεί ένα μολυσμένο περιβάλλον στο οποίο είναι δύσκολο να τηρείς όρους και προϋποθέσεις δυτικών επιχειρήσεων. Όταν το ΤΕΒΕ χάνει τα βιβλιάρια, ο λογιστής ξεχάσει να κολλήσει 3 ένσημα, ο ΟΤΕ δεν έρχεται ποτέ στο προγραμματισμένο ραντεβού να επισκευάσει την τηλεφωνική βλάβη, το κράτος επιβάλει έκτακτες εισφορές και οι τράπεζες έχουν δώσει την δυνατότητα στον κάθε επιχειρηματία να δημιουργεί αξία - μέσω επιταγών που κόβει σε πελάτες - χωρίς πλαφόν με αποτέλεσμα οι εισπράξεις - για τις οποίες έχεις φορολογηθεί - να είναι πλασματικές, διότι οι επιταγές σου δεν έχουν χρήματα την δεδομένη χρονική στιγμή κλπ, κλπ. Το παραπάνω σκηνικό μετατρέπει το εγχείρημα της υγιούς επιχείρησης εν Ελλάδι, έναν άθλο.

Τι φταίει για τα παραπάνω; Έχω την εντύπωση ότι είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων: έλλειψη μακροχρόνιου σχεδιασμού²  έλλειψη βασικής οικονομικής εκπαίδευσης, έλλειψη στελέχωσης με άτομα ικανά (κι όχι γνωστά ή αρεστά) σε θέσεις κλειδιά και κακή ψυχολογία η οποία δημιουργείται από όλα τα παραπάνω.

Τους τελευταίους μήνες έχουμε ξεκινήσει μια νέα δραστηριότητα με έναν παιδικό φίλο. Παρά την υπαρκτή οικονομική κρίση και την κάκιστη ψυχολογία της Ελληνική κοινωνίας την δεδομένη χρονική στιγμή, η προσπάθεια μας πάει πάρα πολύ καλά. Στην ουσία έχουμε μετατρέψει την κρίση που περνάει η νυχτερινή ζωή της πόλης και η αναζήτηση ποιοτικής διασκέδασης σε ευκαιρία. Ελπίζω να συνεχίσουμε έτσι και στο μέλλον.

Λόγο της καινούριας δραστηριότητας λοιπόν, έχει τύχη πολλές φορές να έρθω σε επαφή με μικρομεσαίους Έλληνες επιχειρηματίες, που ασχολούνται με πολύ μικρές, ατομικές ή μεσαίες επιχειρήσεις³ τοπικού επιπέδου. Παρότι οι περισσότεροι μας αντιμετωπίζουν θετικά, δυστυχώς υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά οι οποίοι αποβλέπουν απλά και μόνο στο άμεσο κέρδος – αρπαχτή – χωρίς να μπουν στην διαδικασία να δημιουργήσουν μια σχέση ή ένα περιβάλλον το οποίο δυνητικά θα τους φέρει περισσότερο κέρδος μακροχρόνια.

Είναι ασύλληπτο αλλά άνθρωποι που κάνουν τζίρους άνω των 500.000 € τον χρόνο, άσχετα με το ποσοστό κέρδους, να αδυνατούν να δουν την δύναμη της “υπεραξίας” που δημιουργούν από τρίτες συνεργασίες.

Με τα σημερινά δεδομένα ένας, επιχειρηματίας με όραμα στόχο και με απώτερο σκοπό την μακροχρόνια επιτυχία, έχοντας σταθερές και διαχρονικές αξίες, είναι απίθανο να αποτύχει ανταγωνιζόμενος, επιχειρηματίες της “αρπαχτής”. Κρίση-ξεκρίση το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο κακός εαυτός μας…

1. Δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε εταιρίες με την ευρεία έννοια του όρου. Οι περισσότεροι έχουν ξεκινήσει ατομικές επιχειρήσεις: fast food, πιτσαρίες, βιβλιοπωλεία, καταστήματα ρούχων, κλπ. [↩]
2. Δεν είναι ανάγκη να δώσει ο επιχειρηματίας ένα όραμα στην επιχείρηση του, επιπέδου Martin Luther King, αρκεί να έχει ένα σαφές στόχο για ένα προμελετημένο χρονικό διάστημα. [↩]
3. Ως μικρές στην Ελλάδα ορίζονται οι επιχειρήσεις που έχουν έως 10 άτομα προσωπικό, κι ως μεσαίες ορίζονται αυτές που έχουν έως 50 άτομα προσωπικό. Στην Ευρώπη τα αντίστοιχα νούμερα είναι 0-50 και 50-250 [↩]

Money

Κάθε Έλληνας ανεξαρτήτως παρατάξεως και ιδεολογίας θα ήθελε να δει την Ελλάδα να βγαίνει κερδισμένη από την προσφυγή της στο ΔΝΤ. Παρόλα αυτά οι χθεσινές κινητοποιήσεις έδωσαν μια άσχημη εικόνα κι άφησαν πολύ πικρή γεύση. Οι 3 νεκροί ήταν τα άδικα θύματα μιας κίνησης χωρίς πολύ σκέψη. Αναρωτιέμαι αν όλοι όσοι διαδήλωσαν, ήταν ενάντια στα νέα μέτρα ή ενάντια σε αυτούς που τα επιβάλλουν;

Την ευθύνη για τα γεγονότα την 5η Μαίου 2010, την έχει σύσσωμη η Ελληνική κυβέρνηση και περισσότερο ο πρωθυπουργός. Η αστυνομία για μια ακόμη φορά ήταν κατώτερη των προσδοκιών. Τα μέτρα που θα πάρει το ΔΝΤ και η Ελληνική κυβέρνηση είναι τα εντελώς αντίθετα από αυτά που παίρνει οποιαδήποτε οικονομία θέλει να ορθώσει ανάστημα κι όχι να διαλυθεί. Δυστυχώς δεν υπάρχει πολιτική βούληση καθότι ο πρωθυπουργός αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά “λίγος”. Το επίθετο δεν είναι αρκετό για να φέρει εις πέρας τις δύσκολες αποστολές που έχει αναλάβει. Ο ΓΑΠ δεν θέλει να συγκρουστεί με κανέναν, κι αυτό έχει οδηγήσει την χώρα σε ντελίριο.

Είναι ίσως η πρώτη φορά, που συμφωνώ με τους διαδηλωτές. Το πρόβλημα μου δεν είναι το οικονομικό αυτό καθεαυτό. Δεν είναι δυνατόν να κόβεις μισθούς από τους δημοσίους υπαλλήλους¹ των 14ων μισθών και 1.200 €/μήνα και να μην κόβεις από τους υπαλλήλους της βουλής και τους βουλευτές τους μισθούς 16 & 15 επειδή είναι επιδόματα! Είναι γελοίο!!! Το ίδιο γελοίο είναι να διατηρεί ένας βουλευτής εν καιρό κρίσης 5.700 € βασικό μισθό και να πληρώνεται extra για συνεδριάσεις επιτροπών! Αυτά πρέπει να κοπούν πριν από οτιδήποτε άλλο!

Ο στρατηγός, όταν θέλει να δώσει το καλό παράδειγμα, όπως π.χ. ο Μ. Αλέξανδρος στο παρελθόν, πάει πρώτος στην μάχη! Θυσιάζεται για να δώσει το παράδειγμα. Εάν λοιπόν ο ΓΑΠ δεν κόψει από τον εαυτό του και την δική του ομάδα, ας μην περιμένει καμία απολύτως συναίνεση για τίποτα κι από κανένα.

Το δεύτερο σημείο που είναι και το σημαντικότερο – έχω ξαναγράψει γι αυτό – είναι η έμπρακτη και υπεύθυνη απόδοση ευθυνών. Αν δεν αποδοθούν ευθύνες, δεν θα στηρίξει κανείς μια προσπάθεια που είναι καταδικασμένη εξ αρχής. Δεν υπάρχει σοβαρός οικονομολόγος που να γνωρίζει την πολιτική κατάσταση, τα πρόσωπα και την πολιτικής ζωή στην Ελλάδα και να πιστεύει ότι η χώρα μας θα μπορέσει να γλιτώσει την χρεωκοπία μέσα στην επόμενη τριετία! Αν δεν ανεξαρτητοποιηθεί η δικαιοσύνη και δεν αποκτήσει την αξιοπιστία που της πρέπει σε μια δημοκρατία, είναι αδύνατο να γίνει οτιδήποτε ορθό!!!

Τα μέτρα κατά την γνώμη που θα πρέπει/έπρεπε να είχε πάρει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έως τώρα είναι:

1. Άμεση αλλαγή του νόμου περί ευθύνης βουλευτών. Πρέπει να δικάζονται από τα λαϊκά δικαστήρια. Πλέον θεωρούνται όλοι απατεώνες μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου στα μάτια του Ελληνικού λαού.
2. Ανεξαρτητοποίηση της δικαιοσύνης από την κυβέρνηση για να μπορέσει να υπάρξει επαναφορά αξιοπιστίας στο Ελληνικό σύστημα δικαιοσύνης. Αλλιώς οποιοδήποτε μέτρο θα πάει στο βρόντο, όσο το τηρούν οι πολιτικοί μας τόσο θα το τηρήσουμε κι εμείς… Και μετά τι να θα πάρεις εκ του μη έχοντος (τον μαγικό αριθμό 3…) ;
3. Μείωση υψηλόμισθων δημοσίων υπαλλήλων. Όλοι όσοι παίρνουν πάνω από 2.500 € πρέπει να τους κοπεί ο μισθός. Και 2.500 € στην Ελλάδα του 2010 με σίγουρη θέση και καθόλου πίεση για αποτέλεσμα είναι εξωφρενικός μισθός. Ένας βουλευτής που πληρώνεται 5.700 € παράγει κατά την γνώμη μου 600 € μετά βίας. Οπότε όλοι, βουλευτές πρωθυπουργοί κλπ. θα πρέπει να μειώσουν τους μισθούς τους στα 2.500 € (χαριστικό νούμερο κι αυτό…). Επίσης είναι δυνατόν ο κ. Προβόπουλος να έχει τέτοιο μισθό; Δεν είναι ο chairman σε hedge fund, την τράπεζα της Ελλαδίτσας διευθύνει! Σιγά τη θέση!!!! Θα έπρεπε να του κόψει τον μισθό στις 500.000 από 4 εκ. χωρίς μπόνους! Κρίση έχουμε!!!
4. Σύνταξη πάνω από 1.200 € δεν νοείται να υπάρχει. Κι αν υπάρχει κόψτην αύριο. Οι συντάξεις είναι για να ζει ένας άνθρωπος στα γεράματα αξιοπρεπώς, όχι για να κάνει διακοπές στη Χαβάη με 3.500 € σύνταξη την ίδια στιγμή που ένας 18χρονος με 12 ώρες εργασία παίρνει στο χέρι 680 €. Αυτό είναι έγκλημα!!!! Κρατάς εξωφρενικό ποσοστό εισφορών στον ένα για να δίνεις πολλαπλάσια στον άλλο; Μα είμαστε καλά; Ποιος μαλάκας το σχεδίασε έτσι το σύστημα; (Βλ. Α. Παπανδρέου)
5. Μείωση φορολογικών συντελεστών. Ναι, ναι μείωση!!! Να πέσουν όλα στο μισό, έτσι ώστε να έρθουν μικρομεσαίοι επενδυτές στη χώρα!! Δεν γίνεται αλλιώς, αν θέλει να αυξήσει τα έσοδα το κράτος πρέπει να υπάρξει εισροή κεφαλαίου! Δείτε την καμπύλη του Laffer!!! Ανάλυση του Γ. Καισάριου στο e-rooster.
6. Μείωση του ΦΠΑ σε όλα τα προϊόντα που δεν είναι πολυτελείας στο 15% και 5% στα είδη πρώτης ανάγκης! Για να γίνουμε ανταγωνιστικοί και στην εγχώρια αγορά!!!
7. Άνοιγμα των αγορών με ισχυρή παρουσία ελεγκτικού οργάνου για καταπολέμηση μονοπωλιακών πρακτικών και καρτέλ. Δεν δυνατόν το γάλα να το πληρώνουμε 2 φορές περισσότερο από έναν Γερμανό!!!
8. Μείωση ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις!! Δεν μπορείς να παίρνεις από τον εργαζόμενο το 50% του μισθού και να τον αφήνεις με 680 € όταν στον εργοδότη του κοστίζει 1500 € και να του παρέχεις υπηρεσίες επιπέδου Ουγκάντας!! Τα χρήματα πρέπει να πηγαίνουν στον εργαζόμενο κι ας αποφασίσει εκείνος τι θα τα κάνει!!!
9. Ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων. Εάν δεν μπορείς να τις ελέγξεις άσε τον ανταγωνισμό να μπει μέσα, να δούμε τι θα γίνει!!! Δεν μπορεί η ΔΕΗ να χρεώνει εξωφρενικά ποσά για μια ΕΡΤ και η ΝΕΤ να βγαίνει 120+ εκ. χρεωστική κάθε χρόνο! Την ίδια στιγμή που έχει έναν Παπαδόπουλο να χρυσοπληρώνει!!! Έλεος!
10. Αυτοματοποίηση του συστήματος συνταγογράφησης (φαρμακεία-νοσοκομεία) με ηλεκτρονικό σύστημα και 1 αριθμό ταυτοποίησης προσώπου (ΑΜΚΑ, Αρ. Ταυτότητας, ότι θέλεις πάρε). Έτσι δεν θα μπορεί ο κάθε γιατρός να γράφει ότι του κατέβει.
11. Άνοιγμα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Έχουμε κρίση υποτίθεται, έχουμε ίσως την πιο ακριβή παιδεία στην Ευρώπη και τα πανεπιστήμια μας πιάνουν πάτο επειδή κι εκεί το μόνο που απασχολεί τον κόσμο είναι η κομματική ταυτότητα. Είναι δυνατόν να χάνουμε τόσα εκατομμύρια σε σπουδές Ελλήνων σε μέτρια πανεπιστήμια του εξωτερικού; Αν θέλει κάποιος να πάει στο Harvard, το MIT ή το LSE ας πάει!!! Οι άλλοι θα μείνουν εδώ!!! Θα φέρουμε και ένα σωρό Βαλκάνιους!!! Και τα σχολεία ας τα κάνουν ολοήμερα. Οι εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια πρέπει να καταργηθούν!!!
12. Κατάργηση επαγγελμάτων που ανήκουν στο 1904, του τύπου “Συμβολαιογράφος“. Αφού μπορεί κι ο δικηγόρος να την κάνει τη δουλειά, γιατί θέλουμε συμβολαιογράφο; Μας περισσεύουν ή πρέπει να διατηρήσουμε κάποιον απλά και μόνο επειδή πήρε το πτυχίο του; Ταυτόχρονα (προφανώς) πρέπει να γίνει και το άνοιγμα επαγγελμάτων τύπου φαρμακοποιών, όποιος έχει πτυχίο πρέπει να έχει την δυνατότητα να ανοίγει και φαρμακείο.
13. Αυτοματοποίηση διαδικασιών για την δημιουργία εταιριών. Γιατί έχουμε 15 είδη εταιριών; ΑΕ, ΕΠΕ, ΟΕ, κλπ; Αν χωριστούν σε 2 είδη, μικρές και μεγάλες θα είναι εύκολα κι απλά. Επίσης, η ίδρυση εταιρίας πρέπει να είναι 1 click σε μια σελίδα στο internet. Τίποτε άλλο, τα λοιπά έξοδα (συμβολαιογράφος, επιμελητήρια, κλπ) πρέπει να φύγουν από τη μέση άμεσα! Είναι εξωφρενικό το κόστος και η γραφειοκρατία που ενισχύει και το “λάδωμα” στην χώρα μας!
14. Ιδιωτική διοίκηση σε δημόσια εταιρία. Τι κι αν είναι δημόσια εταιρία ο ΟΣΕ; Αν δεν μπορείς να τον ελέγξεις πάρε έναν manager από τον ιδιωτικό τομέα και βάλτον υπεύθυνο! Θα κριθεί εκ του αποτελέσματος κι αν κλέψει, έχεις κάθε άνεση να τον βάλεις στα κάτεργα!
15. Κατάργηση της στρατιωτικής θητείας. Ας κάνουμε ένα σώμα σαν την λεγεώνα των ξένων: Να είναι ετοιμοπόλεμο για να προασπίζει τα συμφέροντα της χώρας!!! Τι να το κάνω να πηγαίνουμε έτσι κι αλλιώς σε κάθε πόλεμο γιατί μας αναγκάζουν οι “ξένοι” σαν ειρηνευτική δύναμη από την μία και να μην “παίρνουμε” ποτέ τίποτα, κι από την άλλη να είναι μέτρο καταπολέμησης της ανεργίας οι στρατιωτικοί; Και οι φαντάροι που κοσμούν τα στρατόπεδα… ΕΛΕΟΣ. Αυτοί είναι εργατικό δυναμικό που ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ.
16. Απλοποίηση των διαδικασιών δόμησης και λίγη διαφάνεια στις πολεοδομίες. (Αυτό όμως πάει χέρι-χέρι με την ανεξαρτητοποίηση της δικαιοσύνης…)
17. Οι μισθοί στον δημόσιο τομέα πρέπει να χαμηλώσουν απελπιστικά. Δεν είναι λογικό να πληρώνεται αδρά ένας δημόσιος υπάλληλος χωρίς πίεση για αποτέλεσμα και να πληρώνεται πενιχρά ένας ιδιωτικός υπάλληλος. Την αφρόκρεμα την παίρνει εδώ και χρόνια το δημόσιο και την αδρανοποιεί. Αν πέσουν οι μισθοί στο δημόσιο και μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές οι μισθοί θα ανέβουν, η ανταγωνιστικότητα των Ελληνικών επιχειρήσεων θα ανέβει και θα δημιουργηθεί ένας ορθολογικός κύκλος…
18. Τέλος, ένα ακόμη σημαντικό για την δημοκρατία θα ήταν ένα “φεουδαρχικού” τύπου κράτος. Το 70% του εισοδήματος μιας περιοχής καλό θα ήταν να το διαχειρίζεται άμεσα ο Δήμαρχος/Νομάρχης (και μόνο Νομάρχη να είχαμε, σιγά το μέγεθος των Ελληνικών νομών…) και το υπόλοιπο να κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου θα αποφασίζουν που και πως θα το χρησιμοποιήσουν.

Υπάρχουν κι άλλες αλλαγές που θα βοηθούσαν την χώρα να κινηθεί προς το καλύτερο. Αν θέλετε συμπληρώστε, αλλά αν δεν γίνουν όλα αυτά μαζί, δεν βλέπω τρόπο να βγει η χώρα από την κρίση.

Για την ώρα, ότι φορολογικούς συντελεστές και να βάλουν ότι και να αυξήσουν, έχει σταματήσει να κινείται χρήμα στην χώρα μας. Δεν μπορείς να πάρεις τίποτε από κάποιον που δεν έχει να σου δώσει.

1. Δεν έχω καθόλου καλή εντύπωση για τους Δημοσίους Υπαλλήλους στην Ελλάδα. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αντί-παραγωγικότητας [↩]

Apple's iPad

Πριν από λίγες ημέρες έγινα ένας ακόμη κάτοχος του καινούριου Apple toy, του iPad¹ !!!

Σαν καλό Apple fan-boy αποφάσισα να το αγοράσω πριν έρθει στην Ελλάδα. Μιας κι έχουμε κρίση αποφάσισα να ακολουθήσω τις καθόλα νόμιμες διαδικασίες αγοράς, πράγμα που σημαίνει ότι θα πλήρωνα το κάτι παραπάνω. Το πόσο παραπάνω, ομολογώ πως, αν το γνώριζα από την αρχή, δεν υπήρχε περίπτωση να το αγοράσω. Μου βγήκε κυριολεκτικά ο κούκος αηδόνι.

Η όλη προσέγγιση αγοράς ήταν προφανώς λάθος. Πρώτον πλήρωσα 2 φορές Φ.Π.Α. σε Ελλάδα και Η.Π.Α. καθότι έβαλα έναν γνωστό μου να το αγοράσει από κατάστημα Apple Store στις Η.Π.Α. . Έπειτα δεν υπολόγισα καθόλου το τελωνείο, ενώ θα έπρεπε. Παρόλα αυτά πρόχειροι υπολογισμοί μου, έθεσαν το τελωνείο στα 80 € ενώ τελικά ήταν 250 € σύμφωνα με τον τελευταίο νόμο που άλλαξε… Πριν από 4 ημέρες όπως μου είπε η κοπέλα της UPS. Τα μεταφορικά για ένα iPad 32 GB WiFi + Apple Travel Kit με express delivery + insurance για μέγιστη ασφάλεια κόστισαν 213 USD. Αν βάλετε και τα paypal fees το αποτέλεσμα είναι ολίγον τι εξωφρενικό. Οπότε το να αγοράσεις έναν καθόλα νόμιμο iPad, είναι απελπιστικά ακριβό, μην το δοκιμάσετε.  Το σύνολο είναι περί τα 1.090 EUR για ένα WiFi iPad 32 GB αξίας 599 USD. Στο σύνολο είναι μεταφορικά και τελωνείο².

Κι αφού την έφαγα τη λυπητερή και δεν με βλέπω να πηγαίνω διακοπές μακρυά το καλοκαίρι, ας πάμε σε μια μίνι παρουσίαση του gadget.

Από εξωτερική εμφάνιση, κυριολεκτικά σκίζει, ενώ όπως αναφέρουν οι πηγές ο A4 επεξεργαστής είναι εκπληκτικά γρήγορος! Αν ασχοληθείς με το iPad 40 λεπτά και πιάσεις το iPhone στα χέρια σου, σου φαίνεται κακή απομίμηση! Είναι αρκετά βαρύ για να το κρατάς μονίμως στα χέρια σου, αλλά δεν είναι καθόλου δυσάρεστο σε αίσθηση.

Πιστεύω ότι είναι το καλύτερο μέσω για να διαβάζεις online articles. Καλύτερο κι από τον iMac μου καθώς μπορείς να το κανείς με άνεση, ειδικά το application Reuters New Pro το οποίο για την ώρα είναι δωρεάν είναι εκπληκτικό. Για την ώρα δεν έχω δοκιμάσει παιχνίδια.

Δυστυχώς τα άσχημα, αρχίζουν με το configuration: Λόγο του ότι η πιστωτική μου κάρτα στο AppStore είναι Ευρωπαϊκής προέλευσης δεν μπορώ να εγκαταστήσω την σειρά προγραμμάτων iWork (Pages, Numbers, Keynote) και το πρόγραμμα iBooks μέσα από το οποίο ένας Αμερικανός κάτοχος iPad έχει πρόσβαση σε 30.000 δωρεάν βιβλία! Για το δεύτερο “πρόβλημα” υπάρχουν κάποιες δωρεάν εναλλακτικές λύσεις όπως για παράδειγμα το WattPad App, μέσα από το οποίο μπορείτε να βρείτε όλους τους γνωστούς τίτλους από το Project Guttenberg. Παρόλα αυτά το look & feel αρχείο plain text είναι κάκιστο για μια τέτοια συσκευή.

Για να προσπεράσουμε και το πρόβλημα του iWork, δυστυχώς πρέπει να καταφύγουμε σε jailbreak και torrents, από όπου μπορούμε να κατεβάσουμε το iWork για iPad. Πριν μπορέσετε να το εγκαταστήσετε με ένα απλό drag n drop στο iTunes θα χρειαστεί να κάνετε jailbreak το iPad που φοράει iPhone OS 3.2 με το Spirit. Είναι πολύ εύκολη διαδικασία. Αφού το κάνετε αυτό θα πρέπει να προσθέσετε στα cydia sources το http://Cydia.hackulo.us κι από εκεί να εγκαταστήσουμε την εφαρμογή AppSync. Η εφαρμογή AppSync θα φροντίσει έτσι ώστε να προγράμματα .ipa (Pages, Numbers, Keynote) να εγκατασταθούν χωρίς προβλήματα στο πλέον jailbroken iPad. Ως προς το που θα βρείτε το iWork, φήμες λένε ότι κυκλοφορεί σε διάφορα torrent websites, όπως το brokenstones…

Βέβαια εάν το κάνετε αυτό δεν θα σας καλύψει άλλο η εγγύηση της Apple, αλλά με ένα απλό restore μπορείτε να επαναφέρετε το iPad στην αρχική του κατάσταση, οπότε δεν σας πιάνει. Φυσικά αν ζείτε στην Ελλάδα, δεν νομίζω να σας απασχολεί και πολύ η εγγύηση, διότι έτσι κι αλλιώς δεν έχει έρθει από τον επίσημο διανομέα πρώτον, και δεύτερον κι όταν έρθει η υποστήριξη θα είναι Ελληνικού τύπου.

Η γενικότερη αίσθηση είναι ότι το iPad αποτελεί ένα εξαιρετικό gadget ικανό να πάρει μερίδιο αγοράς από τα NetBooks³ αλλά σε καμία περίπτωση από τα laptops. Ακόμη δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα ως προς το τι και πως θα το χρησιμοποιήσω. Είναι πολύ ευχάριστο να το έχεις στο κρεβάτι, δεν έχει Facebook app – πολύ σπαστικό πράγμα – δεν έχει και πολλά άλλα applications που έχω στο iPhone ενώ άλλα που υπάρχουν  πρέπει να τα πληρώσω 2 φορές απλά κατεβάζουμε τις εκδόσεις για iPad δωρεάν!!!Τα iPhone Apps στο iPad είναι πολύ άσχημα για σοβαρή χρήση.

Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε το iPad να αντικαταστήσει το Macbook που έχω στο γραφείο. Είναι πολύ κλειστό κι επειδή έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ να συνδεθώ στο AppStore είναι εμμέσως πλην σαφώς ανάγκη ή να γίνει κάτι μέσω jailbreak ή να βρίσκομαι στον iMac όπου έχω το iTunes Account μου για να κατεβάσω οτιδήποτε καινούριο.

Δεν είναι κάτι παραπάνω από αυτό που περίμενα, εντυπωσιακό, όμορφο δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να είναι χρήσιμο. Θα προσπαθήσω να το χρησιμοποιήσω στο γραφείο και σε άλλες εργασίες για να δω αν τελικά μπορεί να κάνει δουλειά ή πρόκειται απλά για ένα σπιτικό gadget, ίσα ίσα να δείξουμε ότι ξοδεύουμε και χρήματα σε μαλακίες…

1. Ο πρώτος έχω την εντύπωση πως ήταν ο PiratXΈλληνας κάτοχος. Το review για το iPad με πολλές λεπτομέρειες μας το χάρισε ο Thrilos [↩]
2. Για τελωνείο χρεώθηκε CHF 37% της αξίας του πακέτου, μαζί με τα μεταφορικά παρακαλώ! [↩]
3. Προσωπικά δεν με βόλεψε ποτέ το Acer Aspire One D250 που έχω, παρά μόνο για πειραματισμούς [↩]

Πριν από μερικές ημέρες, μου συνέβη κάτι ασύλληπτο. Θα ήθελα να το μοιραστώ με τους αναγνώστες του ιστολογίου μου. Αν είχα διαφορετικά ακούσματα, διαφορετικές εμπειρίες και ερεθίσματα θα το θεωρούσα ένα ασήμαντο, μεμονομένο γεγονός.

Καθώς περπατούσα με τον φίλο μου έξω από το δημαρχείο Δράμας, ένας ζητιάνος μας ενόχλησε ζητώντας επίμονα χρήματα. Αρχικά τον αγνοήσαμε. Παρόλα αυτά, ίσως επειδή είχαμε καλή διάθεση, χαμογελούσαμε, μιλούσαμε έντονα, ή ήμασταν αρκετά καλά ντυμένοι για πρωινές ώρες, μας πήρε από πίσω. Αφού μας ακολούθησε για περίπου 15 μέτρα, ζήτησα στον φίλο μου να του δόσει κάτι, για να σταματήσει ο ζητιάνος την «καταδίωξη». Ο φίλος μου συμφώνησε και μην έχοντας κέρματα, έβγαλε 5 € και τα έδωσε στον ζητιάνο. Οπότε κι έγινε το απίστευτο… Ο ζητιάνος αφού ρίχνει μια γρήγορη ματιά στα
5 € μας λέει με εκνευρισμένος ύφος: «Τι; Μόνο αυτά;», έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Έφυγε όταν του τα ζητήσαμε πίσω!!!

Τελικά, τι γίνεται σε αυτήν τη χώρα δεν έχω καταλάβει ακόμη!

Location:Drama,Greece

This easter I stayed home. Last easter too. Easter at home sucks, big time. Okay, first thing first… Easter in Greece consists of the following things: Watching old movies – especially “Jesus from Nazareth” - eating anything but meat and derivatives - I never made it for an entire week, this time is no exception of course – skew a lamb on Sunday to celebrate Jesus and all these boring staff. Wait there is more, in theory you have to go to the church and listen some naive, right-wing speech from a mid-school preacher with no idea of sociology, politics, psychology or maths for what matters… Then, there’s this entire thing with the relatives. It’s widely known that you can’t choose your relatives. Well there is a good reason for that! If we could choose our relatives they would be considerably less…

So what remains? Except from you getting more weight, not much. But wait!!! Yes, wait again! We don’t live in Athens!! We live in a small country city!!! Since we are “a” modern town we don’t have universities here, so we expect people who left for universities or in order to find a decent job come back for hollydays, so it’s a good opportunity to see people you don’t usually see every day.

The problem is that the place remains the same, which adds an utterly bored theme to the already fucked up situation. Now that I’m thinking of it, it’s boring to see the same faces, listen the same answers to the same questions.

The only solution I can come up with is leave the fucking town while you can. Yes, organise your self with a couple of friends and leave!

After 12 o’clock, the religious ceremony is over. We will come home, eat a chicken soup then hang out with our friends. Try to have good time and note the word “try“. Rarely you have good time, when it’s holly-days. This is mostly true, when you pass over 25 and you’re relatively independent from your parents or tutors and you can go out and have fun every fucking day of the 365 and a half.

Then, there’s this fine collection of candles that goes out every year at the same and date to celebrate the rise of Christ from the dead. Okay, so imagine like 2.000 people holding a candle with FIRE on it. How many are the chances of someone NOT getting on fire? Well, considering that the IQ of most people is approximate to 80 here, if “n” is the number of possibilities for someone NOT getting on fire, “n” is converging to zero. If you listen the conversations taking place at the spot, you will agree on the IQ avg!

The one thing I never understood, although I steadily do it every “this time of the year” is the bars that we choose to dump ourselves like chickens. I mean, it’s the culmination of irony: We prepare ourselves for about 40 minutes or – for mens – 2 hours maybe more – for women – to go and stuck in a small bar that was made to hold half the people it has. So we cross each other foot, avoid cigarettes, the waiter who is acting like a moving bomb, holding about 3 lt of several alcoholic liquids – If you are *lucky* you get the wine glass of wine on the new Gucci sark you spend your pay-check on – and when you’ve done all that… There you go! You face the girl with whom you slept a couple of days earlier without clearly explaining that this was not meant to be a relationship… And you change like what? 5 colours in a raw, try to be nice because hey, this is a small city and it’s really unprofessional to act like a bastard. After all she has friends that you don’t want to know that you slept with her, so you just play nice, but your temper is about to explode. So, while you feel like Dexter¹ when he fails to capture the victim and complete the kill, you have to salute all the dear friends and the friends of friends because HEY!! YOU MADE IT!! You reached this holly table where you will be stuck all night wondering why the fuck you’re not sleeping or how the hell you’re going to reach the toilet and then get back before the clock shows 6 a.m. .

There’s a good part though. Tomorrow we will go to a family friend’s house, whose cooking is the finest! So we will happily kill our selfs eating like porks. I like it, can’t wait actually, because it’s the only really good part that stays the same every fucking year.

Don’t get me wrong, I loved this ritual for years but now I’m just repelled to the idea of having a night like this. I love well dressed people and I spent money on Gucci jackets just because I found them beautiful. Yes I love fast cars and fancy ladies with long legs and tight assess accompanied by a sweet, sexy or just plain beautiful face. But, Jesus, I’m too old for this. I’ll get the ladies and the cars and all the glamorous environment a regular day when the expectations will be low and the actual happenings will be interesting.

The good thing though is that, I’m too old to create my own fate, so If it’s boring I just say “bye” with the same lightning speed I say “hi” and change place or bar. If this does not work for three times, there’s always my bed waiting along with a fine reading.

1. It’s one of my favourite series – should I be alarmed? – check out wikipedia for more. [↩]