Η άποψη ενός άσχετου στα αγροτικά αιτήματα

Ένας μικρός πρόλογος είναι αναγκαίος εδώ. Δεδομένου του ότι, το να κλείνεις του δρόμους είναι αντισυνταγματικό, δεν συμφωνώ σε καμιά περίπτωση με το κλείσιμο των δρόμων. Είναι ξεκάθαρος εκβιασμός. Οι περισσότεροι από αυτούς, ψήφισαν το κόμμα της κυβέρνησης και στην ώρα “της κρίσεως” δεν συμφωνούν με την άποψη της πλειοψηφίας. Δεν είναι δημοκρατία, είναι “αγροτο-κρατία”, “λιμενεργατο-κρατία”, κλπ.

Επίσης να αναφέρω ότι δεν είμαι ειδικός στο θέμα των αγροτών και κρίνω τα αγροτικά ζητήματα με την άγνοια που περιβάλει έναν μέσο Έλληνα πολίτη. Παρόλα αυτά, υπήρξαν στιγμές στο παρελθών που η επιχείρηση μου πλήρωσε πάρα πολύ ακριβά τα “καπρίτσια” των αγροτών.

Φυσικά, είμαι ανοιχτός σε οποιοδήποτε σχετικό σχόλιο, ανάλυση ή άποψη περί οποιουδήποτε από τα ζητήματα που εγείρουν οι αγρότες.

* Μη διαχωρισμό των αγροτών σε κατά κύριο επάγγελμα και μη.
Αν έχω έναν κήπο, ή ένα στρέμμα στο χωριό και βγάζω ντομάτες, είμαι αγρότης, κι απολαμβάνω όλα τις προνομιακές συνθήκες που απολαμβάνει ένας αγρότης; Είναι δυνατόν να ζητούν κάτι τέτοιο; Καταλαβαίνω ότι κάποιοι αγρότες, κάνουν περισσότερες από μια εργασία. Δεν συμβαίνει μόνο με τους αγρότες. Πιστεύω πως είναι κάτι αρνητικό για την πλειοψηφία των αγροτών, κυρίως των επαγγελματιών αγροτών.
Το ερώτημα “πως μπορούμε να καθορίσουμε τον επαγγελματία αγρότη;” πιστεύω πως απαντάτε μόνο του, όταν το 55-60% του ετήσιου εισοδήματος προέρχεται από την αγροτική εργασία.

* Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος και εγγυημένες τιμές στα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα.
Αυτό είναι άδικο για όλες τις άλλες κοινωνικές ομάδες. Δεν μπορεί να υπάρχουν εγγυημένες τιμές σε αγροτικά προϊόντα την στιγμή που δεν αποτελούν είδη πρώτης ανάγκης, όπως π.χ. τα φάρμακα. Άλλωστε το ίδιο το κοινωνικοπολιτικό σύστημα προστάζει διαφορετικά, η ελεύθερη οικονομία έχει αρνητικά. Ένα από αυτά είναι ακριβώς οι ανταγωνιστικές τιμές, τις οποίες απολαμβάνει το ευρύ φάσμα τις κοινωνίας, οι καταναλωτές.

* Προστασία της ντόπιας παραγωγής από ομοειδή εισαγόμενα.
Δεν γίνεται για λόγους που εξήγησα ποιο πάνω. Τηρουμένων των αναλογιών το μόνο που θα μπορούσε να γίνει είναι μια καμπάνια περί Ελληνικής παραγωγής προϊόντων. Παρόλα αυτά, δεν αποτελεί ασφάλεια για τους αγρότες, ούτε για καμία άλλη κοινωνική ομάδα, μια τέτοια προσέγγιση. Πρέπει να προσφέρουν κάτι παραπάνω, είτε σε ποιότητα είτε σε τιμή, να διαφοροποιήσουν τα προϊόντα τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνουν ελκυστικά για την αγορά, στις τρέχουσες οικονομικές και πολιτικές συνθήκες.

Σε αυτόν τον τομέα θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά το κράτος παρέχοντας την απαραίτητη πληροφόρηση, σε προσιτή μορφή μακρυά από γραφειοκρατικά συμπλέγματα, για να προετοιμάσει τον αγροτικό πληθυσμό τις δυναμικές τις ελεύθερης οικονομίας.

* Σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και κατάργηση όλων των «νόμιμων» και «παράνομων» παρακρατήσεων.
Δεν μπορώ να κρίνω γιατί γνωρίζω πολύ λίγα σχετικά με το πως λειτουργεί το σύστημα των αγροτικών επιδοτήσεων.

* Μείωση του κόστους παραγωγής με κατάργηση του ΦΠΑ σε εφόδια και μηχανήματα και των φόρων στο πετρέλαιο κίνησης, με μείωση των επιτοκίων της ΑΤΕ και επιδότηση βασικών αγροτικών εφοδίων κ.α.΄
Συμφωνώ στην μείωση επιτοκίων της ΑΤΕ καθώς και στην εξωφρενική πολιτική παρακράτησης διαφόρων εξόδων που βαφτίζονται αυθαίρετα από αυτήν. Σε ότι αφορά το ΦΠΑ δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να είναι για το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρων, δεδομένου του ότι στην Ελλάδα υπάρχουν είδη πολλές κοινωνικές ομάδες που απολαμβάνουν εξαιρετικά προνομιακά μέτρα.

* «Πάγωμα» των αγροτικών χρεών για τρία χρόνια και παραγραφή όλων των πανωτοκίων.
Ολόψυχα, ναι. Κι όχι μόνο για τους αγρότες, θα έπρεπε και οι εμπορο-βιοτέχνες, να κλείσουν τους δρόμους ΑΝ οι αγρότες καταφέρουν να αποσπάσουν αυτό το μέτρο από την κυβέρνηση.

* Πλήρη ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κίνδυνους, με αποκλειστικά δημόσιο ΕΛΓΑ που θα επιχορηγείται από το κράτος και άμεση αντιμετώπιση των χρεών του.
Δεν συμφωνώ. Τι θα κάνουμε δηλαδή, μια δεύτερη ομάδα δημοσίων υπαλλήλων; Βρέξει χιονίσει θα πληρωθούν; Όχι και πάλι όχι. Κάθε δουλειά έχει τα ρίσκα της. Ένα τέτοιο μέτρο ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για πολλές ομάδες ελ. επαγγελματιών.

* Μη φορολόγηση των χωραφιών.
Το ίδιο με παραπάνω. Απλά “δεν γίνεται”.
* Μείωση του χρόνου σύνταξης στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες, καθώς και τη μεταφορά δικαιώματος της σύνταξης από τον αποθανόντα αγρότη σύζυγο στη σύζυγο και διπλασιασμό της ελάχιστης αγροτικής σύνταξης.
Δεν γνωρίζω πόσο είναι η αγροτική σύνταξη. Το θέμα των συντάξεων αγροτικών και μη, είναι εξωφρενικά άδικο στην Ελλάδα. Αν θέλουν να κάνουν ένα καλό στην κοινωνία ας απαιτήσουν αλλαγή του ασφαλιστικού συστήματος, κυρίως του μέρους που αφορά τους δημοσίους υπαλλήλους, που παράγουν 0, πληρώνονται 100 και παίρνουν σύνταξη για 200.

Related posts:

1. Το αδιέξοδο ενός δεξιό φιλελεύθερου ψηφοφόρου! Πολύ καλό το άρθρο του Papo. Βέβαια το έργο το...

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Tags: αγρότες, κοινωνικά, οικονομία, Πολιτική