Convalesco

Την αφορμή γι αυτό το post την παίρνω από την συζήτηση που έλαβε χώρα στο “reality-tape” blog, στο άρθρο “Καινοτομία και Σιωνισμός“. Η απάντηση που δώσαμε δύο σχολιαστές στον Tassos, τον αρθρογράφο, δεν ήταν ικανοποιητικές γι αυτό θα προσπαθήσω να δώσω μια εκτενέστερη απάντηση στο blog μου, καθότι ένα τόσο μεγάλο κείμενο, δύσκολα το κατηγοριοποιούν ως… σχόλιο.  Θα ήταν προτιμότερο να διαβάσει κάποιος το άρθρο, για να μην σχηματίσει άποψη από την μικρή σύνοψη που θα ακολουθήσει. Η σύνοψη λοιπόν έχει ως:

Το Ισραήλ έχει αντιγράφοντας το πανεπιστημιακό μοντέλο των Η.Π.Α. έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια σειρά από επιτυχημένες startups στον χώρο των καινούριων τεχνολογιών. Ο στρατός βοήθησε σημαντικά σε αυτό. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει και στην Ελλάδα, στον χώρο της “πράσινης ενέργειας“.

Η γρήγορη απάντηση είναι “η παιδεία“. Η λίγο μεγαλύτερη απάντηση είναι: Στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει σαφώς ευκολότερα πράγματα, πως μπορούμε πραγματικά να συζητάμε για κάτι τέτοιο; Η ρίζα όλων των κακών είναι η παιδεία. Πάντα ήταν και πάντοτε θα είναι.

Η στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα, αυτή καθεαυτή είναι απλώς ένα έξοδο. Αν αναλογιστεί κανείς, πόσους υψηλόβαθμους στρατιωτικούς έχουμε σε αναλογία με φαντάρους, ο αριθμός είναι γελοίος. Υπάρχουν στρατόπεδα με δύο αντισυνταγματάρχες και δέκα φαντάρους. Σε έναν αντισυνταγματάρχη αναλογούν περίπου 400 φαντάροι¹, πράγμα που σημαίνει ότι οι στρατιωτικοί αντιμετωπίζονται περισσότερο ως τρόπος καταπολέμησης της ανεργίας κι όχι ως Εθνική άμυνα.

Οι φαντάροι στα περισσότερα σώματα, ασχολούνται με μια εκπαίδευση η οποία δεν εναλλάσσεται σχεδόν καθόλου, ενώ τις περισσότερες φορές ο φαντάρος έχει ανόητο ρόλο συντήρησης στρατοπέδου. Ναι, υπάρχουν στρατόπεδα που δεν κλείνουν με την δικαιολογία ότι πρέπει να τα συντηρήσουμε. Ας πούμε ότι ο φαντάρος αντιμετωπίζεται ως… καθαρίστρια.

Αν και οι περισσότεροι ορθολογικοί πολίτες και bloggers είναι υπέρ της κατάργησης της στρατιωτικής θητείας, υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίος, στρατιωτικοί και πολιτικοί αναφέρουν ότι δεν μπορεί να μειωθεί κι άλλο. Ένας συχνός λόγος, είναι το ΝΑΤΟ. Πρέπει ο αριθμός φαντάρων να είναι μεγαλύτερος από ένα άγνωστο νούμερο. Δεν γνωρίζω αν στέκει ως επιχείρημα διότι μέλος του ΝΑΤΟ είναι και η Εσθονία με περίπου 1.300.000 πληθυσμό.

Από οικονομικής άποψης ο στρατός είναι ένα τεράστιο έξοδο. Τόσο οι στρατιωτικοί όσο και οι φαντάροι είναι πλήρως αντιπαραγωγικοί. Το Ελληνικό κράτος στερείτε χιλιάδων δυνητικά φορολογούμενων Ελλήνων για 12 μήνες. Οι στρατιωτικοί περνούν ολόκληρη καριέρα χωρίς να κάνουν κάτι παραγωγικό για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, χωρίς να σημαίνει ότι δεν κάνουν αυτό για το οποίο πληρώνονται. Απλώς οι εργασίες που καλούνται να εκτελέσουν σε καθημερινή βάση είναι κυρίως εργασίες συντήρηση ενός σαθρού συστήματος.

Παλαιότερα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ο στρατός θα ήταν η πρώτη εμπειρία μακριά από το σπίτι, γονείς κλπ. Σήμερα δεν ισχύει κάτι τέτοιο για τους περισσότερους νέους που φεύγουν από το σπίτι τους για να σπουδάσουν, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό.

Θα έλεγα μάλιστα ότι ο Ελληνικός στρατός είναι από τα ποιο διεφθαρμένα, πολιτικοποιημένα κομμάτια της Ελληνικής κοινωνίας. Όλα γίνονται αρκεί να ξέρεις κάποιον. Φτάνει ένας ανώτερος να σου κάνει την ζωή κόλαση. Το ρητό “ήμαστε όλοι ίσοι απέναντι στους νόμους” δεν ισχύει σε καμιά περίπτωση και το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνει ένας Έλληνας πηγαίνοντας, τουλάχιστον στα λιγότερο σκληροπυρηνικά σώματα, είναι ότι άμα γίνει πόλεμος, πιθανότατα θα ήμαστε απροετοίμαστοι. Δεν αναφέρομαι τόσο στους φαντάρους όσο στους στρατιωτικούς, τα λεγόμενα στελέχη.

Προσωπικά η ιδέα και μόνο ενός πολέμου, με αρρωσταίνει κι αυτό γιατί έχω το διανοητικό επίπεδο για να δω την πλήρη εικόνα και να κάνω μια ανάλυση τύπου: λόγου-αιτίας. Επίσης δεν είμαι τόσο αθώος ώστε να πιστέψω ότι ένας πόλεμος το 2009 θα γίνει για το τρίπτυχο:  θρησκεία, πατρίδα, οικογένεια. Οι πόλεμοι γίνονται μόνο για χρήματα κι εξουσία. Συνήθως οι κύριοι υποστηρικτές των πολέμων είναι σε τοποθεσίες δεκάδες χιλιόμετρα μακρυά από την πρώτη γραμμή. Μάλιστα κάποιοι ήρωες, όπως ο κ. Μιτσοτάκης π.χ. δίνουν και δακρύβρεχτες συνεντεύξεις για το πόσο άσχημα ήταν στην εξορία. Αργότερα καταλαβαίνεις ότι εξορία για μια τέτοιου μεγέθους οικογένεια σημαίνει βίλα με έξι υπνοδωμάτια στο Παρίσι. Οπότε, απλά δεν είμαι ο κατάλληλος για του μιλήσεις για πόλεμο…

Το ηθικό του πράγματος είναι ανεκδιήγητο. Πως μπορείς να από οποιονδήποτε να στερήσεις 12 μήνες από την ζωή του χωρίς να τον ρωτήσεις εάν θέλει. Εννοείτε πως είμαι υπέρ των επαγγελματιών φαντάρων και μόνο. Εννοείτε πως βρίσκω πιο χρήσιμη την κοινωνική υπηρεσία, όπως κάνουν σε πολιτισμένα κράτη.

Στον αντίλογο υπάρχει η γεωπολιτική κατάσταση της Ελλάδος. Η άλλες Ευρωπαϊκές χώρες δεν συνορεύουν με την Τουρκία και τα Σκόπια, με αποτέλεσμα να μην χρειάζονται την άμεση επαγρύπνηση που χρειαζόμαστε εμείς ως χώρα. Υπάρχουν σημαντικά ζητήματα όπως η καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης στα οποία θα έπρεπε να βοηθά περισσότερο η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτές είναι μέσες-άκρες οι απόψεις μου για το θέμα του στρατιωτικού. Παρόλα αυτά, στην Ελλάδα υπάρχει διαφθορά σε επίπεδα που, προφανώς, δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ. Υπάρχει τόση διαφθορά και αδιαφορία στην καθημερινή ζωή, που είναι δύσκολο να εστιάσει κάποιος το πρόβλημα σε έναν και μοναδικό κάδο: Δημοσιονομικό, Ασφαλιστικό, Στρατιωτικό, κλπ.

Παρόλα αυτά, προσωπικά, πιστεύω ότι το χειρότερο είναι το εκπαιδευτικό. Διότι από την στιγμή που τα παιδιά μαθαίνουν να σκέφτονται με συγκεκριμένο τρόπο από το λύκειο, πως θα αλλάξουν αργότερα; Επίσης, οποιαδήποτε πρωτιά σε όποιον τομέα απαιτεί έρευνα. Η έρευνα γίνεται πρωτίστως στα πανεπιστήμια. Στην Ελλάδα είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Δεν φταίνε οι φοιτητές γι αυτό. Κανείς δεν πιστεύει ότι λείπει η ευφυΐα από το Ελληνικό δυναμικό. Λείπουν οι συνθήκες, οι οποίες με την παρούσα κατάσταση είναι τουλάχιστον ανόητο, να πιστέψει κάποιος ότι θα αλλάξουν προς το καλύτερο στο μέλλον.

Στην Ελλάδα του 2009, ένας φοιτητής καταλαβαίνει από νωρίς ότι πρέπει να μπει σε κάποιο κόμμα – παράταξη για να πετύχει πιο εύκολα όποιον στόχο βάλει. Από μια κοπέλα έως ένα μάθημα. Όταν τελειώσει την σχολή, κι αφού έχει κατανοήσει ότι ο έξυπνος είναι αυτός που ρίχνει τους άλλους για να φτάσει στον στόχο του χωρίς να ιδρώσει, βγαίνει στην κοινωνία η οποία τον καλοδέχεται συνήθως με μια θέση στο δημόσιο. Η elite των Ελληνικών οικονομικών σχολών, θα εργαστεί στο δημόσιο, διότι συγκεντρώνει τα περισσότερα μόρια. Μπαίνοντας λοιπόν σε μια κρατική τράπεζα ή υπηρεσία (ΣΔΟΑΕ κλπ), ο εγκέφαλος του μπαίνει σε idle mode διότι αλλιώς μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο είδη υπάρχων κατεστημένο, το οποίο θα τον θάψει ζωντανό αν προσπαθήσει να κάνει οποιαδήποτε διαφορά. Μαθαίνει κι εκεί να ενεργεί με γνώμονα το κόμμα που τον στηρίζει από τα πανεπιστημιακά του χρόνια. Η αφρόκρεμα σχεδόν άμεσα αδρανοποιείτε, κι αντί να φέρει την αλλαγή σε όλα τα μήκη του συστήματος, γίνεται η επόμενη γενιά στήριξης του συστήματος…

Για τους λίγους τολμηρούς που θα βγουν στην ζούγκλα που λέγεται ελ. επαγγελματισμός στην Ελλάδα, θα μάθουν γρήγορα ότι εάν είσαι πλήρως νομοταγής δεν υπάρχει περίπτωση να επιβιώσεις. Επίσης θα μάθουν ότι αν δεν κλέβουν την εφορία ή το κράτος, θα τους κλέψει αυτό, με έμμεσους ή άμεσους φόρους, με ασαφή φορολογική πολιτική που επιβραβεύει μονίμως τους… έξυπνους. Οπότε θα πρέπει να πάρει την απόφαση να μπει στον χορό και ή να γίνει έξυπνος ή να παραμείνει για πάντα στην αφάνεια, στηρίζοντας οικονομικά τους εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους των 45-50 ετών καταβάλλοντας εξωφρενικά ποσά σε κρατικές εισφορές και κρατικές υπηρεσίες τις οποίες ποτέ δεν θα απολαύσει.

Σε όλο αυτό το σκηνικό της άκρατης διαφθοράς, η μόνη ελπίδα είναι η παιδεία. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να μας σώσει. Δυστυχώς, τα παιδιά είναι τα μεγαλύτερα θύματα του συστήματος.

Αν ακόμη αναρωτιέται κάποιος, γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει πρώτη σε οτιδήποτε έχει σχέσει με την έρευνα την τεχνολογία και την επιχειρηματικότητα αρκεί να κοιτάξει γύρω του.

1. Μπορεί να κάνω λάθος, δεν θυμάμαι τις αναλογίες πλέον, έχω την εντύπωση ότι είναι 400 αλλά μπορεί να είναι λιγότεροι [↩]