Convalesco

Η ελευθερία και η δύναμη του διαδικτύου έχει αρχίσει να ενοχλεί περισσότερο από όσο πίστευα παλαιότερα. Έτσι έχουν αρχίσει οι εταιρίες, σε όλους τους τομείς, να δείχνουν την πραγματική τους εικόνα. Ας πούμε ότι πέφτουν οι μάσκες. Το διαδίκτυο δίνει βήμα στον οποιονδήποτε να ασκήσει κριτική. Τα έγραψα και στο προηγούμενο post.

Σήμερα όμως διάβασα έναν τεράστιο αριθμό δημοσιεύσεων σχετικών με, το λιγότερο ανόητες, τροπολογίες για να περιορίσουν τον διαδικτυακό λόγο. Όλο και περισσότερο έχω την εντύπωση ότι το πρόβλημα, είναι η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Αρχίζω από το εκπληκτικό post του Μανδραβέλη για το Indymedia στην Καθημερινή. Η ανοησία του ΛΑΟΣ πλέον δεν κρύβεται σε κανένα επίπεδο. Είναι αλήθεια όπως γράφει ο Μανδραβέλης, ότι ο φασισμός έχει παντού ρίζες και στις δύο ακραίες παρατάξεις. Για μια ακόμη φορά η βλακεία των ακραίων παρατάξεων είναι χωρίς φραγμό.

Η άλλη μεγάλη εταιρία των Media που χάνουν σε αξιοπιστία πλέον, ακριβώς επειδή μπορεί κανείς εύκολα να διαβάσει σοβαρή κι εποικοδομητική κριτική μέσω των blogs, φαίνεται στην ανόητη προσπάθεια της Associated Press να κοστολογήσει τα quotes. Θέλει να χρεώνει 12.50 $ για κάθε 5 λέξεις. Αν πρέπει να ασκήσεις κριτική, σε ένα άρθρο χρησιμοποιώντας φράσεις του άρθρου, φαντάζομαι ότι θα σου βγει λιγάκι ακριβό sport.

Στην Γαλλία ο νόμος Hadopi κινδυνεύει να μετατρέψει το Γαλλικό διαδίκτυο σε κόλαση. Οι εταιρίες των ΗΠΑ θα ήθελαν να μετατρέψουν το διαδίκτυο σε service-on-demand με περιορισμένη δυνατότητα πρόσβασης. Φυσικά κάτι τέτοιο θα ήταν το τέλος του διαδικτύου όπως το γνωρίζουμε με πτυχές που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σήμερα.

Ελπίζω κανείς από όλους αυτούς να μην καταφέρει ποτέ να παραβιάσει τις συνταγματικές ελευθερίες μας, αν και η Νέα Δημοκρατία, είδη έχει κάνει αρκετά βήματα προς τα εκεί τελευταία με τις κάμερες και τις βάσεις δεδομένων DNA όπως αναφέρει το Digital Rights.

Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το μέλλον. Αν δεν προστατέψουμε σήμερα, εμείς τις ελευθερίες που μας αναλογούν, φοβάμαι πως κανείς δεν θα το κάνει. Οι εταιρίες, ειδικά οι μεγάλοι συνασπισμοί εταιριών δείχνουν πλήρη αδιαφορία για οποιαδήποτε κοινωνική ευθύνη.

Εφημερίδες δημοσιεύουν συναντήσεις πρωθυπουργών και την επόμενη δεν ζητούν καν συγνώμη για το λάθος, αλλά γι αυτό κανείς δεν ενδιαφέρεται. Αντίθετα αν κάποιος blogger ασκήσει κριτική σε διασημότητα αυτόματα γίνεται υπόλογος για τις πράξεις και τα λόγια του, διότι, δυσφημίζει….

Είμαι πολύ περίεργος να δω πως και που θα τα καταλήξουν όλες αυτές οι προσπάθειες φίμωσης του διαδικτύου. Τα blogs τελικά, έκαναν πολύ δουλειά. Όταν άρχισε η ιστορία με τα blogs στο διαδίκτυο, ήμουν πλήρων ενεργός χρήστης. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έφταναν σε τέτοιο σημείο, ώστε να απειλούν τόσο άμεσα την εξουσία των media και του κατεστημένου. Ίσως τελικά η επόμενη επανάσταση, να είναι μέσω του διαδικτύου…