Convalesco

The King of Pop

I was around six years old when I started listening the first foreign songs. My sisters legacy I guess. Having a four years older sister has it’s positive side. Well for me, actually, it turn out to be all positive.

Her favourite singer was thing, skinny white American guy, named “Michael Jackson“. By that time he was already a huge star but how would I know? Well I did though. In the early 1990 we were still listening to Bad and Thriller hits.

Of course for me growing up with his lyrics, voice and music it was like an idol of sorts. I liked very much his appearance and style in “Bad” video. Of course, I was trying to dance like him, got some moves, never got most of them.

I never stopped listening to his music. Yesterday, to mention an example, I went for my daily quick run on the hill next to my place. On the iPod after Ms Nina’s Sinnerman, the iPod switched to “Don’t stop till get enough“. Michael Jackson was not just a performer. Some of his songs where amazing in my ears. Of course, I’m not a fair judge here, the man was my childhood’s soundtrack, how can I be just? Does it really matter? I really liked songs like “Dirty Diana”, “Smooth Criminal”, “Billy Jean”, “Liberian Girl”, “Give in to me”, “Jam”, “Speed Demon”, “Bad”, etc.

I still remember people on suburbs, friends on mine, dancing like him. Whoever had  a better copy of his moves was the most popular among girls. It’s a bit idiotic with today’s standards, I guess it’s natural, but at the time it was a serious skill, dancing like MJ.

When I start dating girls of course, he already was out of fashion. My strong memories of him and his songs are mostly through my sister. But at that tender age, whatever you listen it sits there for life. I still enjoy his music, like his lyrics and consider him the best pop artist ever along with Madonna.

I admire the artist but I don’t have a clue about the kind of person that he was. A pervert or just different. To tell the truth I was mostly about the second version, but I can’t really tell. He was queer, especially after the release of “Dangerous“, which I loved, he was really queer. For what it matters, he was a living proof that money and success does not mean happiness in any way.

R.I.P. Michael Jackson. You will always be remembered and this is something.

I am not a games fan. Yes I enjoy playing Pro Evolution Soccer 2009 with my friend George on his PS3, but that’s it. I have a couple of games on my iMac but I rarely play with them.

Out of curiosity and low price, I have purchased a couple of games from the Appstore for my iPod Touch. It’s a 1st generation 16 GB iPod Touch, pretty useful if you are on the road often. I never believed that this device will be so useful and time consuming on the airports, trains, cars, etc.

When I bought Need For Speed Undercover for the iPod Touch I thought, hey that’s another wanna-be game. It’s only 5,49 €, how good can this be? Well it is. If you have played the original game on your Macintosh computer or on a Playstation, you will see that it’s very very similar.

The Need For Speed for the iPod Touch takes advantage of the build-in accelerometer to make driving easy. I think that other prodigious racing games are on the way, but NFSu has put the standards on another level. The action is flawless on my 1st generation iPod. You can imagine how will this run on the new iPhone? It will be amazing!

The cars are real and you can still improve and adjust them as you like! You can change the colour of the car, improve the handling, the speed or the nitro supercharger! It takes some time to find the right moves sure, but it’s not that hard to do.

It’s a worthy title for 5,49 € you can’t get so much fun in any other platform, I tell you. A PS3 game will cost you more than 25 USD or 35 EUR. This one costs less than a drink on a Greek night club!

If you have an iPhone / iTouch and you like games give it a go. It will pay back, I promise!

The last few days, I start making exercise on a regular basis. I go to basketball games with my friends and when basketball is not possible, I run across a small hill that is situated almost 3 km from home. There’s a small church there and you can see the entire north part of the city. I like very much doing exercises like push ups, abdominal exercising and various others cardio exercises enjoying the view from the small hill.

The vision is not spectacular, I’ve seen better, but it’s enough to give you the tranquility to free your mind and think about yourself and your issues¹. The bad thing about this specific hill is that you can see too many garbage down the hill. I’d like it much better if it would be clean. But Greece is not Swiss and it will never be, so you can’t expect people to respect a hill. It’s a matter of culture more than anything else after all.

This neighbourhood is as vivid as it can be. You can see children and old people, mostly, walking around all the time, so you’re not actually alone in the fields or anything like it. I like running, with a slow but steady pace. I need to lose some pounds so it’s the best choice for me I guess.

I’d always like adrenaline sports like snowboard, basketball, mountain bikes, jet skiing, track racing, etc. Running though, with some nice R & B music to give me rhythm, makes me relax and feel good. I must regulate my alimentary habits also. It’s not hard to do if you are alone, but these days, almost once every two days we meet with friends and we always east something at night before going to bed. I’ve seen too many people making exercise at least 30 minutes per day for a year or so and still being really fat. They had an excellent physical condition, ready for skiing or biking, but their image was not “optimal”. That’s because the didn’t follow any exact diet. Nutrition quality and bad habits are of importance here!

Running on the this neighbourhood although is relaxing and enjoyable has it’s drawbacks also. It’s not a rare thing to encounter a car or a bike that passes by and pollute the atmosphere. For someone who is walking there, especially with a slow pace, it’s not much of an issue. For me though it’s really unpleasant, because all that smoke goes directly into my chest. I hate the smell of it, not to mention that I have every now and then small asthma attacks when I get tired. I need to get a medicine to breath normally when this happens, so for me clean air is really important. This is the only reason for which I’m considering switching place of exercise.

Running these last days in this open environment, despite all the issues that may rise, it’s by far better than the gym. It’s the direct contact with nature that has no artificial substitute. You relax and enjoy the ride and the view that’s maybe the best part of it all…

1. Everybody has more or less serious issues requiring an answer [↩]

Το Phrack είναι το πιο γνωστό ηλεκτρονικό περιοδικό, e-zine, σχετικά με τις νέες τεχνολογίες και την ασφάλεια υπολογιστικών συστημάτων. Πλέον μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι ανήκει στην σφαίρα του θρύλου. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο Phrack άλλαξαν τον τρόπο σκέψης γύρω από τον τομέα της ασφάλειας των υπολογιστών, των δικτύων αλλά και τον τρόπο σκέψεις και αντίδρασης της κοινότητας των ατόμων που ασχολούνται αποκλειστικά με την ασφάλεια δικτύων.

Η ιστορία του Phrack είναι λίγο πολύ γνωστή στην μικρή μερίδα που ασχολείται με την ασφάλεια υπολογιστικών συστημάτων, αλλά παραμένει άγνωστη για το ευρύ κοινό. Ήταν το 1985 ένας hacker με nickname King Lightning δημιούργησε το συγκεκριμένο περιοδικό. Υπάρχουν πολλές αναφορές σε βιβλία ακόμη και σε comics που σχετίζονται με την παγκόσμια hacking σκηνή που έχουν αναφορές, διαφόρων ειδών, στο συγκεκριμένο περιοδικό.

Το Phrack έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κουλτούρα των απανταχού hackers στον πλανήτη. Άρθρα του όπως για παράδειγμα το smashing the stack for fun and profit του θρυλικού Elias Levy (alias Aleph One) , αποτελούν σημείο αναφοράς για όλους όσους ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα.

Η ασφάλεια υπολογιστών έχει γίνει κάνει τρομακτικά βήματα τα τελευταία χρόνια. Εδώ κι αρκετό καιρό υπάρχουν σε όλα τα λειτουργικά συστήματα δικλίδες ασφαλείας τις οποίες για να τις παρακάμψει κανείς πρέπει να γνωρίζει πολλές κι επί μέρους λεπτομέρειες. Απαιτεί εξαιρετικές ικανότητες και μελέτη. Υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση στα λειτουργικά συστήματα και μια στροφή προς την χρήση του διαδικτύου για οποιαδήποτε υπηρεσία, τα πρωτόκολλα ασφαλείας έχουν τελειοποιηθεί και είναι πλέον δύσκολο να βρεις τρύπες ασφαλείας. Οπότε, το γενικότερο επίπεδο του τομέα της ασφάλειας υπολογιστικών συστημάτων και δικτύων έχει ανέβει κατακόρυφα. Η κρυπτογραφία πλέον βρίσκεται δυνητικά σε κάθε σύστημα σήμερα, ενώ από το 2001 όλα τα συστήματα άρχισαν να υποστηρίζουν τεχνικές όπως: stack randomization, stack protection, position independent executables, PIE deployment, κλπ. Πριν το 2000 τα πράγματα ήταν πάρα πολύ πιο απλά. Η ασφάλεια των λειτουργικών συστημάτων αυξάνετε και αναπτύσσετε χάρη σε άρθρα όπως αυτά που βγαίνουν στο Phrack¹. Άρθρα που περιγράφουν τρύπες ασφαλείας προγραμμάτων, κακές υλοποιήσεις προγραμμάτων ασφαλείας, πρωτοκόλλων επικοινωνίας, κλπ. Φέρνουν στο φως προβλήματα, συχνά και την λύση τους, κι έτσι την επόμενη φορά πρέπει να ξεπεράσουν τον εαυτό τους για να βρουν ένα ακόμη σφάλμα… Είναι σαν τον Tom & Jerry, το παιχνίδι του ποντικιού και της γάτας!

Μετά το 2000 με 2002 αλλάζει αρκετά αισθητά ο γενικότερος τομέας της ασφάλειας καθώς και το ύφος του περιοδικού. Σταματάει να είναι underground, σταματάει σε μεγάλο ποσοστό η χρήση slang γλώσσας και τα άρθρα του αρχίζουν να αποκτούν τεχνικές λεπτομέρειες που τα κάνουν δύσκολα για μια μεγάλη μερίδα. Το Phrack πλέον γίνεται τόπος έμμεσης διαφήμισης των επαγγελματιών πλέον. Κατηγορείτε από πολλούς ότι χάνει την underground ταυτότητα του. Πλέον δεν γράφεται από hackers για hackers αλλά από επαγγελματίες για επαγγελματίες. Αυτές δεν είναι δικές μου απόψεις, είναι οι φήμες που κυκλοφορούσαν, καθώς πολλοί ήταν δυσαρεστημένοι με την ομάδα που ανέλαβε το Phrack. Άλλοι κατηγορούν ακόμη και το επίπεδο των άρθρων, υποστηρίζοντας ότι τα άρθρα του αν και άκρως τεχνικά με αρκετές καινοτόμες ιδέες, δεν έχουν την ίδια απήχηση στον τομέα ασφαλείας υπολογιστικών συστημάτων. Η καινούρια συντακτική ομάδα έχει που αναλαμβάνει έχει πολλά μέλη από την κεντρική Ευρώπη² Μια αλλαγή κουλτούρας, που μαζί της φέρνει και την αλλαγή του ύφους του περιοδικού. Θα ήταν άδικο να πούμε ότι στην αλλαγή αυτή, προς ένα πιο σοβαρό ή σοβαροφανές αν θέλετε περιοδικό, ήταν καθαρά επιλογή της καινούριας τότε, ομάδας πίσω από το Phrack. Ήταν κατά την άποψη μου, οι καιροί περισσότερο που άλλαζαν και λιγότερο η επιλογή της ομάδας δημοσίευσης.

Στο Νο63 η επίμαχη ομάδα, ανακοίνωσε έναν άτυπο διαγωνισμό για το ποιος θα συνεχίσει να εκδίδει το περιοδικό. Το ζητούμενο ήταν να βρεθεί μια ομάδα ατόμων που έχουν την τεχνική κατάρτιση για να κρατήσουν το επίπεδο του περιοδικού ψηλό. Η καινούρια ομάδα, αν και ονομάστηκε “The Circle of Lost Hackers”, πιστεύεται ότι έχει ως κύρια μέλη της, πάλι Ευρωπαίους³ . Το Νο64 ήταν αρκετά επιτυχημένο, στην ίδια γραμμή ποιότητας με τα προηγούμενα.

Πάρα τις κατηγορίες το Phrack συνεχίζει να αποτελεί φάρο και πόλο έλξης γι αυτούς που τους αρέσει αν ασχολούνται με την ασφάλεια υπολογιστών. Τα άρθρα του, αποτελούν ακόμη και σήμερα την κορυφή της τεχνολογίας στο συγκεκριμένο τομέα. Ο λόγος όμως που γράφω όλα τα παραπάνω είναι για να σας πω ότι στο ιστορικό Νο 66 είχαμε 3 Έλληνες αρθρογράφους!!! Το δίχως άλλο η Ελληνική hacking σκηνή δεν έχει γνωρίσει τέτοιες δόξες!

Ένας από αυτούς είναι ο Πάτροκλος Αργυρούδης (argp) ο οποίος δημοσίευσε το άρθρο “Exploiting UMA, FreeBSD’s kernel memory allocator” στο Phrack Νο 66. Όσοι ασχολούνται με το λειτουργικό σύστημα FreeBSD ή γενικότερα με τα συστήματα *BSD στην Ελλάδα γνωρίζουν τον Πάτροκλο, καθότι φανατικός BSD χρήστης.

Τους άλλους δύο δεν τους γνωρίζω προσωπικά ούτε εξ ακοής όμως αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτε⁴. Είναι Έλληνες κι αξίζουν συγχαρητήρια γιατί, έχουν πετύχει κάτι το εξαιρετικό.

Ο δεύτερος είναι ο ithilgore που δημοσίευσε το άρθρο “Exploiting TCP and the Persist Timer Infiniteness“! Και last but not least ο huku από την ομάδα grhack που δημοσίευσε το “Yet another free() exploitation technique“. Αξίζει να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του crew και να διαβάσετε το “Positions“.

Δεν ασχολούμαι καθόλου πλέον με οτιδήποτε έχει να κάνει με την ασφάλεια υπολογιστών. Έχω την εντύπωση ότι αυτοί είναι οι πρώτοι 3 Έλληνες που καταφέρνουν να δημοσιεύσουν κάποιο άρθρο σε αυτό το περιοδικό.⁵. Είναι δύσκολο άθλημα, απαιτεί ικανότητες κι αφοσίωση. Επειδή όμως, ασχολήθηκα παλαιότερα και γνωρίζω τι σημαίνει για έναν παθιασμένο χρήστη να δημοσιεύετε άρθρο σου στο Phrack θέλω να πω συγχαρητήρια λοιπόν στους argp, huku και ithilgore που κατάφεραν αυτό που πολλοί θέλουν αλλά λίγοι μπορούν . Η Ελληνική hacking σκηνή, είναι πιο ζωντανή παρά ποτέ!

1. Εντελώς τυχαία βλέπω ότι στην έκδοση Νο 66 στο profile οι TCLH παίρνουν συνέντευξη από την ομάδα PAX που ήταν αυτή που εισήγαγε την έννοια του stack randomization μαζί με το OpenBSD? Αν ψάξετε στο διαδίκτυο θα δείτε ένα από τα γνωστά flames σχετικά με το ποιος υλοποίησε πρώτος την ιδέα… [↩]
2. Αυτό το γνωρίζω με σιγουριά γιατί παλαιότερα ήμουν μέλος ενός crew… Και είχα πάρει interview για ένα website από τον τότε “υπεύθυνο” στο ircs network [↩]
3. Hint-hint μήπως είναι μέλη από γνωστό Ιταλικό crew το οποία σε ποιότητα άρθρων κάποιες φορές ξεπέρασε και το ίδιο το Phrack? [↩]
4. huku.. hmmm stands for hk@r00thell.org ? If that’s it, “respect bro” you reached the sky I guess ssl-snooooop! [↩]
5. Υπάρχουν αναφορές σε άλλους Έλληνες σε άρθρα του Phrack αλλά ποτέ αρθρογράφος, από όσο γνωρίζω τουλάχιστον [↩]

Ο νόμος HADOPI κρίθηκε αντισυνταγματικός! Κάποια μέλη της αριστερής παράταξης της Γαλλικής δημοκρατίας, κρίνοντας τον νόμο εξωφρενικό κι αβάσιμο, οδήγησαν το νομοσχέδιο στα δικαστήρια.

Το νομοσχέδιο κρίθηκε από το δικαστικό σώμα ως αντισυνταγματικό κι έτσι το νομοσχέδιο απορρίφθηκε.

Δυνατό χτύπημα στην κυβέρνηση Σαρκοζί και στα συμφέροντα των εταιριών του Hollywood που αποτυγχάνουν για μια ακόμη φορά να επιβάλουν τους δικούς τους κανόνες στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Αυτήν την φορά, για να πούμε την αλήθεια, έφτασαν πολύ κοντά στον στόχο τους. Ευτυχώς όμως, η δικαστική εξουσία έπραξε ανάλογα.

Το τρομακτικό είναι ότι το κόμμα του Σαρκοζί βγήκε πρώτο και στις Ευρωεκλογές, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι αποδυναμωμένο