Ψυχραιμία του Νίκου Περάκη
Σήμερα είδα την καινούρια ταινία του Νίκου Περάκη Ψυχραιμία. Ήταν μια ευχάριστη προβολή, η ταινία δεν διακρίνεται για σχεδόν τίποτε παραπάνω, από μερικές ατάκες, την κωμική εικόνα ενός Κρητικού και μια προσπάθειας μιας Ελληνικής μεταφοράς ταινιών του Guy Ritchie.
Ξεκινώντας από το σενάριο. Το ποιο; Ναι, δεν υπάρχει σενάριο. Αν την δεις εντελώς ψυχρά την ταινία, μοιάζει περισσότερο σαν σειρά σκηνών, σχεδόν “ξεκάρφωτες” μεταξύ τους, που συνδέονται ανάλογα με το πως θέλει ο σκηνοθέτης. Σενάριο λοιπόν μηδενικό. Αλλά εδώ που τα λέμε, ο Περάκης δεν θυμάμαι να έχει κάνει ταινία με δυνατό σενάριο. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά αυτήν την στιγμή δεν μου έρχεται κάτι στο μυαλό. Σαν Ελληνική blockbuster ταινία είναι καλή. Έχει αστείες σκηνές, και εν μέρη εκφράζει με την πραγματικότητα με την ίδια ειρωνεία και αδιαφορία για τα τραγικά πράγματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα, σαν καθημερινότητα. Don’t get me wrong, αν προσπαθήσει να σας την πουλήσει κάποιος, σαν επαναστατική ταινία σε οποιοδήποτε επίπεδο, μάλλον είναι εκτός τόπου. Είναι εντελώς “κλισέ” σε όλα της.
Η επιλογή των ηθοποιών μου άρεσε σε γενικές γραμμές. Ο Τσιμιτσέλης είναι τέλειος για τέτοιους ρόλους, μου αρέσει το ύφος που έχει όταν καλείται να αντιμετωπίσει κάτι ανεπάντεχο. Αλλά τις εντυπώσεις κερδίζει ο Ανδρέας Κωνσταντίνου, στον ρόλο του Κρητικού παλικαριού. Η Βάσω Καβαλιεράτου, κατ’ εμέ ήταν απόλυτα επιτυχημένη επιλογή στον ρόλο. Με έπεισε η γοητεία της τρελής που κουβαλάει στην ταινία Η πιο όμορφη παρουσία είναι αδιαμφισβήτητα η Ευγενία Θεωνά, φωτομοντέλο είναι η κοπέλα; Τι Τζούλια Αλεξανδράτου μου λες.. αυτή η κοπέλα είναι κόλαση. Ενώ μου άρεσε πολύ και η Ευτυχία Γιακουμή, την οποία βρίσκω πανέμορφη και πιο γοητευτική από όλες (περίεργο γιατί τα γούστα μου, συνήθως, πλησιάζουν περισσότερο το στυλ της Θεωνά). Η Τζούλια Αλεξανδράτου δεν έχει πείσει κανένα ακόμη. Είναι από τις πρώτες κινηματογραφικές προσπάθειες της, λογικά θα βελτιωθεί κι αυτή. Για το καλό όλων μας, ας ασχοληθεί περισσότερο με την ηθοποιία και λιγότερο με το τραγούδι.
Δεν θα ασχοληθώ με το concept: Αμαρτίες γονέων παιδεύουση τέκνα. Δεν με πείθει και πολύ, όχι έτσι όπως παρουσιάζεται. Αυτό που μου άρεσε πολύ είναι τα οξύμωρα σχήματα στα ζευγάρια: Η αντι-εξουσιάστρια με τον γιο της μεγαλύτερης εξουσίας στην Ελλάδα, ή όμορφη στείρα Αθηναία μεγαλοδικηγόρος με τον Κρητικό που δεν ξέρει καλά καλά να μιλήσει Ελληνικά. Το τρίτο ζευγάρι της παρέας, ο Μπάτσος με την Χαζούλα είναι assortie.
Αξίζει να πάτε να την δείτε, θα περάσετε ένα ευχάριστο απόγευμα. Σίγουρα πολύ καλύτερη επιλογή από άλλες blockbuster Ελληνικές τύπου “Alter Ego”. Δεν θα βρείτε την πρωτοτυπία ούτε το χιούμορ που είχε το Straight Story αλλά δεν παύει να είναι μια σύγχρονη καλή, Ελληνική ταινία. Ας στηρίξουμε τον Ελληνικό κινηματογράφο όσο μπορούμε, μόνο καλό μπορεί να κάνει.
Related posts:
- Alter Ego [Review] Σήμερα μετά από αναμονή σχεδόν δύο μηνών είδα το...
- Η ελπίδα του αύριο, τα παιδιά του δημοτικού. Σήμερα είχα μια συζήτηση στην σκοπιά, με έναν χημικό 29...
- Οι Υπηρεσίες του Google Γενικά έχω μείνει πολύ ικανοποιημένος από το επίπεδο των...
Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.
