Convalesco

Σήμερα είναι Παρασκευή. Αύριο μπαίνω πάλι στη μονάδα. Βέβαια η κατάσταση τώρα είναι πολύ καλύτερη από πριν. Θα είμαστε μία μέσα μία έξω, ειδικά οι παλιότεροι. Σκέφτομαι να δώσω 150 € σε ένα φίλο και να νοικιάσω το δωμάτιο που έχει σπίτι του. Ένας μήνας μου έμεινε στην Κομοτηνή θα φροντίσω να είναι καλός. Οι προηγούμενοι τέσσερις πέρασαν με εμπλοκές και άδειες.
Έφτασα και στο τελευταία στάδιο της αυτοκαταστροφής. Είχα να το κάνω από τότε που ήμουν φοιτητής. Βέβαια τότε το έκανα σε ασύλληπτα επίπεδα. Ύπνος, ελάχιστος, δουλειά, λιώσιμο στον υπολογιστή. Τις ελάχιστες φορές που βγήκα τα “είδα όλα” που λέμε. Είδα όσους ήθελα και δεν ήθελα να δω, έκανα ενδιαφέρουσες γνωριμίες. Όχι ότι εντυπωσιάζομαι εύκολα από αυτήν την πόλη, πλέον, αλλά υπάρχει πάντα κάτι καινούριο να γνωρίσεις, ευτυχώς.
Η επιστροφή μου στο στρατόπεδο με βρίσκει με ανάμεικτα συναισθήματα Έχω λιώσει στον υπολογιστή και θέλω να ξεκολλήσω λίγο. Υπολογιστή στην δουλειά, που παρεμπίπτοντος πήγα πολύ καλά αυτές τις δύο εβδομάδες, υπολογιστή και στο σπίτι έχω φρικάρει. Κλασικά αυτά που ήθελα να κάνω δεν έγιναν, π. χ. να στίσω το UPS στον home server για να είναι up παρά τα black out του (π)ΟΤΕ. Δεν πήρα το UPS, δεν είχε ετοιμοπαράδοτα!?! Οπότε κατά συνέπεια δεν έστισα ούτε τα OpenVPN, DNSMasq, pf Firewall/NAT που ήθελα.
Η Δράμα μένει πάντα η ίδια, μετά από 48 ώρες στην πόλη αυτή, είναι λες και δεν έχεις φύγει ποτέ! Πως είναι οι ταινίες που γυρίζει ο “ξενιτεμένος” στην παλιά του πόλη και είναι γεμάτος συγκινήσεις; Ε, αυτό το πράγμα για να το ζήσεις στην Δράμα θέλεις μια εικοσαετία σίγουρα. Με πέντε κι έξι χρόνια δεν κάνεις τίποτα, βρίσκεις τους ίδιους ανθρώπους στις ίδιες θέσεις. Σε προηγούμενο post έχω γράψει πόσο σιχαίνομαι το να είναι στατικός κάποιος, ε εδώ σου δίνουν όλοι την εντύπωση ότι είναι. Δεν λέω ότι είναι, απλώς αυτή την εντύπωση δίνουν. Δεν είναι κακό, μπορεί να είναι ευτυχισμένοι έτσι.
Νομίζω ότι πρώτη φορά μου λείπει τόσο πολύ το Μιλάνο. Όχι οι άνθρωποι, η πόλη, η φοιτητική ζωή που νιώθω ότι δεν χόρτασα και κόπηκε απότομα. Δεν θα μου άρεσε να ζήσω εκεί, μόνο να πάω ξανά στο πανεπιστήμιο μου από την αρχή. Κι όχι για τα μαθήματα, μόνο για να ζήσω ακόμη περισσότερα κι ακόμη πιο έντονα, μια πόλη που έχει να δώσει πάρα πολλά σε αυτούς που θα ψάξουν πολύ για να τα πάρουν. Δεν τα δίνει απλόχερα, αλλά είναι ατελείωτη!
Αχαριστία; Μπορεί. Βαριέμαι αν βγω από το σπίτι και δεν βλέπω την ώρα να τελειώσω με τον φανταρικό να ξανά αρχίσει η ζωή μου. Είναι λες και με έχουν κλείσει σε μια βιτρίνα Όχι ότι από τότε που πήγα φαντάρος δεν έζησα όμορφες στιγμές. Μπορώ να πω ότι έζησα αρκετά περισσότερα από εκείνα που περίμενα. Δεν ήταν τόσο μαύρη περίοδος, όσο φανταζόμουν και προμηνύεται ακόμη καλύτερη.

Η εταιρία ΜΑΤΖΕΝΤΑ διανέμει το MATZENTA Desktop OS, ένα modified Ubuntu για τους απλούς χρήστες! Από το website:

To “MATZENTA DesktopOS®” είναι παραθυρικό λειτουργικό σύστημα βασισμένο στη διεθνώς δημοφιλέστερη έκδοση “Ubuntu® Linux” τής εταιρείας Canonical®, με εκατομμύρια ιδιώτες και εταιρείες που το εμπιστεύονται για απλές καθημερινές εργασίες γραφείου (επεξεργασία κειμένων, λογιστικά φύλλα κ.α.) αλλά και για κρίσιμες εφαρμογές όπως διακομιστές δικτύων και Διαδικτύου, ασφάλεια, βάσεων δεδομένων κ.α.
[...]
Μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες τού ΜΑΤΖΕΝΤΑ DesktopOS® είναι η δυνατότητα αυτόματης και συνεχούς αναβάθμισης τού ίδιου τού συστήματος αλλά και των εγκατεστημένων σε αυτό εφαρμογών, ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ.
[...]
Στο ΜΑΤΖΕΝΤΑ DesktopOS® υπάρχουν προ-εγκατεστημένες όλες οι εφαρμογές πρώτης ζήτησης, αυτές που θα χρειαστείτε ανοίγοντας τόν υπολογιστή σας. Καλύπτονται όλες οι ανάγκες γραφείου, επικοινωνιών, ασφάλειας, πολυμέσων, διασκέδασης (παιχνίδια), διαχείρισης τού συστήματος κ.λπ.,

Ανάμεσα στις εφαρμογές είναι και οι γραμματοσειρές της ΜΑΤΖΕΝΤΑ καθώς και το Αγγλικό-Ελληνικό λεξικό της για Linux για 99,00 € !!!
Είναι μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια από μια ιδιωτική Ελληνική εταιρία! Αν μπορέσουν να γράψουν ένα καλό λογιστικό πρόγραμμα για Linux θα είχαν εύκολη πρόσβαση στις Ελληνικές ΜΜΕ που δεν θα έπρεπε να πληρώσουν για το λειτουργικό σύστημα ούτε να διατηρούν άδειες για την εφορία.

Το πρόβλημα είναι ένα και μόνο. Λέγεται “ρουσφέτι”. Κι όλοι, κι εγώ κι άλλοι έχουμε κάνει χρήση του. Δεν είμαι σε θέση να κρίνω κανένα, κι η αλήθεια είναι ότι είμαι προσκολλημένος περισσότερο στα πρόσωπα, τους ηγέτες παρά στα κόμματα και τις ιδεολογίες που αυτά εκφράζουν. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τέτοιες ιδεολογίες στην σημερινή Ελλάδα. Τι σημαίνει σοσιαλισμός; Είναι σοσιαλιστές οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ; Ενώ της Ν. Δ. είναι κεντροδεξιοί; Όχι, για εμένα είναι όλοι ίδιοι. Δεν αλλάζει τίποτε, στα σημαντικά θέματα: Ασφαλιστικό, Παιδεία, Εξ. Πολιτική, κτλ. Είναι όλοι, πάνω κάτω ίδιοι.
Γιατί δεν τους αλλάζουμε; Όμορφα να τους αλλάξουμε, αλλά όταν ψηφίζει ο “λαός” δεν ψηφίζει ούτε καν τον κεντρικό ηγέτη. Σε μια παράταξη, υπάρχουν οι συνειδητοί πολιτικοί, σπάνιο είδος φυσικά, και υπάρχουν και τα “λαμόγια”. Μόνο που τα “λαμόγια” είναι η συντριπτική πλειοψηφία Έτσι πως είναι το σύστημα, εσύ ψηφίζεις αυτόν που θα σου κάνει το “ρουσφέτι” ο οποίος μπορεί να είναι “λαμόγιο” αλλά δεν σε ενδιαφέρει. Αυτό που σε ενδιαφέρει είναι πως η “δουλειά” σου θα γίνει άμεσα. Αλλιώς θα πρέπει να περιμένεις ή να πας στο άλλον σύντροφο για “δουλειά”.
Κι όλα τα παραπάνω μπορεί να φαντάζουν κακοήθειες αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Όταν όλοι σου οι ανταγωνιστές, κάνουν εκτεταμένη χρήση της πολιτικής εξουσίας, κάνεις κι εσύ, και πάλι δυσκολεύεσαι να πετύχεις τον στόχο σου! Κι αφού ξέρεις ότι δεν υπάρχει διαφορά, κι ότι είσαι πολύ μικρός για να αλλάξεις όλα τα σάπια μυαλά γιατί να μπεις στην διαδικασία; Ενώ εσύ θα κάνεις τον “ήρωα” οι άλλοι θα προχωρούν μπροστά. Θα σε πουν και μαλάκα στο τέλος, κι είναι απίθανο να μην ασχοληθούν μαζί σου στο μέλλον γιατί απλά δεν θα υπάρχεις. Βέβαια, τι νοιάζει εσένα τι κάνουν και τι πιστεύουν οι άλλοι; Άλλωστε η ζωή σου δεν θα έπρεπε να καθορίζεται από τέτοιες μικρότητες! Όταν τα παιδάκια του δίπλα όμως, πάνε Αγγλικά, Γαλλικά κι εσύ δεν έχεις χρήματα να τα στείλεις ούτε στα “Μαθηματικά” γιατί, το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα θέλει το παιδί επιστήμονα στην 3η λυκείου, χωρίς να του παρέχει τίποτα, τι θα κάνεις; Στην τελική, τι φταίει το παιδί; Τι θα φάει, τα ιδανικά σου;
Δυστυχώς η θεωρία από την πράξη διαφέρει πολύ. Όταν τρως μια ζωή “σφαλιάρες” βλέποντας τους ανίκανους να προχωρούν εις βάρος σου, μόνο και μόνο επειδή εσύ επέλεξες άλλη οδό, πονάει. Κι όσο είναι στις δικές σου πλάτες αντέχεις, όσο είναι στις πλάτες αυτών που αγαπάς δεν ξέρω κατά πόσο αντέχεις.
Έτσι λοιπόν, όταν έρχονται οι εκλογές, στην ουσία αυτός που παίρνει τους περισσότερους ψήφους είναι αυτός που παίρνει τους περισσότερους ψήφους. Δεν τον διάλεξα εγώ αυτόν τον κόσμο, αλλά ήρθα, είμαι εδώ και καλούμε να παίξω με τους κανόνες που βρήκα. Κι αυτό σας κάνει να πιστεύετε ότι είστε σάπιοι, καλός. Αν υπάρχει η αυτογνωσία ότι αυτός ο τρόπος λειτουργίας είναι “λάθος”, ακόμη καλύτερα τουλάχιστον δεν θα κοκορευόμαστε, κι όταν μας δοθεί η ευκαιρία θα επιλέξουμε “κάτι καλό” μπορεί και να το κάνουμε.
Έως τότε, όπως είπε κι ένας φίλος μου αστυνομικός, όταν τον ρώτησα τι θα κάνει αν τρομοκράτες κάνουν επίθεση στο αστυνομικό τμήμα (μου είπε ότι θα φύγει και θα πυροβολάει στον αέρα από τα 200 μέτρα, αντί να μείνει στην πύλη) “Γιατί να κλαίει η δική μου μάνα; Ας κλαίει του αλλουνού”. Ε, ας κλαίει του αλλουνού.

ps. Πριν γράψετε κανένα σχόλιο περί ηθικής κι αξιών, σας παρακαλώ κοιταχτεί τε στον καθρέφτη πρώτα.

Επιτέλους ξεκίνησε η πολύ αναμενόμενη σειρά s1ngles για 3η συνεχόμενη σεζόν. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλο σήριαλ στο ίδιο ύφος που να έχει αντέξει τρεις σεζόν. Το cast είναι φανταστικό, το πρώτο επεισόδιο ήταν στην ουσία η φυσική συνέχεια του δεύτερου κύκλου. Γι αυτό και ο παραγωγός το έχει ονομάσει s1ngels 2+1/2 γιατί, πρόκειται για συνέχεια.
Την αδυναμία σε αυτήν την σειρά την έχω εκφράσει πολλές φορές, σε βαθμό παρεξηγήσεως, παρόλα αυτά πιστεύω ακόμη και σήμερα, ότι είναι η μόνη σειρά που έχει κάτι να πει, σε αντίθεση με τα περισσότερα σήριαλ που αναλώνονται σε wanna-live καταστάσεις. Μπορεί κάποιος να μελετήσει τους χαρακτήρες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολύ καλύτερα από ότι σε άλλα σήριαλ. Ειδικά για ελληνικό 10/10!

Πριν από λίγες ώρες οι αστυνομικές αρχές της Αγγλίας σε συνεργασία με την Interpol, τις Ολλανδικές αρχές και τις IFPI και BPI συνέλαβαν τον administrator του πιο διάσημου tracker στο internet. Το oink.cd έκλεισε. Το oink είχε γίνει διάσημο γιατί ήταν,  συνήθως, το tracker με τα περισσότερα early releases. Πρώτα κυκλοφορούσε ένα torrent στο oink κι έπειτα στα άλλα γνωστά trackers τύπου, Piratebay, Mininova, isoHunt, κτλ.
Η υπόθεση παρουσιάζει ενδιαφέρων καθώς, φημολογείται ότι εάν οι servers κι ο admin ήταν σε άλλη χώρα, δύσκολα θα είχε γίνει μια τέτοια σύλληψη. Παρόλα αυτά, το oink αποτελούσε πολύ μεγαλύτερη απειλή για τις δισκογραφικές και την MPAA από ότι το PirateBay.
Ας ελπίσουμε να υπάρξει μια “φυσιολογική” ρύθμιση κι όχι “παραδειγματική” τιμωρία. Δεν είναι σωστό να την πληρώσει “ένας για όλους”. Βέβαια το τι είναι σωστό και τι λάθος σε αυτές τις περιπτώσεις περισσεύει…

Μακάρι σήμερα ο Kimmi να κερδίσει στο Interlagos! Από το web site της Formula1:

For Raikkonen to become champion:
a) Raikkonen first; Alonso third or lower; Hamilton sixth or lower
b) Raikkonen second; Alonso fourth or lower; Hamilton eighth or lower

Αν η βαθμολογία ήταν όπως θα έπρεπε στην F1 σήμερα ο Kimmi θα ήταν στην κορυφή, αλλά εκεί για πολλούς λόγους, είναι ο “λίγος” Hammilton. Ο Hammilton είναι γρήγορος, αλλά δεν είναι σε καμιά περίπτωση σαν τους άλλους 2 (Alonso, Raikonnen). Έχει ευνοηθεί περισσότερο από κάθε άλλο πιλότο. Ακόμη και σήμερα θα μπορούσαν αν θέλουν να του κατεβάσουν 7 βαθμούς για το διπλό σετ ελαστικών. Έκαναν κάτι άλλο, του έβαλαν 15.000 ευρώ πρόστιμο. Για μια ομάδα με τζίρο άνω των 500.000.000 €, την Mclaren Mercedes, τα 15.000 € είναι αστείο ποσό.

Σήμερα, έστειλα ένα έμβασμα σε έναν προμηθευτή στο εξωτερικό. Η Εμπορική στην εμπορική τράπεζα η ταμίας, μου ζήτησε να υπογράψω ένα ένα χαρτί το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ, μου έλεγε ότι όλες οι κινήσεις που κάνω είτε ως εταιρίας, είτε ως ιδιότης περνούν από το SWIFT στις Βρυξέλλες, στο οποίο έχουν πρόσβαση οι “αρχές” των Η.Π.Α. και το υπουργείο οικονομικών. Με ένα ειρωνικό χαμόγελο η κοπέλα στο ταμείο με ρώτησε αν συμφωνώ. Εσείς συμφωνείτε να γνωρίζει ένα ξένο προς εσάς κράτος, στην άλλη μεριά του πλανήτη ανά πάσα στιγμή, πιες τραπεζικές κινήσεις κάνατε; Ο λόγος αυτής της κατάφωρης καταπάτησης της privacy μου είναι ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία. Θα έπρεπε να είχε γίνει λαϊκή ψήφος για το αν δεχόμαστε η όχι κάτι τέτοιο ως κράτος, κι ως πολίτες. Φυσικά και το θεωρώ απαράδεκτο, όμως το μαθαίνω 5 λεπτά πριν πληρώσω τον προμηθευτή μου! Κι εκείνος τι φταίει να ταλαιπωρείτε; Κι έτσι υπογράφω και προσαρμόζομαι σε αυτήν την παράλογη συνθήκη που μου υποβάλλουν.
Για να προλάβω τους πιο πονηρούς, δεν έχει σημασία αν π.χ. η CIA θελήσει κάποια στιγμή να ψάξει τα στοιχεία κάποιου Έλληνα πολίτη και η Ε.Υ.Π. συνεργαστεί απόλυτα. Τουλάχιστον γίνεται στα “μουλωχτά” κι αν το αντιληφθεί το υποψήφιο θύμα, μπορεί να δράσει - θεωρητικά τουλάχιστον - νομικά εναντίων τους. Εδώ το πρόβλημα είναι ότι, τώρα ζητούν και την συναίνεση μου!
Θα ήθελα ο e-Lawyer να μας κατατοπίσει επί αυτού. Αφού οι αεροπορικές εταιρίες αντιστάθηκαν τόσο στην παραχώρηση στοιχείων στις Η.Π.Α. είναι δυνατόν να μην έχουν την δύναμη, οι τράπεζες να αντισταθούν σε έναν τέτοιο όρο; Φυσικά, εγώ πήγα στην εμπορική, είναι κι αυτό. Αν πήγαινα σας έμπορος λευκής σαρκός ή σαν τρομοκράτης, με μεγάλα ποσά, στην UBS, όλοι ξέρουμε ότι τα στοιχεία θα ήταν γραμμένα με χρυσά γράμματα σε κάποια θυρίδα που ούτε ο Θεός ο ίδιος δεν θα είχε πρόσβαση, κάπου στην Ελβετία.

Σήμερα έκανα upgrade το OpenBSD 4.0 σε 4.1# και δοκίμασα να λύσω το πρόβλημα με το UPS χωρίς επιτυχία. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τα serial ports (A,B) στο συγκεκριμένο υπολογιστή έχουν πρόβλημα. Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να το ελέγξω με κάποια άλλη συσκευή. Από την άλλη σε GNU/Linux (Gentoo) είχε γίνει configure το UPS σε 5 λεπτά.
Κατά τα άλλα, θεωρώ το upgrade style του OpenBSD απαρχαιωμένο. Εντελώς απαρχαιωμένο! Παρόλα αυτά, επειδή σαν σύστημα κάνει αυτά που θέλω χωρίς να χρειάζεται συχνά αναβαθμίσεις, πράγμα θετικό, θα το κρατήσω ακόμη για καιρό. Η διαχείριση είναι απλή και straight forward. Ακόμη και η απουσία “κανονικών” init scripts για τους daemons με ενοχλεί, αλλά τώρα έμαθα να κάνω edit το /etc/rc.local καταπώς πρέπει.
Τα ports. Είναι δυνατόν το MacOSX να έχει pkg manager τα εξαιρετικά MacPorts και να μην έχει το OpenBSD τα features και το easy-of-use που έχουν τα MacPorts; Μου φαίνεται απαράδεκτο. Είναι γνωστό το κόλλημα που έχουν, σε όλα τα *BSD’s με τους παλιούς, καλούς τρόπους λειτουργίας. Αλλά είμαστε στο 2007, δεν μπορεί να χρειάζομαι 15 εντολές για ένα minor version upgrade ούτε να πρέπει να κάνω manually aliases για να μην μπαίνω στο /usr/ports πριν κάνω ένα search! Μετά πρέπει να είμαι regexp wizard για να βγάλω άκρη…
Τέλος πάντων, ας όψεται το pf.

Από τότε που ήμουν φοιτητής στην Ιταλία, αγάπησα το Ιταλικό σινεμά. Σήμερα είχα την τύχη να δω με κάποια καθυστέρηση, αφού γυρίστηκε το 2003, την ταινία La Finestra di fronte. Το soundtrack της ταινίας είναι από τα ομορφότερα ερωτικά τραγούδια των τελευταίων ετών, Giorgia - Gocce di memoria. Ο Ιταλικός κινηματογράφος, είναι πραγματικά, πολύ πολύ καλός. Οι ταινίες του είναι υπερβολικά καλές για το badget τους, ενώ καταφέρνουν να αγγίξουν τον θεατή σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι μια άλλη ταινία. Κι αυτό σας το γράφω εγώ, που δεν συγκινούμε καθόλου εύκολα. Γενικά έχω μια απάθεια, δεν φοβάμαι ποτέ στα θρίλερ γιαυτό και τα βαριέμαι οικτρά και δεν συγκινούμε όταν βλέπω ένα δράμα. Παρόλα αυτά, προκαλώ τον οποιονδήποτε να δει αυτήν την ταινία και να μείνει ασυγκίνητος. Βέβαια η ταινία που άφησε πραγματικά άναυδο, είναι το 3MC, κάτι σαν τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα της Ρώμης. Η ταινία αποτελεί ιστορία, που λένε οι γιαγιάδες εδώ και πολλές γενιές στα ανίψια τους. Για πολλά χρόνια ήταν κληρονομιά των Ρωμαίων και μόνο. Τελικά όταν βγήκε στην οθόνη, δεν έκανε πάταγο αλλά όσοι την είδαν έμειναν με μια πολύ καλή εντύπωση. Φυσικά η ταινία είναι σύγχρονη ενώ η Ιστορία μπορεί να ειπώθηκε πρώτη φορά πριν τον 19ο αιώνα.
Αντίθετα τα Ιταλικά σήριαλ, δεν τα συμπάθησα ποτέ. Ενώ οι Ιταλοί ηθοποιοί που παίζουν σε ταινίες είναι άψογοι, οι Ιταλοί που παίζουν σε σήριαλ είναι πραγματικά, άθλιοι. Η τουλάχιστον έτσι τους βρίσκω εγώ. Όπως άθλια και μίζερα βρίσκω και τα σήριαλ. Τα περισσότερα άλλωστε είναι αστυνομικά, λες και κάνει προπαγάνδα η αστυνομία. Η Ιταλία είναι η χώρα με τους περισσότερους νόμους στην Ευρώπη, νομίζω πως είναι περίπου 65.000+ .Είναι επίσης η χώρα με τα περισσότερα αστυνομικά σώματα. Παρόλα αυτά είναι μάλλον η χώρα στην οποία ανθίζει το οργανωμένο έγκλημα περισσότερο από κάθε άλλη, στην κεντρική Ευρώπη.
Επίσης οι Ιταλοί είναι αχτύπητοι στα ερωτικά τραγούδια, όπως και στο να δημιουργούν μια έντονη σκηνή σε μια ταινία. Δεν θυμάμαι αγγλικές ταινίες με τόσο έντονες σκηνές όσο Ιταλικές. Κι έχω δει σίγουρα πολύ περισσότερο Hollywood-made κινηματογράφο, καθότι δεν μου αρέσουν τα ψευτοκουλτουριάρικα που παίζουν στις Κάννες. Αν και στο φεστιβάλ θα πάω κάποια στιγμή, το έχω “άχτι” από τότε που ήμουν φοιτητής στο Μιλάνο.