Convalesco

            Το πρώτο και μάλλον το τελευταίο μου Post από την Σπάρτη! Έφτασα μια ημέρα πιο νωρίς. Μπαίνω αύριο. Σε λίγο θα πάω να δω τον μεγάλο τελικό ανάμεσα σε στον Παναθηναϊκό και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

            Αν και μέχρι εχθές είχα πάρει την κάτω βόλτα, έφυγα χωρίς να χαιρετήσω κανένα φίλο, σήμερα από την στιγμή που πάτησα το πόδι μου στην Αθήνα πήρα τα πάνω μου. Ξαφνικά άρχισα να βλέπω τι θα κερδίσω από αυτήν την εμπειρία. Μπορώ να πω ότι υπάρχει ένας μικρός ενθουσιασμός και μια αγωνία για αύριο.

            Από την Αθήνα έφτασα στην Σπάρτη. Μετά από 3,5 ώρες λεωφορείο έφτασα στην Σπάρτη. Τι να πω για αυτήν την πόλη; Είναι η πόλη του Λεωνίδα και των 300. Τέλος. End of the story. Τα πάντα μου φαίνονται «παλιά». Έζησα 6 χρόνια στο Μιλάνο, προέρχομαι από μια επαρχιακή πόλη (Δράμα) και παρόλα αυτά η Σπάρτη μου φαίνεται εντελώς χωριό. Σίγουρα η άποψη μου δεν είναι ασφαλής μιας και είμαι εδώ μερικές ώρες μονάχα. Δεν σκοπεύω να μείνω και πολύ φυσικά. Όσο χρειαστεί μόνο.

            Το εστιατόριο που έφαγα το μεσημεριανό ήταν μέτριο. Στο menu είχε μια ταπεινή αναφορά στην ιστορία της πόλης. Έλεος, get over it, έγινε πολύ παλιά δεν μπορείς να πατήσεις σε αυτό! Τα κτήρια είναι άσχημα, αλλά εδώ που τα λέμε αναλογικά με τις Ιταλικές πόλεις, οι Ελληνικές είναι άσχημες έτσι κι αλλιώς. Παρόλα αυτά, αν βγάλεις του φαντάρους, που τους ξεχωρίζεις άνετα, λόγω αμφίεσης και κουρέματος, οι άλλοι  όλοι μοιάζουν σαν να ζουν σε ένα μεγάλο χωριό. Αυτή είναι η εντύπωση που μου δίνουν. Αν και μου έχουν μιλήσει πολύ άσχημα για την Σπάρτη, και τους κατοίκους της, σε ότι αφορά την αντιμετώπιση τους στους φαντάρους, δεν έχω κανένα παράπονο για την ώρα. Ίσως είναι η πρώτη και τελευταία έξοδο στην πόλη αυτή. Αν πάρω 3ήμερη άδεια 90% θα φύγω στην Αθήνα. Μακάρι να μπορέσω να δω τον Τελικό του Champions League! Να στηρίξω την ομάδα μου (AC Milan) από κοντά μετά από σχεδόν 1 χρόνο (από τότε έχω να πάω στο San Siro).

            Το μόνο πραγματικά θετικό που είδα, είναι οι κοπελίτσες. Ενώ στην βόρεια Ελλάδα, έχουμε πολλές κοπέλες με «χοντρή περιφέρεια», εδώ οι περισσότερες μοιάζουν να είναι «στιλάκια». Ομορφούλες και πολύ κακοντυμένες, αν και μετά από αυτά που είδα στο Greendelwald τίποτα δεν με εκπλήσσει πλέον!

            Αν μου έλεγαν να ζήσω εδώ θα έδενα μια μαύρη πέτρα γύρω από τον λαιμό μου και θα έπαιρνα τον δρόμο για το πιο κοντινό λιμάνι.

            Δεν ξέρω αν είναι, πάντως οι περισσότεροι μοιάζουν άξεστοι.