Convalesco

Σε κάθε δημοκρατική χώρα υπάρχει η έννοια της αντιπολίτευσης. Ο ρόλος αυτής είναι πολύ σημαντικός, γιατί προασπίζει και διατηρεί το απόλυτο αγαθό, την ελευθερία, μέσω της δημοκρατίας. Σε ένα ιδανικό κράτος, όπου τα κόμματα έχουν νόημα και πραγματικές διαφορές, σε ιδεολογικό επίπεδο, ο ρόλος της αντιπολίτευσης θα ήταν να ασκήσει υγιείς κριτική στην κυβέρνηση, κι ως κόμμα να ακολουθήσει την κατεύθυνση που επιβάλει η ιδεολογία του εκάστοτε κόμματος.
Στην Ελλάδα δυστυχώς έχουμε δύο αξιόλογα κόμματα, που δεν διαφέρουν σε τίποτε. Οι λέξεις “Δεξιά” κι “Αριστερά” ή “Σοσιαλισμός” ανήκουν στο παρελθόν. Χρησιμοποιούνται από ρομαντικούς ιδεολόγους, αγαθούς πολίτες ή πονηρούς δημοσιογράφους. Στην πραγματικότητα τόσο το ένα όσο και το άλλο κόμμα, δεν είναι εκφραστές καμιάς απολύτως ιδεολογίας. Τίποτε πλέον δεν είναι ξεκάθαρη πολιτική ενός κόμματος. Όλα είναι ρευστά. Η μη λήψη ξεκάθαρων θέσεων από τα κόμματα είναι σταθερή τακτική.
Η κυβέρνηση, συχνά, δεν έχει την πολυτέλεια της μη λήψης ξεκάθαρης θέσης απέναντι σε ένα φλέγον ζήτημα. π.χ. Εφόσον προωθεί ένα καινούριο νομοσχέδιο για την παιδεία, η θέση της κυβέρνησης, ως κυβέρνηση, εννοείτε πως είναι ξεκάθαρη.
Ο ρόλος της αντιπολίτευσης θα ήταν, στην θεωρία τουλάχιστον, να εξετάσει αυτό το σχέδιο και να αντιπαρατάξει κάτι ακόμη, να στηρίξει ή να απορρίψει την ενέργεια της κυβέρνησης, ακολουθώντας πάντοτε την γραμμή της ιδεολογίας που, ως κόμμα, εκφράζει.
Στην πραγματικότητα αυτό που κάνει η αντιπολίτευση, η τρέχουσα, είναι να αντιπαρατάσσει κάθε ανοησία, απλά και μόνο για να ικανοποίηση τον όχλο και να μειώσει, με κάθε τρόπο την εξουσία της κυβέρνησης, ακόμη κι όταν αυτή η κίνηση είναι ξεκάθαρα ενάντια στο γενικό συμφέρων. Δεν έχει άποψη ως αντιπολίτευση. Ακόμη και το ήθος των βουλευτών που την απαρτίζουν είναι αμφίβολο. Μπορεί ένας απλός, λογικός πολίτης, να εμπιστευτεί μια τέτοια ομάδα ανθρώπων; Δύσκολα.
Σε εκπομπή που παρακολούθησα πριν από καιρό στην ΝΕΤ, ήταν καλεσμένος ο υπουργός Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης, με μια βουλευτή της Ν.Δ. . Το όνομα της κυρίας μου διαφεύγει, απλώς θυμάμαι ότι η ιδιότητα της είχε άμεση σχέση με τις τράπεζα. Είχε κάποιο ψηλό αξίωμα στην Εθνική τράπεζα, πριν γίνει βουλευτής του ΠΑΣΟΚ . Η εριστική συμπεριφορά μιας νεαρότερης, χωρίς κανένα αξίωμα, εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ απέναντι σε έναν, ασφαλώς γεροντότερο αλλά κυρίως, εκλεγμένο από τον λαό, υπουργό οικονομικών, ήταν ενοχλητική για εμένα. Δυστυχώς ο υπουργός δεν μπόρεσε να απαντήσει στα 2/3 των ερωτήσεων που του έκανε ο δημοσιογράφος γιατί δεχόταν συνεχώς, επιθέσεις από την εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Φυσικά η κυρία αυτή, δεν είχε σκοπό να θέσει κάποιο σοβαρό θέμα, απλώς ήθελε να δημιουργήσει παράσιτα. Υποθέτω ότι έχει πολύ σε πολύ μικρή εκτίμηση όλη την Ελλάδα για να πιστεύει αυτή κι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, ότι δεν είναι σε θέση η πλειοψηφία των Ελλήνων να διακρίνει μια τέτοια συμπεριφορά. Τα galops μιλούν καθαρά, είναι σπάνιο το φαινόμενο μια κυβέρνηση να χάσει αξιοπιστία και να συνεχίσει να είναι πάνω από την αντιπολίτευση στις προτιμήσεις των πολιτών, κι όμως στην χώρα μας συμβαίνει. Γιατί; Γιατί και το ΠΑΣΟΚ χάνει έδαφος, κάνοντας μια τυφλή, δίχως καμιά λογική και ήθος αντιπολίτευση.
Θα ήθελα να δω την αντίδραση του Ελληνικού λαού, αν έβγαινε μια μέρα ο αρχηγός της αντιπολίτευσης στη βουλή, κι αντί να αρχίσει με τον καθημερινό ανόητο μονόλογο, κατηγορώντας για κάθε ανοησία το αντίπαλο κόμμα, έλεγε απλά κι όμορφα: “Πιστεύω ότι ο κ. Πρωθυπουργός και οι βουλευτές έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά, στο συγκεκριμένο θέμα. Θα ήθελα να τον συγχαρώ και να τους στηρίξω με κάθε τρόπο. Ευχαριστώ. Και κατέβαινε από το βήμα.
Η εντύπωση που θα δημιουργούσε θα ήταν εντελώς διαφορετική. Φυσικά, αυτό που μετράει είναι η ουσία, αν κι αυτό το κάνει απλώς για να κερδίσει τις εντυπώσεις, τότε τα αποτελέσματα θα είναι βραχυχρόνια ή μηδενικά. Αν το κάνει επειδή το πιστεύει και καταφέρει να το περάσει και στους πολίτες, θα φανεί πιο αληθινός από κάθε άλλο ομόλογο του.
Οι πολιτικοί, όλοι, θα πρέπει να θεωρούν το επάγγελμά τους αποτυχημένο. Κανένας δεν τους πιστεύει και κανείς δεν τους εμπιστεύεται. Σε κανένα δεν αρέσουν οι επιλογές που έχει (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, κτλ). Οι αρχηγοί των μικρότερων κομμάτων είναι ακόμη πιο τραγελαφικοί και ακραίοι στις αντιδράσεις τους. Κι όμως κάποιον πρέπει να ψηφίσουμε. Έτσι όπως έχει η κατάσταση, δεν με έχει πείσει κανείς ότι αν αλλάξουμε κυβέρνηση θα γίνει κάτι καλύτερο. Οι πολιτικοί που συμπαθώ κι από τις δύο παρατάξεις είναι ο Αλογοσκούφης κι ο Βενιζέλος. Βέβαια για τον δεύτερο έχω τις αμφιβολίες μου. Πρέπει να τον δω σε κάποια υπεύθυνη θέση, όπου θα μιλούν τα έργα, οι κριτικές εκ τον υστέρων είναι εύκολες ακόμη και για μικρό παιδί.
Χωρίς να πείσει λοιπόν ως κόμμα η Ν. Δ. δεν νιώθω ότι απειλείτε, ούτε από τις απεργίες των πανεπιστημίων, ούτε από τις ανοησίες οποιασδήποτε ομάδας δημοσίων υπαλλήλων. Εντελώς τυχαία, μόνο αυτοί έχουν χρόνο να απεργήσουν.

Η κοινότητα ανοιχτού λογισμικού (και φίλων αυτού) έχει ένα καινούριο planet! Το planet.ellak.gr είναι πιο όμορφο και πιο λειτουργικό από το παλιότερο τον πλανήτη hellug. Δεν ξέρω αν ο δεύτερος θα πάψει να λειτουργεί, αλλά έχω την εντύπωση ότι έχουν τα ίδια feeds ακριβώς.